Geri Dön

Kontrollü ve kontrolsüz tip 2 diyabet hastalarında LDL'nin oksidasyona direncinin araştırılması

The investigation of resistance to oxidation of LDL in patients with controlled and non controlled diabetes type 2 diyabetes mellitus

  1. Tez No: 156869
  2. Yazar: BERRİN İMGE ERGÜDER
  3. Danışmanlar: PROF.DR. LEVENT KARACA
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Biyokimya, Biochemistry
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabet, LDL Oksidasyonu, Diabetes, LDL Oxidation 66
  7. Yıl: 2004
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Biyokimya Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Diabetes Mellitus, şiddetli insulin disfonksiyonuna bağlı olarak ortaya çıkan karbonhidrat, lipid ve protein metabolizma bozuklukları ile karakterize kompleks ve oldukça sık rastlanılan bir hastalıktır. Bu nedenle de etiyopatogenezi ile ilgili bir çok araştırma yapılmıştır. Lipid peroksidasyonu, atheroskleroz, kanser ve daha birçok hastalıkta olduğu gibi diabetes mellitusun da patogenezinde önemli rol oynamaktadır. Uzun süreli hiperglisemi, diyabet hastalarında proteinlerin nonenzimatik glikozillenmesinin artması ve bunların oksidasyonu sonucu serbest radikaller oluşmaktadır. Serbest radikaller ise hücre membran ve komponentlerine saldırarak sonuçta organın fonksiyon bozukluğuna neden olmaktadır. Amaç : Bu çalışmanın planlanmasındaki amaç, diabetes mellitus hastalığının etiyopatogenezinde LDL oksidasyonunun araştırılmasıydı. Metod : Tip 2 diyabetli 90 hasta, HbAic değerlerine göre, kontrollü (< % 5.7), zayıf kontrollü (% 5.7-7.7) ve kontrolsüz (> % 7.7) olarak gruplandırıldı. Ayrıca 37 kişilik sağlıklı kontrol grubu, diyabetli hastalarla, LDL'nin oksidasyona duyarlılığı ve antioksidan potansiyel ölçümleri yönünden kıyaslanmak üzere çalışmaya dahil edildiler. Hasta ve kontrol grubunun serumlarından LDL elde etmek için heparin-sitrat presipitasyon metodu kullanıldı. Elde edilen LDL lipoproteinleri, CuSÛ4 ile oksitlenmeye maruz bırakılarak, oksidasyona duyarlılık TBARS metoduyla değerlendirildi. 10 kontrollü diyabet hastası, 10 kontrolsüz diyabet hastası ve 10 sağlıklı kontrol antioksidan potansiyel yönünden de incelendiler. Bulgular : Oksidasyona duyarlılık, zayıf kontrollü diyabetlilerde ve kontrolsüz diyabetlilerde kontrol grubuyla karşılaştırıldığında daha düşük olarak bulundu (p<0.05, p=0.01). 63Antioksidan potansiyelin irdelenmesinde ise gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamamakla birlikte; kontrol grubuyla kıyaslandığında, AOP, kontrollü ve kontrolsüz diyabet gruplarının her ikisinde de düşük olarak tespit edilmiştir. Sonuç : Çalışmamızda oksidasyona duyarlılığın zayıf kontrollü diyabet grubu ve kontrolsüz diyabet grubunda kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunması diyabetiklerde oksidasyona direncin daha iyi olduğu anlamında değildir. Antioksidan potansiyel, istatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte, diyabetik gruplarda kontrol grubundan daha düşük bulunmuştur. Bu durum, bize, diyabet hastalığında oksidan stresin artmış olduğunu ve hastalığın kronik gidişi süresince antioksidan savunma sistemlerinin zayıflamış olduğunu düşündürmektedir. Bu azalmış antioksidan potansiyel nedeniyle diyabetli gruplarda LDL oksidasyonu lag fazında muhtemel kısalma nedeniyle oksidasyona duyarlılık ölçümleri diyabetli gruplarda daha düşük bulunmuştur.

Özet (Çeviri)

SUMMARY Diabetes Mellitus is a disease, which emerges due to severe insulin dysfunction, is characterized with lipid and protein metabolic disorders and is complex and frequently encountered. For this reason, several researches were conducted with regard to ethiopathogenesis. Lipid peroxidation plays an important role in the pathogenesis of diabetes mellitus as in the case of arteriosclerosis, cancer and many other diseases. Free radicals emerge as a result of long term hypoglycemia, increase of non-enzymatic glycosination of proteins in diabetes patients and the oxidation of these. Free radicals may attack cell membrane and components and eventually lead to the disorder of the organ. Aim: The aim behind planning this study was to research the LDL oxidation in the ethiopathogenesis of diabetes mellitus disease. Method: 90 Type 2 diabetes patients were grouped as per their HbAic values as controlled (< 5.7 %), weak (5.7 - 7.7 %) and non-controlled {>7.7 %). Further, a healthy control group of 37 has been included in the study for comparison with diabetes patients in terms of the sensitivity of LDL to oxidation and the antioxidant potential measurements. Heparin - citrate precipitation method was used in order to obtain LDL from the serums of patient and control group. Obtained LDL lipoproteins were exposed to oxidation with CuSCU and sensitivity to oxidation was evaluated with TBARS method. 10 controlled diabetes patients, 10 non-controlled diabetes patients and 10 healthy control patients were examined in terms of antioxidant potentials. 65Findings: Sensitivity to oxidation was found to be lower in weak controlled diabetes patients and in non-controlled diabetes patients when compared to the controlled group (p<0.05, p=0.01). No sound difference was found among groups when the antioxidant potential was studied; meanwhile compared to the controlled group the AOP was found to be low in both controlled and non-controlled diabetes groups. Conclusion: The conclusion reached by our study that“sensitivity to oxidation is lower in weak controlled diabetes patients and in non-controlled diabetes patients when compared to the controlled group”does not mean sensitivity to oxidation is better in diabetes patients. Antioxidant potential was found to be lower in diabetes groups compared to the controlled groups that are not meaningful statistically. This makes us think that oxidant stress increases in diabetes and oxidant defense systems weaken during the chronic course of the illness. Because of the decreased antioxidant potential, probably shortening the LDL oxidation lag phase, sensitivity to oxidation measurement was found to be lower in diabetes groups.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diabetes mellitusta nefropatik komplikasyon açısından sistatin C düzeyleri

    The clinical efficiency of cystatin C in type 2 diabetes mellitus

    GAMZE CAN YILMAZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    BiyokimyaPamukkale Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. DİLER ASLAN

  2. Tip 2 diabetes mellitus hastalarında, nöropati ve eritrosit membran Na+-K+ ATPase aktivitesi arasındaki ilişki

    Başlık çevirisi yok

    N. VEDAT ERTEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGata

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BAYRAM KOÇ

  3. Diyabetik hastalarda tedavi profilinin belirlenmesi ve topikal insülin uygulamasının yara iyileşmesi üzerine etkilerinin incelenmesi

    Treatment profiles of type 2 diabetic patients and assessment of the effects of topical insulin on wound healing

    ŞULE APİKOĞLU RABUŞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Eczacılık ve FarmakolojiMarmara Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİKRET VEHBİ İZZETTİN

  4. İnsülin kullanan diyabetlilerde bireysel izlem ile diyabet kontrolü ve hipoglesimi arasındaki ilişki

    The relationship between self-monitoring and diabetes control ,hypolycemia in insulin-dependet diabetics

    ÖZGÜL EROL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. ŞEYDA ÖZCAN