Geri Dön

Protein-enerji malnütrisyonu tanısı olan olgularda ailelerin özellikleri ve eğitimin etkisinin incelenmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 32910
  2. Yazar: AZAM MOHAMMAD GAHİ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. GÜNEŞ GENÇ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Nutrition and Dietetics, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Aile, Beslenme, Beslenme bozuklukları, Beslenme durumu, Çocuk beslenmesi, Family, Nutrition, Nutrition disorders, Nutritional status, Child nutrition
  7. Yıl: 1994
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Bu çalışma protein - enerji malnütrisyonu tanısı olan olgularda ailelerin özellikleri ve eğitimin etkisini incelemek amacıyla planlanmıştır. Araştırma İzmir Behçet Uz Çocuk Hastanesinde 0 - 3 yaş grubu malnütrisyonlu çocuğu olan 150 anne ile yüzyüze görüşmeyle anket formu doldurularak yapılmıştır. Ailelere daha sonra çocuk beslenmesi konusunda eğitim verildi. Beslenme eğitimi verildikten 1 - 1.5 ay sonra 40 olgunun, kilolarında araş olup olmadığını değerlendirmek için kontrol edildi. Elde edilen verilerin yüzdelik dağılımları tablolanmış ve malnütrisyona etkili olabileceği düşünülen faktörler ki-kare önemlilik testi, beslenme eğitimi ile malnütrisyonun iyileşmesi arasındaki ilişkiyi saptamak için sign testi ile analiz edilmiştir. Değerlendirme sonucunda annelerin eğitim düzeylerinin çok düşük olduğu ve yaş bakımından çok genç oldukları saptanmıştır. Ailelerin çoğunda ekonomik durumu iyi olmadığı ve olumsuz çevre koşullarında yaşadıktan görülmüştür. Ailelerin çoğunun kalabalık aile oldukları saptanmıştır. Ailelerin çoğunun daha önceki çocuğunun da hastanede yatmış olduğu görülmüştür. 90Araştırma kapsamına alınan çocukların daha çok ailenin ilk çocuğu olduğu saptanmıştır, tik çocukta malnütrisyon görülme sıklığının yüksek olması, annelerin başlangıçta deneyimsiz oldukları ile açıklanabillir. Araştırma kapsamına alman çocukların çoğu doğumdan sonra anne sütü aldıkları fakat çok az bir oranının 4 - 6 ay süreyle anne sütü aldığı görülmüştür. Araştırma kapsamına alınan çocukların çoğunda 4-6 ayda ek gıdaya başlanmış. Fakat ek gıdaların çok yetersiz olduğu, birinci sırada pirinç unu, 2. ve 3. sırada meyve suyu olduğu bulunmuştur. 6 - 36 ay arasında olan çocukların % 39.33' ünün hiç sebze çorbası almadığı, % 54.64' ünün hiç yumurta almadığı ve % 53.33' ünün hiç et almadığı saptanmıştır. Hafif malnütrisyonlu çocuklar kontrolde % 80 iyileşme gösterirken, orta malnütrisyonlu olanlar % 53.33' ünün ve ağır malnütrisyonlu olanların % 40' inin bir üst persentile ulaşmış oldukları görülmüştür. Malnütrisyondan korunmak için planlı ve yeterli bir şekilde beslenme eğitimi vermek, bu eğitimlerin ev ziyaretleri ile pekiştirilmesi, bu konuda kitle iletişim araçlarının da faaliyete geçerek, halkı aydınlatmaları önerilmiştir. 91

Özet (Çeviri)

The high frequency of malnutrition in the first child, can be explained by the insufficient experience of mothers at the beginning. Most of the children in the study were exposed to frequent infections. Many of them were breastfed after birth, but very few of them were given breastmilk for 4 to 6 months. Supplements were added to the diet between 4 and 6 months being usually very insufficient and primarily rice flour followed by yoghurt and fruit juices in second and third rows. Among the children between 6 and 36 months of age, 39.33 % were never given vegetable soup, 54.64 % had never eaten eggs and 53.33 % had never tasted meat. While children with mild malnutrition displayed 80 % recovery in follow - ups, 53.33 % of those with moderate malnutrition and 40 % of those with severe malnutrition had caught up with the higher percentiles. For the prevention of malnutrition we advise that a planned and sufficient education on nutrition should be given in hospitals, schools and health centers, this should be consolidated by house visits and people should be informed on the subject by media. 93The high frequency of malnutrition in the first child, can be explained by the insufficient experience of mothers at the beginning. Most of the children in the study were exposed to frequent infections. Many of them were breastfed after birth, but very few of them were given breastmilk for 4 to 6 months. Supplements were added to the diet between 4 and 6 months being usually very insufficient and primarily rice flour followed by yoghurt and fruit juices in second and third rows. Among the children between 6 and 36 months of age, 39.33 % were never given vegetable soup, 54.64 % had never eaten eggs and 53.33 % had never tasted meat. While children with mild malnutrition displayed 80 % recovery in follow - ups, 53.33 % of those with moderate malnutrition and 40 % of those with severe malnutrition had caught up with the higher percentiles. For the prevention of malnutrition we advise that a planned and sufficient education on nutrition should be given in hospitals, schools and health centers, this should be consolidated by house visits and people should be informed on the subject by media. 93

Benzer Tezler

  1. Kronik karaciğer hastalarında beslenme durumu

    Nutritional status in chronic liver disease

    GÜRALP TAŞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    GastroenterolojiMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. NURDAN TÖZÜN

  2. Sivas bölgesinde protein enerji malnutrisyonlu çocuklarda kemik mineral dansitesindeki değişiklikler

    In Sivas region the changes of the bone mineral dansity in children with protein energy malnutrition

    OSMAN YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. GÜLDEN KAFALI

  3. Malnütrisyonlu çocuklarda TSH ve tiroid hormon seviyelerindeki değişiklikler

    Başlık çevirisi yok

    H.SEYHAN KUŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1990

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE GÖKALP