Diyabetes mellituslu hastalarda postprandiyal dönemin koagülasyon kaskadına etkileri
Evaluation of the postprandial phase on the coagulation cascade in diabetic patients
- Tez No: 281072
- Danışmanlar: PROF. DR. BELGİN EFE
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Diyabetes mellitus, Postprandial hiperglisemi, D-Dimer, Beta- Tromboglobülin, P-Selektin, Plazminojen aktivatör inhibitör-1, Protrombin fragman 1-2, Koagülasyon, Beta tromboglobülin, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Hiperglisemi, Kan pıhtılaşması, Plazminojen aktivatörleri, Protrombin, İnhibitör, Diabetes Mellitus, Postprandial hyperglycemia, D-Dimer, Beta-Thromboglobulin, P-Selectin, Plazminogen activator inhibitor-1, Prothrombin fragments 1-2, Coagulation, Beta thromboglobulin, Diabetes mellitus-type 2, Hyperglycemia, Blood coagulation, Plasminogen activators, Prothrombin, Inhibitor
- Yıl: 2011
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Endokrinoloji ve Metabolizma Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Tip 2 DM'li hastalarda morbidite ve mortalitenin en önemli sebebi kardiyovasküler hastalıklardır. Postprandiyal hipergliseminin yeterince kontrol edilmemesi ateroskleroz gelişimine katkıda bulunan bir faktördür. Postprandiyal kan şekerinde dalgalanmalar kan koagülasyon sisteminde değişikliklere yol açarak tromboza eğilim yaratmaktadır. Amacımız, çeşitli antidiyabetikler (metformin, insülin sekretegog ve insülin) ile tedavi altındaki tip 2 DM'lilerde ve sağlıklı kişilerde açlık ve postprandial dönemde D-Dimer, ß-Tromboglobülin (ß-TG), P-Selektin, Plazminojen aktivatör inhibitör-1 (PAI-1), Protrombin fragman 1-2 (PTF 1-2) gibi koagülasyon parametrelerinin nasıl etkilendiklerinin değerlendirilmesiydi. Kan örnekleri 12 saatlik açlığı takiben (0.dk) ve her hasta için bireysel koşullarına uygun kahvaltıdan sonra 60, 90 ve 120. dk'da alındı. Açlıkta diyabetiklerde fibrinojen ve P-selektin düzeyleri ve sadece insülin grubunda D-Dimer düzeyleri de yüksekti. Sağlıklı kişilerde postprandiyal dönemde P-selektin, PAI-1 ve PTF 1-2 düzeyleri artış gösterdi. İnsülin sekretegogu kullananlarda PAI-1 düzeyleri toklukta sağlıklı bireylerdeki gibi artış gösterdi. Metformin kullananlarda toklukta PTF 1-2 ve PAI-1 düzeyleri artış gösterdi. Diyabet süresi uzun, daha yaşlı bireylerden oluşan ve glisemisi en kontrolsüz olan insülin kullananlarda açlıktaki fibrinojen, P-selektin ve D-Dimer düzeyleri sağlıklılardan daha yüksekti ve postprandiyal dönemdeki D-Dimer ve PTF 1-2 düzeyleri yüksek bulundu ve toklukta PAI-1 artışı gözlendi. Tüm gruplarda postprandiyal PAI-1 artışı ve ß-TG düzeylerinde kademeli düşüş gözlendi. Retinopatisi olan hastalarda fibrinojen ve D-Dimer düzeyleri retinopatisi olmayanlara göre daha yüksekti. Sonuç olarak, postprandial dönem hem sağlıklı kişilerde, hem de diyabetiklerde koagülasyona zemin hazırlar.
Özet (Çeviri)
Cardiovascular Diseases (CVD) are the most common causes of mortality and morbidity among patients with type 2 diabetes. Poorly controlled postprandial hyperglycemia contributes to the development of atherosclerosis. Fluctuations of the postprandial glucose levels bring changes in the coagulation system and propensity to thrombosis. Our aim was to determine the change of plasma coagulation parameters like D-Dimer, ß-Thromboglobulin, P-Selectin, Plasminogen activator inhibitor-1, Prothrombin fragments 1-2 in comparison to the fasting levels among healthy controls and type 2 diabetic patients under treatment of various agents (metformin, insulin secretagog agents and insulin). Blood samples were withdrawn after 12 h of fasting (min 0) and following breakfast composed of foods proper for each patient, at 60th, 90th and 120th minutes. The fasting levels of fibrinogen, D-Dimer and P-Selectin were high in diabetics. An increase in the levels of P-Selectin, PAI-1 and PTF 1-2 at the postprandial phase was observed in healthy persons. Patients receiving insulin secretagog therapy showed an increase in the postprandial levels of PAI-1 like healthy controls. Patients receiving metformin showed an increase in the postprandial levels of PAI-1 and PTF 1-2. Poorly controlled, older patients with longer diabetes duration had been receiving insulin and these mentioned patients? levels of fibrinogen, D-Dimer and P-Selectin were high in the fasting state and showed an increase in PAI-1 at the postprandial phase. Postprandial levels of PTF 1-2 and D-Dimer were high in insulin treated patients . ß-TG levels showed a decrease at the postprandial phase among whole groups. Levels of fibrinogen and D-Dimer were higher among patients with retinopathy. In conclusion, postprandial glucose elevations lay the groundwork for postprandial coagulation tendency among diabetics as well as healthy persons.
Benzer Tezler
- Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda gliklazid, metformin ve pioglitazon monoterapilerinin fibrinoliz, enflamasyon ve endotel fonksiyonları üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması
The comparison of effects of gliclazide, metformin and pioglitazone monotherapies on fibrinolysis, inflamation and endothelial functions in patients with type 2 diabetes mellitus
HASAN MÜCAHİT ÖZBAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıKaradeniz Teknik Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CİHANGİR EREM
- 65 yaş ve üzeri tip 2 diyabetes mellitus hastalarında COVİD-19 pandemi sürecinin diyabet regülasyonu ve lipid profili üzerindeki etkisi
The effects of the pandemic COVID period on diabetes regulation and lipid profi̇le in patients aged 65 and over with type 2 diabetes melli̇tus
ABDULLAH SEÇMEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÇİĞDEM ÖZKAN
- Makrozomik fetüsların 20-24. haftada ölçülen biyometrik değerlerinin, aktif travayda yapılan ölçümlerinin doğruluğunu ve doğum sonucunu öngörmedeki etkisi
The effect of the biometric values of macrosomic fetuses measured at 20-24 weeks in prediction of the accuracy of the measurements made in active labor and the result of birth
ECEM DİLAN DUMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HATİCE AKKAYA
- Tip-2 diyabetli hastalarda insulin kullanımının serum fetuin-a düzeyi üzerine etkisi
The effect of insulin therapy on serum fetuin-a levels in type-2 diabetic patients
MUSLİH ÜRÜN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bakanlığıİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
UZMAN NAMIK YİĞİT
- Tip II diabetes mellituslu olgularda hasta eğitiminin metabolik kontrola etkisi
Başlık çevirisi yok
GÜLER ÇORAKÇI