Geri Dön

Tip I diabetes mellituslu bireylerde yeme bozuklukları ve etkileyen etmenleri saptamaya yönelik bir çalışma

Eating disorders in subjects with type I diabetes mellitus and affecting factors

  1. Tez No: 194383
  2. Yazar: NİLAY DÖNMEZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. GÜLDEN PEKCAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Tip I diabetes mellitus, yeme bozuklukları, metabolik kontrol, YemeTutum Testi (YTT), Vücut İmajı Skalası (VİS) ve Bulimiya Araştırma Testi, Edinburg(BITE), Type I diabetes mellitus, eating disorders, metabolic control, Eating AttitudesTest (EAT), Body Image Scale (BIS), Bulimic Investigatory Test, Edinburg (BITE)
  7. Yıl: 2005
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırma, 9-13yaş preadolesan, 14-18 yaş adolesan ve 19-30 yaş arası yetişkin erkek ve kadın, tip I diabetesmellitus'lu 22 birey ile sağlıklı kontrol grubunu oluşturan 18 birey üzerinde diyabet ile yemebozuklukları arasındaki ilişkiyi incelemek, beslenme alışkanlıkları, antropometrik vebiyokimyasal parametreleri değerlendirmek amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla, GülhaneAskeri Tıp Akademisi Hastanesi Endokrinoloji Bölümü'ne başvuran 9-30 yaş arası 16 erkekve 24 kız olmak üzere toplam 40 birey araştırma kapsamına alınmıştır. Bireylere, genel bilgisoru kağıdının yanı sıra yemeye karşı olan tutumlarını belirlemek, vücut imajlarını nasıldeğerlendirdiklerini saptamak amacıyla psikolojik testlerden Yeme Tutum Testi (YTT),Vücut İmajı Skalası (VİS) ve Bulimiya Araştırma Testi, Edinburg (BITE) uygulanmıştır.Araştırma sonucunda YTT puanlarına göre; tip I diyabetli bireylerde yeme bozukluklarınadaha sık rastlanmıştır (p>0.05). Erkekler arasında yeme davranışı bozukluğu sıklığı %12.5,kadınlarda ise bunun iki katı (% 25) bulunmuştur. Tip I DM ve kontrol grubu arasında öğünatlama durumu açısından anlamlı derecede fark bulunmuştur (p<0.05). Tip I diyabetlibireylerin diyabet hastalığı hakkında en fazla eğitim aldıkları kaynak diyetisyen olup (%48.4), diyetisyeni sırasıyla doktor (% 37.9), hemşire (% 10.3) ve kitle iletişim araçları (%3.4) izlemektedir. Tip I diyabetli bireylerin, diyabetli olma süreleri uzadıkça HbA1Cdüzeylerinin düştüğü saptanmıştır (r = -0.524). Yaş ile HbA1C düzeyi arasında ise pozitif birkorelasyon saptanmıştır (r = 0.213). Yeme bozukluğu rastlanan bireylerde; yemebozukluğuna etki eden faktörlerden (anne ve baba eğitimi, diyabet süresi, HbA1C düzeyigibi) hiçbiri önemli bir etken olarak gösterilememiştir (p<0.05). Tip I diabetes mellituslu(DM) bireylerde yeme bozuklukları, sıklıkla görülmekte ve bir risk etmeni olarak metabolikkontrolü zorlaştırmaktadır. Ülkemizde bu konuda yapılmış çalışmalar sınırlı olup, yemebozukluklarına gereken önemin verilmesi gerekmektedir. Sonuç olarak, bu çalışma sağlıkpersonelinin multidisipliner çalışması, eğitimin sürekliliğinin sağlanması ve desteklenmesiiçin bu konuda daha fazla çalışmaların yapılmasının gerekliliğini göstermiştir.

Özet (Çeviri)

This study was planned to examine the relationship betweentype I diabetes mellitus and eating disorders and nutritional habits, anthrophometric andbiochemical parameters in a total of 22 type I DM and 18 healthy controls, on 9-13 yearspreadolescents, 14-18 years adolescents and 19-30 years old adult men and women,. For thispurpose, total of 40 people (16 men and 24 women) were participated in the study who wererecruited to the Gülhane Military School of Medicine (GATA) Hospital, EndocrinologyClinic. Besides a general questionnaire, psychological tests such as Eating Attitudes Test-EAT, Body Image Scale-BIS and Bulimia Investigatory Test, Edinburg-BITE, Edinburgwere applied to both of the groups for the determination of the disordered eating patterns. Asa result; disordered eating patterns were seen two times more (% 25.0) in women, than men(% 12.5). According to the EAT scores; disordered eating patterns were seen higher in type IDM people than the control group (p>0.05). In people who had eating disorders were alsoinvestigated for the factors affecting the eating disorders such as mother?s and father?seducation, duration of diabetes and HbA1C levels. But none of these factors was found to bestatistically significant (p<0.005). Skipping meals was found statistically significant(p<0.005) between type I DM and control groups. Educational resource for type I DMpeople are the dietitians (% 48.4), followed by doctors (% 37.9), nurses (% 10.3) and massmedia (% 3.4). It was also found that as the age of diabetes got enhanced, a decrease inHbA1C levels were observed (r=-0.524). Age and HbA1C levels are positively correlated(r=0.213). Eating disorders seen in type I diabetes mellitus makes difficult to maintain themetabolic control. In Turkey, studies on this topic are limited and great importance should begiven. It may be concluded that, this study indicates the importance of multidisciplinary teamwork and continuous education and testing of the education in specific times. More detailedresearches should be done on the related topic.

Benzer Tezler

  1. Tip 1 diabetes mellituslu çocuk ve adolesanlarda ambulatuvar kan basıncı monitarizasyonu ve serum nitrit/nitrat düzeyleri

    The levels of serum nitrite/nitrate and ambulatory blood pressure monitoring measures in childhood and adolescents with type 1 diabetes mellitus

    ÖZDEN ÖZGÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. BİLGİN YÜKSEL

  2. Tip 1 diabetes mellituslu hastalarda lenfosit alt gruplarının ve aktive lenfosit oranlarının flow sitometrik yöntem ile araştırılması

    Evaluation of lymphocyte subsets and activated lymphocyte ratios by flow cytometric method in type 1 diabetic patients

    MEHMET ARASLI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Allerji ve İmmünolojiİstanbul Üniversitesi

    İmmünoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE SÜHEYLA SERDENGEÇTİ

  3. Beslenme kanallarının görülme sıklığının diabetes mellituslu hastalarla olan ilişkisinin radyolojik olarak incelenmesi

    The Radiographic evaluation of incidence of nutrient canals in diabetic patients

    MEHMET İLGÜY

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Diş Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    Oral Diagnoz ve Radyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ŞÜKRÜ ŞİRİN

  4. NO ve diabetes mellitus: Antioksidan kullanımının plazma NO düzeyleri üzerine etkisi

    NO and diabetes mellitus: The effect of antioxidant suplemantation on the plasma levels of NO

    İBRAHİM MURAT BOLAYIRLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Biyokimyaİstanbul Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLDEN BURÇAK

  5. Diabetes mellituslu olan ve olmayan periodontitisli gebe bireylerde dişeti oluğu sıvısı prostoglandin E2 düzeyinin incelenmesi

    The investigation of gingival crevicular fluids prostoglandin E2 levels of diabetic and non-diabetic pregnant individuals suffering from periodontitis

    FİLİZ ACUN KAYA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Diş HekimliğiDicle Üniversitesi

    Periodontoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. AHMET DAĞ