Geri Dön

Optimization of laboratory assays of diel vertical migration of Daphnia pulex in determining fish kairomones using bacterial degradation

Balık sinyallerinin bakteriyel biyoyıkım kullanılarak tanımlanması amacıyla Daphnia pulex'in günlük dikey göç laboratuvar deneylerinin optimizasyonu

  1. Tez No: 143512
  2. Yazar: PELİN ZORLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MERYEM BEKLİOĞLU, YRD. DOÇ. DR. AYŞEGÜL OZAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Biyoloji, Biology
  6. Anahtar Kelimeler: Daphnia pulex, kairomone, günlük dikey göç, bakteriyel biyoyıkım, balık sinyali, Dikey göç, Daphnia pulex, kairomone, diel vertical migration, bacterial biodegradation, fish cue, Vertical migration
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Biyolojik Bilimler Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Günlük Dikey Göç (GDG) Daphnia'nın gündüz hipolimniyona inmek, gece ise ters yönde epilimniyona doğru çıkmak suretiyle gerçekleştirdiği çok yaygm bir avlanma önleme taktiğidir. Bu davranışa avcı balıktan salgılandığı düşünülen kimyasal sinyallerin (kairomone) neden olduğu gösterilmiştir. Disiplinlerarası bir projenin bir kısmı olan bu çalışmada, Eymir Gölünden getirilmiş ve laboratuarda yetiştirilmiş D.pulex 'in GDG davranışı vasıtasıyla bakteriyel biyoyıkımın balık sinyali üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, bakteriyel biyoyıkımın etkisini belirlemede en iyi deney koşullarını yaratmak için, farklı Daphnia talerinin, farklı D.pulex klonlarının ve değişik besin konsantrasyonlanrının GDG performanslarının karşılaştırmasını da içeren çeşitli optimizasyon deneyleri gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, D.pulex ve D. magna türlerinin GDG' lerinin karşılaştırması belirgin bir farklılık göstermemiştir. Farklı D.pulex klonlanmn ikisi de (göç eden ve göç etmeyen) GDG davranışı göstermiştir. Aralarındaki farkın daha çok göçün yoğunluğu ile ilgili olduğu gözlenmiştir. Besin deneyinde, balık sinyalinin varlığında, besin konsantrasyonunun çok olduğu işlemlerde daha güçlü göç davranışı gözlenmiştir. Ayrıca, morfolojik değişimler ile balık sinyali ve değişik besin konsantrasyonlarında gözlenen GDG davranışı arasında bir bağlantı bulunmamıştır. Buradan yola çıkarak, bu çalışmanın sonuçlan gelecek çalışmalarda gözönünde bulundurulmak üzere aşağıdaki deney koşullarını önermektedir: hipolimniyondan toplanan ve 1 mg C l"1 alg kültürüyle beslenen D.pulex bireylerinin kullanılmasının en uygun GDG deney koşullarım sağladığı gözlenmiştir. Değişik bakteri yoğunluklu GDG deneylerinde, kontrol işlemindeki bireyler termoklinin üzerinde kalırken, balık sinyali içeren işlemdeki (F) bireyler göç etmişlerdir. Ancak, değişik bakteri yoğunluklu işlemlere verilen davranışsal tepkiler, aynı zamanda bakteri zenginleştirmesi sonucunda hem biyoyıkıma hem de biyoyıkım olmamasına işaret ettiği için değişik bakteri yoğunluklarının sinyalin aktivitesine etkisini göstermek açısından kesin bir sonuca götürmemektedir. Buna rağmen, bu çalışmada gerçekleştirilen deneyler balık sinyalinin Daphnia'nın GDG davranışı üzerindeki etkisini başarıyla göstermiştir. Sonuç olarak, bu çalışma balık avlanma baskısının etkisini laboratuar koşullarında başarıyla canlandırmıştır.

Özet (Çeviri)

Diel Vertical Migration (DVM) is a widespread predator-avoidance strategy in Daphnia during which as a normal pattern they descent to hypolimnion during day and ascent to epilimnion with dusk. This response has been shown to be induced by chemical cues (kairomone) exuded by predator fish. In this study, which is a part of an interdisciplinary study, it was aimed to investigate the impact of bacterial biodegradation of the fish kairomone using DVM response of D. pulex originated from Lake Eymir and cultured in the laboratory. To meet such goal, several optimization experiments which included DVM performance of different species of Daphnia, different clones of D.pulex and the varying food levels were carried our to explore the best experimental design for determining the impact of bacterial degradation. In optimization experiments, comparison of the DVM responses of the Daphnia pulex and Daphnia magna revealed no significance. Different Daphnia pulex clones (migrating vs. nonmigrating) both performed DVM but the difference was rather related to the amplitude of migration. In the food optimization experiment, stronger migrations were recorded when food is abundant in response to fish kairomone. Furthermore, there was no coupling in responses to morphological features and DVM of Daphnia in the fish cue and varying food level treatments. Therefore, the results of this study recommended following experimental conditions for future studies: D. pulex indivuals collected from hypolimnion and fed with 1 mg C l"1 fresh algal culture appeared to provide an optimum DVM experimental condition. In DVM experiments with varying bacterial density, the test individuals in fish cue (F) treatment performed DVM whereas the test individuals in control treatments stayed above the thermocline in all experiments. However, the responses to the varying bacteria density treatments were not conclusive to show the impact of varying bacterial density on the kairomone activity since both the degradation and the lack of degradation responses were recorded in response to the bacterial enrichment. In spite, these results show that the experiments carried out in this study achieved to show the impact of fish kairomones on DVM response of D.pulex. It can be concluded that this study was successful to simulate the effect of fish predation in the laboratory environment.

Benzer Tezler

  1. İnfluenza A ve B virus RNA'sının RT-PZT yöntemiyle saptanması

    Determination of influenza A and B virus RNA by RT-PCR method

    GÜLİZ DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    MikrobiyolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ARZU SAYINER

  2. Düşük maliyetli bir fruktozamin testinin otomasyonu; laboratuvar performansı ve klinikyararlılığının değerlendirilmesi

    Automation of low cost fructosamine assay; evaluation of the laboratory performance and clinical usefullness

    TUNCAY KÜME

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    BiyokimyaDokuz Eylül Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BANU ÖNVURAL

  3. PID kontrolörün karınca kolonisi / genetik algoritma tabanlı optimizasyonu ve Gunt RT 532 basınç prosesinin kontrolü

    Optimization of PID controller using ant colony / genetic algorithms and control of the Gunt RT 532 pressure process

    MUHAMMET ÜNAL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Bilgisayar Mühendisliği Bilimleri-Bilgisayar ve KontrolMarmara Üniversitesi

    Elektronik-Bilgisayar Eğitimi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. HASAN ERDAL

    YRD. DOÇ. VEDAT TOPUZ

  4. Hava emişli tek dane ekim makinesi örneğinde ekim performansının tepki yüzeyleri metodolojisi kullanılarak optimizasyonu

    Optimization of the performance of a vacuum type precision seeder using response surface methodology

    ARZU YAZGI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    ZiraatEge Üniversitesi

    Tarım Makineleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ADNAN DEĞİRMENCİOĞLU

  5. Ardışık kesikli reaktörlerde çoklu doldurma yöntemiyle azot gideriminin optimizasyonu

    Optimization of nitrogen removal in sequencing batch reactors by multiple mixed filling

    ÖMER ÖDÜL KANBEROĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Çevre Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. RÜYA TAŞLI