Persistan atriyal fibrilasyonu olan hastalarda sinüs ritmini öngörmede Cardiotrophin-1'in yeri
Place of Cardiotrophin-1 in prediction of sinus rhythm in patients with persistent atrial fibrillation
- Tez No: 281068
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AHMET KAYA BILGE
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Atriyal fibrilasyon, Kardiyoversiyon, Cardiotrophin-1, Elektrik-kontraşok, Hemodinami, Kardiyotrofin-1, Atrial fibrillation, Cardioversion, Cardiotrophin-1, Electric-counter shock, Hemodynamics
- Yıl: 2010
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç; Atriyal dokudaki yapısal değişiklikler atriyal fibrilasyon (AF) aritmogenezinde rol oynadığı gibi AF' nin kendisi de atriyal doku üzerindeki hemodinamik etkileri ile remodelingi hızlandırır ve kısır bir döngü oluşturur. Cardiotrophin-1 (CT-1) hücre içinde büyümeyi uyaran ve myokardiyal remodeling hakkında fikir veren bir moleküldür. Çalışmamızda kardiyoversiyon yapılan AF'li hastalarda sinüs ritminin öngörülmesinde CT-1' in yeri araştırılmıştır.Yöntem; Çalışmaya yapısal kalp ve belirgin kapak hastalığı olmayan 32 persistan AF' li hasta alındı. Kardiyoversiyon öncesi transtorasik ve transözafageal ekokardiyografi ile CT-1 ölçümleri yapıldı. AF nüksünün takibi için şikayetleri olmasa da 1. 3. ve 6. Aylarda ritm holter tetkiki yapıldı. Her ay rutin EKG leri çekildi. 6. Ayda ise kontrol ekokardiyografi yapıldı ve CT-1 düzeyleri bakıldı.Bulgular; 32 AF'li hastanın (14'ü erkek) yaş ortalaması 56,47 ±9,02 yıl olup ortalama AF süresi 6,30±3,42 (2-15) ay idi. Kontrol grubunu oluşturan 32 hasta ise benzer cinsiyet ve yaş ortalaması dağılımına sahiptir (56,6±8,92 yıl). Herhangi bir yapısal kalp hastalığı olmamasına rağmen AF'li hastalarda CT-1 düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (0,86±0,36 karşılık 0,30±0,12 pg/ml p<0,001). Hastaların 17'sinde (% 53) 6 ay sonra AF nüks etti. Nüks eden hastaların yaş, AF süresi, sol ventrikül çapları, Ejeksiyon fraksiyonu,sol atriyum apendiks akım hızı değerleri nüks etmeyen hastalar ile benzer iken bazal sol atriyum (4,24±0,14 cm' e karşı 4,04±0,22 cm p=0,005), bazal pulmoner arter basıncı (32,82±5 ` e karşı 28,60±6,23 mmHg, p=0,004) ve bazal CT-1 değerleri (1,08±0,37 `e karşı 0,82±0,16 pg/ml p= 0,02) nüks eden hastalarda anlamlı olarak yüksek idi. Ayrıca 6.aydaki CT-1 değerleri de nüks eden hastalarda daha yüksek bulundu ( 1,00±0,40' e karşı 0,71±0,23 pg/ml).Sonuç; Elde edilen bulgular AF'li hastalarda myokardiyal remodeling ve kardiyoversiyon sonrası sinüs ritmi devamının öngörülmesinde CT-1'in etkin bir biyomarker olabileceğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Purpose; As well as structural changes in atrial tissue have a role in atrial fibrillation (AF) arryhtmogenesis, AF itself also accelerates remodelling by its hemodynamic effects on atrial tissue and creates a vicious circle. Cardiotrophin-1 (CT-1) is a molecule which stimulates the growth in the cell and gives an idea about myocardial remodelling. In our study, the place of CT-1 in prediction of sinus rhythm in patients with AF, to whom cardioversion has been applied, was researched.Method; 32 patients with AF, who don?t have a structural heart and characteristic valve disease were taken into the study. CT-1 measurements were made by transthoracic and transoesophageal echocardiography prior to cardioversion. For the follow-up of AF relapse, rhythm holter examination was made in months 1, 3 and 6 even there weren?t any complaints. Every month, ECG were applied. And in month 6, control echocardiography was applied and CT-1 levels are measured.Findings; The average age of 32 patients with AF (14 were male) was 56, 47 ±9, 02 years and the average AF duration was 6, 30±3, 42 (2-15) months. And 32 patients composing the control group had similar gender and average of age distribution (56, 6±8, 92 years). In spite of not having any structural heart disease, in patients with AF, CT-1 levels were significantly higher than the control group (0,86±0,36 vs. 0,30±0,12 pg/ml p<0,001). In 17 of the patients (%53), AF relapsed 6 months later. Age, AF duration, left ventricle diameters, Ejection fraction, left atrium appendix flow rate values of the relapsed patients were similar to the patients without relapse while basal left atrium (4,24±0,14 cm vs. 4,04±0,22 cm p=0,005), basal pulmonary artery pressure (32,82±5 vs. 28,60±6,23 mmHg, p=0,004) and basal CT-1 values (1,08±0,37 vs. 0,82±0,16 pg/ml p= 0,02) was significantly higher in the relapsed patients. Additionally, CT-1 levels in month 6 were also found higher in relapsed patients (1,00±0,40 vs. 0,71±0,23 pg/ml).Conclusion; Findings obtained give rise to the thought that CT-1 may be an efficient biomarker in predicting the continuity of sinus rhythm after myocardial remodelling and cardioversion in patients with AF.
Benzer Tezler
- Atriyal fibrilasyonlu olgularda kalp hızı ve sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarının plazma beyin natriüretik peptid düzeylerine etkisi
Brain natriuretic peptide levels and its relationship with resting heart rate and diastolic functions in patients with atrial fibrillation
ALİ ÖZTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
KardiyolojiDokuz Eylül ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. ÖZGÜR ASLAN
- Persistan atriyal fibrilasyon hastalarında elektriksel kardiyoversiyon sonrası erken dönem sinüs ritminde kalma başarısı ve bunu etkileyen faktörler
Early maintenance of sinüs rhythm following electrical cardioversiyon in patients with persistant atrial fibrillation: Success rates and influencing factor
ŞEREF BERK TUNCER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. KAMİL GÜLŞEN
- Diyabetik atriyal fibrilasyonlu hastalarda HbA1C ve TGF-ß1 düzeylerinin kardiyoversiyon sonrası sinüs ritminin idamesi üzerine olan etkisi
The effects of HbA1C and TGF-beta levels on maintanence of sinus rhythm after successful electrical cardioversion of atrial fibrillation in diabetic patients.
ÇETİN DUMAN
- Kriyobalon uygulaması sonrası rekürren atriyal fibrilasyon hastalarında radyofrekans kateter ablasyonun etkinliği
Efficacy of radiofrequency catheter ablation in recurrent atrial fibrillation after cryoballoon procedure
BAŞAK ÇATALBAŞ KAHRAMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Kardiyolojiİstanbul Medipol ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FETHİ KILIÇASLAN
DOÇ. DR. AYKUN HAKGÖR