Geri Dön

Tip-I diyabet hastalarında serum karbonik anhidraz ı ve ıı otoantikor düzeyleri ile diyabetik retinopati arasındaki ilişki

The relationship between serum carbonic anhydrase i-ii autoantibody levels and diabetic retinopathy in type-I diabetes patients

  1. Tez No: 334272
  2. Yazar: SÜLEYMAN MOLLAMEHMETOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ADEM TÜRK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabetik retinopati, Karbonik anhidraz otoantikor I-II, Diabetes mellitus-tip 1, Diabetik retinopati, Kan serumu, Karbonik anhidraz, Otoantikorlar, Retina, Diabetic retinopathy, Carbonic anhydrase I-II autobodies, Diabetes mellitus-type 1, Blood serum, Carbonic anhydrases, Autoantibodies, Retina
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Karadeniz Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Tip-I Diyabet olgularında serum karbonik anhidraz I-II (KA-I ve II) otoantikor düzeyleri ile diyabetik retinopati arasındaki ilişkiyi incelemek Materyal ve Metod: Çalışma Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı?nda, Eylül 2011- Mart 2013 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Çalışmaya, 37 Tip-I diyabet ve 47 sağlıklı kontrol grubu dahil edildi. Diyabetik grup, diyabetik retinopatisi olan (n=17) ve olmayan (n=20) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Hasta ve kontrol grubundan elde edilen serum örneklerinden, KA-I ve KA-II otoantikor düzeyleri ölçülerek istatistiksel olarak kıyas yapıldı. Ayrıca diyabetik maküler ödem ile KA-I ve KA-II otoantikoları arasındaki ilişki incelendi. Bulgular: Yaş ortalaması diyabetik grupta 36.02±9.7 yıl, kontrol grubunda 33.9±10.7 idi. Diyabetik olgularla sağlıklı kontrol grubu arasında KA-I ve KA-II otoantikor düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık mevcut değildi (sırasıyla p=0.264, p=0.057). Diyabetik retinopatisi olan grup ile olmayan grup arasında KA-II otoantikor düzeyi açısından anlamlı bir farklılık mevcutken (p=0.002), bu farklılık KA-I otoantikor düzeyleri için söz konusu değildi (p=0.890). Diyabetik maküler ödem tespit edilen olgular (n=8) ile tespit edilmeyen olgular (n=37) arasında KA-II otoantikor düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık mevcutken (p=0.018), bu farklılık KA-I otoantikor düzeyleri için söz konusu değildi (p=0.999). Diyabetik hasta grubunda HbA1c düzeyleri ile KA II otoantikor düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir ilişki mevcutken (r=0.36, p=0.027), bu ilişki KA-I otoantikor düzeyleri için anlamlı değildi (r=0.12, p=0.445). Sonuç: Diyabetik retinopati ile KA-II otoantikoru arasında anlamlı korelasyon tespit ettik. Bununla birlikte bu ilişkinin daha net ortaya koyulması için daha geniş klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Aim: To investigate the relationship between serum carbonic anhydrase I-II (CA-I and II) autoantibody levels and diabetic retinopathy in subjects with type-I diabetes mellitus Materials and Methods: This study was performed at Department of Ophthalmology, Faculty of Medicine, Karadeniz Technical University, Trabzon, Turkey between September 2011 and March 2013. Thirty-seven type-1 diabetic patients and a 47 healthy control group were included in to the study. The diabetic group was divided into two subgroups, with diabetic retinopathy (n=17) and without (n=20). CA-I and CA-II autobody levels in serum specimens from the all study group were measured and compared statistically. Additionally, the correlation between CA-I and CA-II autoantibody levels and the presence of diabetic macular edema was investigated. Results: Mean age was 36.02±9.7 years in the diabetic group and 33.9±10.7 years in the control group. No significant difference was determined in terms of CA-I and CA-II autoantibody levels between the diabetic and the control groups (p=0.264 and p=0.057, respectively). There was a significant difference in CA-II antibody levels between the diabetic retinopathy and non?retinopathy groups (p=0.002), but no such difference in terms of CA-I autoantibody levels (p=0.890). A statistically significant difference was found between the subjects with or with out diabetic macular edema in CA-II autoantibody (p=0.018) but the difference was not significant in CA-I autoantibody levels (p=0.999).There was a statistically significant positive correlation between Hb1Ac and CA-II autoantibody levels in the diabetic group (r=0.36, p=0.027), but the correlation with CA-I autoantibody levels was not significant (r=0.12, p=0.445) Conclusion: We have determined a significant correlation between diabetic retinopathy and CA2 autoantibody. However, in order to reveal this correlation more explicitly, broader clinical studies are needed.

Benzer Tezler

  1. Diabetik hastalarda kontrast maddenin yol açtığı nefropati (kotrast nefropati) sıklığı ve kalsiyum kanal blokeri kullanımının etkisi

    Radiocontrast media-induced nephropathy (contrast nephropathy) frequency in diabetic patients and effect of calcium channel blockers

    ZELİHA HEKİMSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Endokrinoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVİNÇ BİBEROĞLU

  2. Metabolik sendromlu hastalarda oksidatif hasar belirteçlerinin ve ısı şok protein 70'in değerlendirilmesi

    The evalution of oxidative damage markers and heat shock protein 70 in metabolic syndrome

    MERYEM ATAYMEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    BiyokimyaZonguldak Karaelmas Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. FERAH ARMUTCU

  3. Bozulmuş açlık glukozu, bozulmuş glukoz toleransı ve tip2 diyabet hastalarında, serum neopterin düzeyi ile karotis intima - media kalınlığı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of relationship between serum neopterin levels and CIMT in patients with IFG, IGT and newly diagnosed type2 diabetes.

    LEVENT ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGata

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KENAN SAĞLAM

  4. Tip 2 diabetes mellitus hastalarında inflamatuar belirteçler, leptin ve ppar-gamma düzeylerinin major depresif bozukluk mevcudiyeti ile ilişkisi

    Association between the presence of major depressive disorder in patients with type 2 dm and levels of inflammatory markers leptin and ppar-gamma

    DAMLA İNHANLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Psikiyatriİstanbul Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MİNE ÖZKAN

  5. Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında, hipoglisemi gelişiminde proteinürinin prediktif değeri

    Predictive value of proteinuria in the development of hypoglycemia in patients with type 2 diabetes mellitus

    AHMET ZİYA BAYHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. MEHTAP EVRAN