Geri Dön

Ebeveynlerin otistik bozukluk bulgularına duyarlılığı ve farkındalığı, otizmde erken tanı ve erken müdahalenin önemi

The sensitivity and awareness of parents to autistic symptoms, the importance of early diagnosis and intervention in autism

  1. Tez No: 156567
  2. Yazar: HÜLYA ÖZSAN
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. LEVENT KAYAALP
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Psikiyatri, Child Health and Diseases, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2004
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZETAmaç: Otistik bulgular ve çocuklarının gelişimindeki faklılıklar ebeveynler tarafından genellikle ikinci yılda farkedilse de, çocuğun kapsamlı bir değerlendirme yapacak bir merkeze başvurusu ve otizm tanısı alması 5-6 yaşına kadar gecikebilmektedir. Erken tanı ve bunu takiben başlayan yapılandırılmış eğitim programlarının prognoz üzerine olumlu etkisi bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı; ebeveynlerin çocuklarının gelişimindeki farklılıklardan ilk ne zaman endişelendikleri, uzman bir merkeze ne zaman başvurdukları ve erken başvuruda aileye, çocuğa, çocuğun otizm profiline ait hangi özelliklerin etkili olduğunu saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Klinik değerlendirme ve gözlem sonrası otistik bozukluk düşünülen 5 yaş ve altındaki 24 çocuk çalışmaya dahil edildi. DSM-IV tanı kriterleri ve Çocukluk Otizmi Puanlama Ölçeği ile klinik tanı desteklendi. Gesell Gelişim Testi ile dil, motor ve sosyal beceri seviyeleri tespit edildi. İlk endişelenme ve ilk başvuru yaşını etkileyebilecek aileye ( sosyoekonomik düzey ), çocuğa ( cinsiyet,kaçıncı, gelişim düzeyi, ek tıbbi problem, gebelik ve doğum sorunları), çocuğun otizm profiline ( ilk farkedilen bulgu, otizm şiddeti ) ait faktörler incelendi. Bulgular: Ebeyenlerin çocuklarının gelişimindeki farklılıklardan ilk endişelendikleri dönem mean 20,21 ay(SD: 5,58 ), ilk başvuruda bulundukları dönem mean 28,13 (SD:7,85) aydı. En sık farkedilen ilk bulgu konuşma gelişiminde gecikme veya sapmaydı. Bunu sosyal etkileşimle ilgili sorunlar ve otizme özgü olmayan davranış sorunları takip ediyordu. Univariate ve regresyon analizinde ilk farkedilen bulgu kategorisinin ilk endişelenme ve ilk başvuru yaşını, anne mesleğinin sadece ilk endişelenme yaşını etkilediği görüldü. Prelinguistik dönemde ailelerce farkedilen sosyal etkileşim yokluğu veya çocuktaki ek tıbbi problemlerin varlığı erken tanınma ve erken başvuruyu çabuklaştırıyordu. Ailenin konuşma gecikmesine odaklandığı durumlarda ise ilk endişelenme ve ilk başvuru yaşı artıyordu. 59Sonuç: Çalışmamızdaki ilk endişelenme yaşı otizm için erken tarama önerilen döneme uymaktadır. Aileler bazı bulguları farketseler de yaklaşık 8 ay sonra tıbbi başvuruda bulunmaktadır.Mevcut bulguları yorumlayamama, önemsememe veya inkar etmeleri, başvuru konusundaki eksik bilgileri nedeniyle bu süreç uzamaktadır. Sosyal etkileşimle ve sözel olmayan iletişimle ilgili bulgulara ailelerin duyarlılığını arttırmak ve bunlara yönelik erken tanı gereçlerinin kullanımını yaygınlaştırmak otizmde erken müdahaleyi çabuklaştırabilir. 60

Özet (Çeviri)

SUMMARYObjective: Though most autistic children are identified by their parents in their second year of life, they sometimes can't receive a diagnosis of autism until they are 6 years of age on avarage. There is increasing evidence that early intervention is associated with increased developmental rates and cognitive gains. The aim of this study is to identify age of first parental concern, age of first professional contact and factors associated with the early detection and referrals. Method: The sample included 24 children under 5 years of age with an autistic disorder. DSM-IV criteria and Childhood Autism Rating Scale (CARS) confirmed their diagnosis. Their fine and gross motor, language and social skills were assessed by Gesell developmental test.Factors about family ( socioeconomic status), about children ( gender, birth order, developmental level, associated medical problem, obstetric complications ), about their autism profile ( first symptom to arouse parental concern, autism severity ) that might influence age of first parental concern and age of first professional advice were analyzed. Results: The mean age of children was 20,21 months ( SD: 5,58 ) when the parents first became concerned, and the first professional advice was sought when children were 28,13 months old ( SD: 7,85).The most common parental concerns were for speech and language development, followed by abnormal social response and nonspesific behavioral difficulties. In univariate and regression analyses first symptom to arouse parental concern and the presence of associated medical condition influenced both ages and mother's occupation influenced the age of first parental concem.These ages were significantly lower in the presence of identification of abnormal social responses in prelinguistic period and of associated medical condition. In the presence of identification of speech and language development as a first parental concern these ages were high. 61Conclusions: Combined with the finding of a mean age of 20 months for parental recognition, these results support the principle of concentrating screening programmes for autism amongst the population of 18 month old toddlers, and the importance of social- communicative skills in early identification. Educating the parents in gaining knowledge about normal development and accepting developmental oddity might help this process. 62

Benzer Tezler

  1. Otistik bozukluk tanılı çocukların ebeveynlerine zihin teorisi bozuklukları ve nörobilişsel ile otistik özelliklerinin ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    SEZEN GÖKÇEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesi

    Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERPİL ERERMİŞ

  2. Otistik ve zihinsel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin evlilik uyumları

    Marital adjustment of autistic and mentally retarted children parents

    MURAT SARISOY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    PsikolojiEge Üniversitesi

    PROF.DR. OYA SORİAS

  3. Engelli (otistik) kardeşe sahip olan bireylerin kardeş ilişkilerinin incelenmesi

    Investigating the relationship between nonhandicapped individuals and their autistic siblings

    SELİN ATASOY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    PsikolojiEge Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞEYDA AKSEL

  4. Otistik, zihinsel, işitme, görme ve bedensel engelli çocuğu bulunan ebeveynlerin aile içi ilişkilerinin incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    MIZGİN ASLANOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Eğitim ve ÖğretimDokuz Eylül Üniversitesi

    Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ŞÜHEDA ÖZBEN

  5. Uygun olmayan davranışların azaltılmasında ebeveynler tarafından uygulanan uyuşmayan davranışların ayrımlı pekiştirilmesinin etkisi (Otistik çocuklar ve ebeveynleriyle eve dayalı aile eğitimi)

    Effect of differential reinforcement incompatible behaviours applied by parents to decrease the inappropriate behaviour

    EMİNE GÜLTEKİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Eğitim ve ÖğretimGazi Üniversitesi

    Özel Eğitim Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NİHAL VAROL