Geri Dön

Böbrek nakli yapılan hastalarda graftın ve hastanın beşyıllık yaşama olasılıkları

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 18324
  2. Yazar: C.TAYFUN ENÜNLÜ
  3. Danışmanlar: PROF.DR. MÜNEVVER BERTAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Böbrek hastalıkları, Böbrek nakli, Transplantlar, Kidney diseases, Kidney transplantation, Transplants
  7. Yıl: 1991
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

6. ÖZET 1. Türkiye Organ Nakli ve Yanık Tedavi Vakfı Ankara Hastanesi'nde 16 Ekim 1985 - 31 Aralık 1990 tarihleri arasında 458 canlı (% 93.3), 33 kadavra (% 6.7) vericiden böbrek nakli yapılmıştır. 2. Canlı vericiden yapılan böbrek nakillerinde graftın 1 yıllık kümülatif yaşama olasılığı % 85.0, 5 yıllık kümülatif yaşama olasılığı ise % 57.1'dir (Kaplan-Meier product limit yöntemi). 3. Kadavra vericide yapılan böbrek nakillerinde graftın 1 yıllık kümülatif yaşama olasılığı % 54.0, 5 yıllık kümülatif yaşama olasılığı ise % 40.0'dır (Kaplan-Meier product limit yöntemi). 4. Canlı vericiden yapılan böbrek nakillerinde graftın kümülatif yaşama olasılığı böbrek naklinin yapıldığı döneme göre değişmektedir. 1985-1986 yıllan arasında canlı vericiden yapılan böbrek nakillerinde graftın 1 yıllık yaşama olasılığı % 79.1, 4 yıllık yaşama olasılığı % 64.8 iken, 1987-1990 yıllan arasında yapılan böbrek nakillerinde bu değerler sırasıyla, % 86.4 ve 64.8'e çıkmaktadır. 5. Canlı vericiden yapılan böbrek nakillerinde hastanın 1 yıllık yaşama olasılığı % 94.6, hastanın 5 yıllık yaşama olasılığı ise % 85.1'dir (Kaplan-Meier product limit yöntemi). 6. Kadavra vericiden yapılan böbrek nakillerinde 3. aydan sonra hastanın yaşama olasılığı % 86.3'tür. 7. Canlıdan yapılan böbrek nakillerinde adımsal Cox regresyon yöntemiyle graftın yaşama olasılığını etkilediği saptanan risk faktörleri; - böbrek naklinin yapıldığı dönem (OR =1.58), - hastanın yaşı (OR=1.01), - primer böbrek hastalığının pyelonefrit olması (OR=0.46 - kronik glomerülonefrite göre),109 - primer böbrek hastalığının amiloidozis olması (OR=0.27 - kronik glomerülonefrite göre), - ABO kan grubu uyuşmazlığı (OR=2.04), - toplam HLA - A ve B uyumsuzluk sayısı (OR=1.20), - donör spesifik kan nakli uygulaması (OR=2.01), - vericinin yaşı (OR =1.02), - post-operatif erken dönemde görülen komplikasyonlardır (OR=1.75). Canlıdan yapılan böbrek nakillerinde; 8. 1985-1986 döneminde yapılan böbrek nakilleri graftın kaybının en fazla % 12.6'sından sorumludur. 9. Primer böbrek hastalığının kronik glomerülonefrit olması, pyelonefrite göre graft kaybını en fazla % 8.5 arttırır. 10. ABO kan grubu uyuşmazlığı graft kayıplarının en fazla % 5.0'inden sorumludur. 11. Toplam HLA - A ve B uyumsuzluk sayısının 1 olması graft kayıplarının en fazla % 6.6' sından, 2 olması en fazla % 15.0'inden, 3 olması ise en fazla % 6.7'sinden sorumludur. 12. Donör spesifik kan transfûzyonu uygulanmaması, graft kayıplarının en fazla % 20.2'sinden sorumludur. 13. Post operatif erken dönemde komplikasyon görülmesi graft kayıplarının en fazla % 8.9'undan sorumludur.

Özet (Çeviri)

7. SUMMARY 1. During September 16,1985 and December 31,1990, kidney transplantations consisting of 458 (93.3 %) living and, 33 (6.7 %) cadaver donations have been performed at the Turkish Transplantation and Burn Foundation Ankara Hospital. 2. One-year cumulative graft survival for the living kidney transplantations was 85.0 % and, five-year cumulative graft survival was 57.1 % (Kaplan-Meier product limit method). 3. One-year cumulative graft survival for the cadaver kidney transplantations was 54.0 %, five- year cumulative graft survival was 40.0 % (Kaplan-Meier product limit method). 4. The cumulative living kidney graft survival varies with respect to the period of the transplant surgery. During 1985-1986, the one-year graft survival of living kidney transplantations were 79.1 % and, the four-year graft survival were 64.8 %. Meanwhile during 1987-1990 these rates were increased to 86.4 % and 64.8 % respectively. 5. One-year cumulative patient survival for the living kidney transplantations was 94.6 % and, the five-year cumulative patient survival was 85.1 % (Kaplan-Meier product limit method). 6. Following the third month after the cadaver kidney transplantations, the cumulative patient survival was 86.3 %. 7. The risk factors affecting graft survival, as estimated by stepwise Cox regression method, are; - the period of the transplant surgery (OR=1.58), - patient's age (OR=1.01), - pyelonephritis being the primary cause of renal failure (OR=0.46), - amyloidosis being the primary cause of renal failure (OR=0.27), - ABO blood groups incompatibility (OR=2.04), - total number of HLA A and B mismatches (OR=1.20), - donor spesific blood transfusion (OR=2.01), - age of donor (OR=1.02), - post-operative early complications (OR=1.75).Ill 8. During 1985-1986, the failure of graft from living kidney transplantations amounts at most to 12.6 % of the total graft failures. 9. The primary cause being chronic glomerulonephritis, increases the failure of graft at most by 8.5 % with respect to the primary cause being pyelonephritis, in living kidney transplantations. 10. In living kidney transplantations, ABO blood group incompatibility accounts for at most 5.0 % of total graft failures. 11. The total number of HLA A and B mismatches amounting to 1 accounts for 6.6 %, amounting to 2 accounts for 15.0 % and those totaling 3 accounts for 6.7 % of total graft failures in living kidney transplantations. 12. Lack of donor spesific blood transfusions account for at most 20.2 % of total graft failures in living kidney transplantations. 13. Early post operative complications account for at most 8.9 % of total graft failures in living kidney transplantations.

Geri Dön