Varus gonartrozlu dizlerde medial açık kama osteotomisi ve retrotüberkül osteotomisi tekniklerinin kısa-orta dönem sonuçlarının klinik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi
Evaluation of short-midterm radiologic and clinical results of medial opening wedge and retrotubercle osteotomy techniques in varus gonarthrosis
- Tez No: 194714
- Danışmanlar: DOÇ.DR. NURZAT ELMALI
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Osteoartrit, Osteoartrit-diz, Osteotomi, Tibia, Osteoarthritis, Osteoarthritis-knee, Osteotomy, Tibia
- Yıl: 2007
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İnönü Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Klinigimizde diz medial kompartman osteoartriti nedeni ile yüksek tibial osteotomi uygulanmıs olan hastalarda, medial açık kama osteotomisi (MAKO) ve retrotüberkül osteotomisi (RTO) tekniklerini radyolojik ve klinik sonuçlar yönünden degerlendirmek istedik Hastalar ve Yöntem: Yüksek tibial osteotomi uygulanan 97 dizin 43 tanesi çalısmaya alındı. 43 dizin 27 `sine medial açık kama osteotomisi (ortalama yas 55) ve 16' sınada retrotüberkül osteotomisi (ortalama yas 57) uygulandı. Ortalama takip süresi MAKO grubunda 40,6 ay (9 - 68 ay), RTO grubunda ise 14 aydı (7 - 27 ay). Radyolojik olarak femorotibial açı, kalça - diz - ayakbilegi açısı, femoral kondil - tibial plato açısı, femoral kondil - femoral saft açısı, tibial plato - tibial saft açısı, tibial egim açıları (anterior tibial korteks, tibial anatomik aks, posterior tibial korteks referans çizgilerine göre) ve patellar indeks oranları (Insall - Salvati, Blackburne - Peel, Caton indeks) ölçüldü. Osteoartritin derecesi artroskopik olarak Outerbridge yöntemi, radyolojik olarak da Ahlback yöntemi ile degerlendirildi. Klinik degerlendirme HSS (Hospital for Special Surgery) ve SF-36 (Short Form-36) skorlama sistemleri kullanılarak yapıldı. Bulgular: MAKO grubunda patellar indeks oranlarında belirgin derecede azalma mevcutken, RTO grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir degisim izlenmedi. Tibial egim incelendiginde MAKO grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir artıs mevcutken, RTO grubunda degisim görülmedi. Femorotibial açı degerlerindeki degisim için her iki gruptaki sonuçlar arasında anlamlı farklılık yoktu. HSS ve SF-36 skorlarındaki artıslar her iki grup içinde anlamlıydı. BMI ve yas parametrelerinin korreksiyon kaybında etkili olabilecegini gördük. Sonuç: Retrotüberkül osteotomi tekniginin patellofemoral sorunları olan ve ileri derecede düzeltme gereken olgularda tercih edilebilecek bir yöntem oldugunu düsünmekteyiz.
Özet (Çeviri)
Objective: Our aims were to evaluate medial open wedge and retrotubercle osteotomy techniques in radiologically and clinically for the patients who were treated for medial compartment osteoarthritis by high tibial osteotomy in our clinic. Patients and methods: We treated 97 knees with high tibial osteotomy and 43 of them included our study. Medial opening wedge osteotomy (MOWO) technique were used in 27 knees and Retrotubercle osteotomy (RTO) technique were used in 16 knees. Average follow up period was 40,6 months (9-68 months) for MOWO group and 14 months (7-27 months) for RTO group. Radiologically femorotibial angle, hip - knee - ankle angle, femoral condyle - femoral shaft angle, femoral condyle - tibial plateau angle, tibial plateau - tibial shaft angle, tibial slope angles (reference lines, anterior tibial cortex, tibial anatomical axis, posterior tibial cortex) and patellar index ratios (Insall - Salvati, Blackburne - Peel, Caton index) were measured on preoperative, postoperative and last follow up radiographs. Arthrosis were evaluated arthroscopically and radiologically according to Outerbridge classification and Ahlback classification. HSS and SF?36 scoring systems were used for the clinical evaluation. Results: Patellar index ratios were decreased significantly in MOWO group, however there weren?t statistically significant alterations in RTO group. Tibial slope angles were increased significantly in MOWO group but not in RTO group. There were not statistically significant differences between two group for the femorotibial angle value alterations. HSS and SF-36 scores increased in two groups significantly. We found that loss of correction may influenced by BMI and age factors. Conclusion: We believe that retrotubercle osteotomy technique may prefer for the patients who have patellofemoral problems and needs to excessive angle correction.
Benzer Tezler
- Yüksek tibial osteotomide dizilim açılarının klinik sonuçlara etkileri
The Effects of alignment angles on clinical results in high tibial osteotomy
AKSEL SEYAHİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. RIFAT ERGİNER
- Gonartrozda yüksek tibial osteotominin erken sonuçları
Early results of high tibial osteotomy in gonarthrosis.
MEHMET MİTHAT DOKUR
- Yüksek tibial osteotomi için kullanılan plakların biyomekanik karekterizasyonu
Biomechanics characterization of plates used for high tibial osteotomy
AHMET YARDIMEDEN
Doktora
Türkçe
2006
Makine MühendisliğiFırat ÜniversitesiMakine Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ALİ İNAN
Y.DOÇ.DR. HALİDUN KELEŞTEMUR
- Gonartrozlu olgularda açısal ölçümler ve rehabilitasyonun klinik parametrelere etkisi
Başlık çevirisi yok
METE ÖZYURT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonCumhuriyet ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SAMİ HİZMETLİ
- Kapalı kama yüksek tibial valgizasyon osteotomi tekniği nörolojik komplikasyonlarının ameliyat öncesi, ameliyat sırasında ve ameliyat sonrasındaki elektrofizyolojik inceleme ile araştırılması.
Kapalı kama yüksek tibial valgizasyon osteotomi tekniği nörolojik komplikasyonlarının ameliyat öncesi, ameliyat sırasında ve ameliyat sonrasındaki elektrofizyolojik inceleme ile araştırılması.
MEHMET BURAK YALÇIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RIFAT ERGİNER