Geri Dön

Şizotaksik bireylerin şizofreni hastaları ve sağlıklı kontrollerden farklılıklarının araştırılması

Investigation of the differences of schizotaxic people from schizophrenic patients and healthy controls

  1. Tez No: 192438
  2. Yazar: ERSİN HATİCE KARSLIOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF.DR. NEVZAT YÜKSEL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Psikiyatri, Psikoloji, Psychiatry, Psychology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2006
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Psikiyatri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZETŞizofreni hastalarının birinci derece akrabaları psikoz olmaksızın hastalardakine benzerama daha hafif klinik, nöropsikolojik, sosyal ve nörobiyolojik belirtiler gösterebilmektedirler.lk kez 1962'de Paul Meehl tarafından kullanılan şizotaksi kavramı, Tsuang ve arkadaşlarıtarafından yeniden düzenlenmiş; şizofrenlerin psikotik olmayan birinci derece akrabalarındagörülen nöropsikolojik bozukluklar ve negatif belirtilerin birlikteliğinden oluşan bir sendromolarak yeniden tanımlanmıştır. Bu çalışmada şizofreni hastalarının birinci dereceakrabalarının ve bunlar arasında şizotaksik olduğu belirlenenlerin, şizofreni hastalarından vesağlıklı kontrollerden farklılıkları araştırılmıştır.Çalışmada otuz şizofreni hastası, 36 birinci derece akraba ve 30 sağlıklı kontrol, negatifbelirti ve nöropsikolojik bozukluklara dayanan şizotaksi ön araştırma ölçütlerine görearaştırılmıştır. Tüm bireyler DSM-IV birinci ve ikinci eksen tanıları, şlevselliğin GenelDeğerlendirilmesi, Belirti Tarama Listesi, Pozitif ve Negatif Belirtileri DeğerlendirmeÖlçekleri, Hamilton Anksiyete ve Depresyon Ölçekleri ile değerlendirilmiştir.Şizofren hastaların akrabaları, şizofreni hastalarına benzer nitelikte dikkat, sözel bellekve yürütücü işlev bozuklukları göstermiştir ve kontrol grubundan farklıdırlar. Ayrıca 36akrabanın 7'si (% 19,4) şizotaksi kriterlerini karşılamıştır. Şizotaksik bireylerin genelişlevsellik düzeyleri şizotaksik olmayan akrabalar ve kontrollerden daha düşüktür. Ancak,şizotaksik olmayan akrabalara göre anksiyete düzeyleri daha yüksektir.Çalışmamız, şizotaksinin klinik olarak anlamlı bir sendrom olduğu görüşünüdestekleyen bilgimiz dahilindeki ilk bağımsız çalışmadır. Bulgularımız, şizofreniye genetikyatkınlığın akrabalar arasında nöropsikolojik bozulmalarla kendini gösterdiği görüşü ileuyumludur. Bu bulguların doğrulanması için, daha büyük seriler üzerinde genişletilmişçalışmalara gereksinim vardır.

Özet (Çeviri)

SUMMARYThe first-degree relatives of schizophrenic patients without having psychosis mightshow similiar but milder clinical, neurophsiologic, social and neurobiologic deficits. Theconcept of schizotaxia, which was firstly used by Paul Meehl in 1962, has been reformulatedby Tsuang et al. and defined as a sydrome composed of neuropsyciologic deficits along thenegative symptoms and seen among the non-psychotic first-degree relatives of schizophrenicpatients. In our study, it is aimed to investigate the differences between the first-degreerelatives of schizophrenic patients, the ones who has determined as schizotaxic among them,and healthy individuals.In this study, 30 schizophrenic patients, 36 first-degree relatives and 30 heatlhy controlsubjects were analysed according to preliminary criteria of schizotaxia which are based on thenegative symptoms and neuropsychologic deficits. All subjects were evaluated with DSM-IVdiagnoses (Axis I and II), Global Assesment of Functioning Scale, Symptom Check List 90-R, Scale for the Assessment of Positive and Negative Symptoms, and Hamilton Anxiety andDepression Scales.Like the schizophrenic patients, the relatives of them showed some deficites in attention,verbal memory and executive functions, and showed differences from control group.Furthermore, seven of 36 relatives (19.4 %) were met the criteria of schizotaxia. The overallfunctioning of schizotaxic individuals is lower than non-schizotaxic relatives and controlgrup. On the other hand, the anxiety levels are higher than non-schizotaxic ones.To our knowledge, this is the first independent study supporting the idea which claimsthat schizotaxia is a separate syndrome. Our results is consistent with the opinion assumingthe genetic predisposition to schizophrenia among the relatives is revealed by theneuropsycologic defects. Extended studies on larger series are needed to confirm these results.

Benzer Tezler

  1. Glutatyon S-transferaz GSTM-1 ve GSTT-1 polimorfizmlerinin glutatyonla ilişkili detoksifikasyon sistemlerine etkisi

    The Effects of glutathione S-transferase GSTM-1 and GSTT-1 polymorphisms on the glutathione related detoxification systems

    AHMET ÖZAYDIN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TURGUT ULUTİN

  2. Akciğer kanseri hastalarında ve sağlıklı bireylerde GSTP1 geni ekzon 6 polimorfizminin moleküler yöntemlerle araştırılması

    Molecular analysis of exon 6 polymorphism of GSTP1 gene in lung cancer patients and healthy individuals

    UFUK BİRGÜN TABAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    BiyolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. FİLİZ ARI

  3. Üveitli Behçet hastalarında NK hücrelerinin sitokin paterni

    Cytokine profiles of NK cells in Behcet patients with uveitis

    UMUT CAN KÜÇÜKSEZER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İmmünoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. GÜNNUR DENİZ

  4. Otoimmun tip 1 Diabetes Mellitus'ta CD45RA, CD45RO ve IL-12'nin önemi

    Başlık çevirisi yok

    LÜTFİYE ÖKSÜZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Allerji ve İmmünolojiİstanbul Üniversitesi

    İmmünoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NEVİN DİNÇÇAĞ

  5. Tinea pedis/onikomikoz etkeni olarak izole edilen mantarların tanısı ve tanıda direkt mikroskopi ile calcofluor white boyasının yeri

    Identification of dermatophytes isolated from tinea pedis and/our onycomycosis and importance of calcofluor white stain as a diagnostic method for dermatophytes

    KEMAL MİNTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    MikrobiyolojiAnkara Üniversitesi

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AYDIN KARAASLAN