Endodontik giriş kavitelerinde kullanılan geçici restoratif materyallerin çeşitli özelliklerinin in vitro olarak incelenmesi
Evaluation of the various properties of temporary restorative materials used in endodonties access cavities (in vitro study)
- Tez No: 164404
- Danışmanlar: PROF. DR. BADE SONAT
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Geçici restorasyon materyalleri, kırılma direnç, koronal sızıntı, Geçici restorasyon materyalleri, kırılma direnç, koronal sızıntı
- Yıl: 2005
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Endodonti Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
103 ÖZET Endodontik Giriş Kavitelerinde Kullanılan Geçici Restoratif Materyallerin Çeşitli Özelliklerinin in Vitro Olarak İncelenmesi. Çalışmamızda birinci bölümü oluşturan mikrosızıntı deneyi için 70 adet alt daimi büyük azı diş kullanıldı. Dişler çekimlerini takiben deney safhalarına kadar distile suda bekletildi. Klas II endodontik giriş kavitesi preparasyonu yapıldı. Kök kanalları konvansiyonel preparasyon tekniği kullanarak 35 no'lu K-tipi eğeye kadar prepare edildi. 60 adet diş 15'erli 4 gruba rasgele ayrıldı. Ayrıca 10 adet diş negatif ve pozitif kontrol olarak kullanıldı. Dişlerin giriş kaviteleri sırasıyla, Cavit-W (Grup 1), Cavit-G (Grup 2), IRM (Grup 3) ve lonofil U (Grup 4) ile restore edildi. Dişler önce 24 saat boyunca 37°C de, %100 nemli ortamda bekletildi. Daha sonra dolguların l mm çevresi hariç dişler tamamen 2 kat tırnak cilası ve balmumu ile kapandıktan sonra 48 saat %1 'lik alcian mavisinde bekletildi. Örneklerden alınan kesitler mikroskop altında incelenerek fotoğrafları alındı ve boya sızıntı dereceleri bir skala ile skorlandı. Sonuçlar istatistiksel olarak Kruskal-Wallis ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testleri ile değerlendirildi. Servikal duvarda en az mikrosızıntı değerlerinin Cavit-W gurubunda bunu sırası ile Cavit-G, IRM ve Inonfil U'un takip ettiği bulundu. Deney sonuçlarına göre Inonfîl U ve IRM grubunda gözlenen ortalama sızıntı değeri, Cavit-W ve Cavit-G gruplarında gözlenen ortalama sızıntı değerlerinden belirgin şekilde daha fazla bulundu ve bu farklılık İstatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edildi(p<0,05). Ayrıca servikal duvarda Inonfîl U ile IRM ve Cavit-W ile Cavit-G gruplarının ortalama sızıntı değerleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamsız bulundu(p>0,05). Okluzal duvarda en az mikrosızıntı değerlerinin Cavit-W gurubuna ait deney örneklerinde olduğunu bunu sırası ile Cavit-G, IRM ve Inonfil U'un takip ettiği bulundu. Inonfil U ve IRM grubunda gözlenen ortalama sızıntı değeri, Cavit-W ve Cavit-G gruplarında gözlenen ortalama sızıntı değerlerinden belirgin şekilde daha fazla bulundu ve bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p<0,05). Ayrıca okluzal duvarda Inonfil U ile IRM ve Cavit-W ile Cavit-G gruplarının ortalama sızıntı104 değerleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamsız bulundu(p>0,05). Çalışmamızın ikinci bölümünü oluşturan kırılma deneyi için 70 adet alt daimi küçük azı diş kullanıldı. Klas I endodontik giriş kavitesi preparasyonu yapıldı. Kök kanalları konvansiyonel preparasyon tekniği kullanarak 45 no'lu K-tipi eğeye kadar prepare edildi. Deneysel işlemler için 60 diş 15'er diş olan 4 gruba rasgele ayrıldı. Ayrıca 10 adet diş negatif ve pozitif kontrol olarak kullanıldı. Dişlerin giriş kaviteleri sırasıyla, Cavit-W (Grup 1), Cavit-G (Grup 2), IRM (Grup 3) ve Inonfil U (Grup 4) ile restore edildi. Dehidratasyonu önlemek için dişler 24 saat boyunca 37°C de, %100 nemli ortamda etüvde bekletildi. Dişler akrile gömüldü ve kırılma testleri bir Universal test cihazında gerçekleştirildi. Elde edilen sonuçların istatistiksel değerlendirmeleri için Kruskal-Wallis ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testleri yapıldı. Çalışmamızın sonuçlarında kırılmaya karşı en iyi direnç değerlerinin Inonfîl U gurubuna ait deney örneklerinde olduğunu bunu sırası ile IRM, Cavit-W ve Cavit-G'in takip ettiği bulundu. Cavit-G grubunun kırılma direnci değerlerinin ortalaması, IRM ve Inonfîl U gruplarının ortalamasından daha az olduğu gözlendi ve istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p<0,05). Cavit-W, IRM ve Inonfîl U gruplarının kırılma direnci değerlerinin ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı(p>0,05). Ve ayrıca Cavit-W ve Cavit-G gruplarının kırılma direnci değerlerinin ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi(p>0,05).
Özet (Çeviri)
105 SUMMARY Evaluation Of The Various Properties Of Temporary Restorative Materials Used In Endodontics Access Cavities. {In Vitro Study) The first part of our mikroleakage study, 70 permanent mandibular molar teeth were used. The teeth were stored, distilled water as long as the test periods. Class II access cavities were prepared. The root canals were prepared up to # 35 K-type instruments using conventional technique. 60 teeth was randomly divided into 4 groups consisting of 1 5 teeth. In order of their respective access cavities, teeth were restored using Cavit-W (Group 1), Cavit-G (Group 2), IRM (Group 3) and Inonfıl U (Grup 4). In addition, control groups were constituted. The teeth were first stored in 100% humidity at 37°C for 24 hours. After the surfaces of the teeth, except the restorations and their surrounding lmm, were covered by a double layer nail polish, they were kept in 0,5 % alcian blue for 48 hours. Sections were obtained from the teeth, examined under the microscope and photographs of speciments were taken. Microleakage levels were evaluated using a standard scale. The data were evaluated statistically using Kruskal-Wallis and Bonferroni Mann- Whitney U tests for each group. The lowest microleakge values on the servical marj in were observed in Cavit-W groups and then, respectively, in this order; Cavit-G, IRM and Inonfil U. The results of the experiment indicated that, the mean microleakage value of Inonfil U and IRM groups were higher than the mean microleakage values of the Cavit-W and Cavit-G groups, and the difference between them was statistically significant on the servical marjin(p<0,05). In addition, there were no statistically significant differences between Inonfil U and IRM; between Cavit-W and Cavit-G groups on the servical marjin (p>0,05). The lowest microleakge values on the occlusal marjin were observed in Cavit-W groups and then, respectively, in this order; Cavit-G, IRM and Inonfil U. The results of experiment indicated that, the mean microleakage value of Inonfil U cement and IRM groups were higher than the mean microleakage values of the Cavit-W and Cavit-G groups, and the difference between them was statistically significant on the occlusal marjin (p<0,05). In addition, there were no statistically significant differences between the Inonfil U cement and IRM; between Cavit-W and Cavit-G groups on the occlusal marjin (p>0,05).104 değerleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamsız bulundu(p>0,05). Çalışmamızın ikinci bölümünü oluşturan kırılma deneyi için 70 adet alt daimi küçük azı diş kullanıldı. Klas I endodontik giriş kavitesi preparasyonu yapıldı. Kök kanalları konvansiyonel preparasyon tekniği kullanarak 45 no'lu K-tipi eğeye kadar prepare edildi. Deneysel işlemler için 60 diş 15'er diş olan 4 gruba rasgele ayrıldı. Ayrıca 10 adet diş negatif ve pozitif kontrol olarak kullanıldı. Dişlerin giriş kaviteleri sırasıyla, Cavit-W (Grup 1), Cavit-G (Grup 2), IRM (Grup 3) ve Inonfil U (Grup 4) ile restore edildi. Dehidratasyonu önlemek için dişler 24 saat boyunca 37°C de, %100 nemli ortamda etüvde bekletildi. Dişler akrile gömüldü ve kırılma testleri bir Universal test cihazında gerçekleştirildi. Elde edilen sonuçların istatistiksel değerlendirmeleri için Kruskal-Wallis ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testleri yapıldı. Çalışmamızın sonuçlarında kırılmaya karşı en iyi direnç değerlerinin Inonfîl U gurubuna ait deney örneklerinde olduğunu bunu sırası ile IRM, Cavit-W ve Cavit-G'in takip ettiği bulundu. Cavit-G grubunun kırılma direnci değerlerinin ortalaması, IRM ve Inonfîl U gruplarının ortalamasından daha az olduğu gözlendi ve istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p<0,05). Cavit-W, IRM ve Inonfîl U gruplarının kırılma direnci değerlerinin ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı(p>0,05). Ve ayrıca Cavit-W ve Cavit-G gruplarının kırılma direnci değerlerinin ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi(p>0,05).
Benzer Tezler
- Devital beyazlatma uygulanmış dişlerde kullanılan dört farklı restoratif materyalin mikrosızıntı açısından değerlendirmesi
The evaluation of four different restorative material used nonvital bleaching teeth respect to mikroleakage
SADULLAH KAYA
Doktora
Türkçe
2005
Diş HekimliğiDicle ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. MEHMET ÇOLAK
- İntrakoronal ağartma işleminde kullanılan sodyum perborat trihidrat ile yeni bir ağartma materyali olan sodyum perkarbonatın ağartma etkinliğinin karşılaştırılmalı incelenmesi
Comparison of sodium perborate trihydrate and sodium percarbonate which is a new bleaching material in intracoronal bleaching procedure
MURAT ÖZGÜR ULU
- Enfekte kök kanallarından izole edilen mikroorganizmalar üzerinde farklı yıkama solüsyonlarının antibakteriyel etkinliği
The effects of different antibacterial solutions to microorganisms isolated from infected root canals
ERTUĞRUL ERCAN
Doktora
Türkçe
2004
Diş HekimliğiDicle ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. ŞEYHMUS BAKIR
- Alt ve üst birinci ve ikinci büyük azı dişlerinin kanal morfolojileri ve üçüncü büyük azı dişleriyle karşılaştırılmaları
Canal morphologies of maxillary and mandibular first and second molars and comparison of these teeth with maxillary and mandibular third molars
MEHMET BAYBORA KAYAHAN
Doktora
Türkçe
2000
Diş Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF.DR. UĞUR ALPAY YIRCALI
- Endodontik perforasyonlarda kullanılan maddelerin in vivo olarak değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
CENGİZ TOPBAŞ
Doktora
Türkçe
1998
Diş HekimliğiAnkara ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. LALE ZAİMOĞLU