Gestasyonel diyabetlilerde adacık sitoplazmik antikoru, anti-glutamik asit dekorboksilaz antikoru, insülin otoantikoru ve anti-tiroid peroksidaz antikoru prevalanslarının değerlendirilmesi
Prevalance of islet cell antibody, anti-glutamic acid decarboxylase antibody and anti-throid peroxidase antibody in patient with gestational diabetes
- Tez No: 138294
- Danışmanlar: PROF. DR. İLHAN SATMAN
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2003
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İmmünoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
VI. ÖZET Bu çalışmada, GDM tanısı almış 287 olgu ile 72 sağlıklı normal gebe doğuma kadar izlenerek doğumdan 1 yıl sonra tekrar değerlendirilmiş ve otoimmun GDM sıklığı, gebelik sırasında insülin kullanılmasını belirleyen değişkenler, postpartum 1 yıl sonra glukoz tolerans bozukluğu veya aşikar diyabet gelişimine etkili faktörler ve tip 1 diyabet tanısını öngören belirleyici etkenler araştırılmıştır. Ayrıca çalışma verilerimiz farklı toplumları ele alan çalışma sonuçlan ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. GDM grubumuzda tüm antikorlar (ICA. Anti-GAD, IAA ve Anti-TPO) kontrol grubuna göre daha yüksek sıklıkta olmakla beraber, sadece ICA (%12.9, p=0.022) ve Anti-GAD prevalansı (%15, p=0.007) kontrol grubundan anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur. Çalışmamızda GDM vakalarının %22.6'sında en az bir antikor pozitif saptanmıştır. Bu olguların %58.4'ünde bir, %36.9'unda iki ve %4.6'sında üç antikor pozitifliği gözlenmiş, hiçbir vakada dört antikor birlikte bulunmamıştır. GDM grubumuzda incelenen lenfosit subgruplarmdan CD3, CD8, CD 16 ve CD95 lenfositler kontrol grubuna göre anlamlı ölçüde yüksek, buna karşılık CD25 lenfositler ile CD23/CD19 ve CD4/CD8 oranları ise daha düşük bulunmuştur. Her bir oto antikor için pozitif ve negatif GDM vakaları fenotipik, biyokimyasal ve immünolojik analiz verileri ile karşılaştınlmıştır. ICA(+) ve ICA(-) olan GDM alt grupların karşılaştırılması sonucunda sadece bebek doğum tartısının ICA(+) grupta daha yüksek bulunması dışında anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Aynı şekilde ICA(+) ve ICA(-) subgruplar HbAic, C-peptid ve gebelik sırasında insülin kullanımı açısından farklı değildir. Lenfosit subgrup analizleri açısından sadece CD23/CD19 oram ICA(+) subgrupta ICA(-) subgruba göre anlamlı ölçüde artmış bulunmuştur. Benzer şekilde Anti-GAD(+) ve Anti-GAD(-) subgruplar bebek doğum ağırlığının antikor pozitif grupta daha yüksek olması hariç, diğer tüm değişkenler açısından farklı bulunmamıştır. IAA(+) ve IAA(-) gruplar arasında ise sadece CD8 ve CD23 lenfosit oranlan IAA(+) grupta IAA(-) gruptan anlamlı ölçüde yüksektir. Çalışmamızda GDM'ye eşlik edebilecek olası tiroid otoimmünitesi Anti-TPO ile araştırılmıştır. Anti-TPO(+) ve Anti-TPO(-) GDM alt gruplan da fenotipik özellikler,karbonhidrat metabolizması, HbAlc, C-peptid, gebelikte insülin kullanımı ve lenfosit subgrup analizleri açısından birbirinden farklı bulunmamıştır. Gebelik sırasında insülin gereksinimi olan 79 (%27.5) vakanın %11.3'ünde bir, %8.8'inde iki ve %2.5'inde üç antikor pozitif bulunmuştur. Antikor pozitifliği ile lenfosit subgruplan arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Gebelik sonrasında 4 (%1.4) vakada insülin gereksinimi devam etmiş ve bu vakalarda antikor pozitifliği yam sıra C-peptid düzeylerinin düşük bulunması nedeniyle klasik tip 1 diyabet tanısı konulmuştur. Gebelik sırasında insülin kullanımını belirleyen değişkenlerin çoklu regresyon analizi sonucunda, sadece açlık glisemi düzeyi (>95 mg/dl vs <95 mg/dl, OR 6.4, 95%GA: 2.1-19.6) ile CD19 lenfosit oranının (>20% vs <20%, OR 10.3, 95%GA: 1.4-73.2) pozitif belirleyici faktörler oldukları görülmüştür. Vakaların postpartum 1. yıl izlemleri sonunda %34.6 olguda bozulmuş glukoz toleransı ya da diyabet (%9.3) saptanmıştır. Aşikar diyabet saptanan 10 vakadan 3 (%2.8)'ünde en az bir oto antikor pozitif ve C-peptid düzeyleri, genel ortalamadan düşük bulunmuş olduğundan bu olgular yavaş seyirli tip 1 diyabet olarak kabul edilmiştir. Ayrıca bozulmuş glukoz toleransı saptanan 4 (%3.8) vakada daha en az bir oto antikor pozitif saptanmasına rağmen C- peptid düzeyleri yeterli olduğundan bu olguların preklinik dönemde tip 1 diyabet olabileceği düşünülmüştür. Böylece çalışmamızda otoimmun GDM prevalansı toplam olarak %8 bulunmuştur. Çalışma sonuçlarımız otoimmunite bulguları gösteren GDM olgularının tip 1 diyabet için yüksek riskli olduğunu, bu nedenle GDM vakalarında oto antikor (Anti-GAD ve ICA) taramalarının yararlı olabileceğini düşündürmektedir. 88
Özet (Çeviri)
VII. SUMMARY In this study we investigated the prevalence of autoimmune GDM in a group 287 GDM patients. Patients were followed until delivery, and at postpartum 1 year the group was reevaluated for abnormal glucose tolerance (IFG and/or IGT or diabetes).The predictors of insulin requirement during pregnancy and denominators of type 1 diabetes as well were defined. Furthermore our study data were compared to other population studies. All four auto antibodies (ICA. Anti-GAD, IAA and Anti-TPO) were tended to be higher in frequency than in control group. However, only ICA (12.9%) and Anti-GAD (15%) antibodies were found significantly more frequent than control group. At least one auto antibody was detected positive in 22.6% of our GDM group. Of these 58.4% had isolated, 36.9% had two and 4.6% had three auto antibodies, none of our cases had three auto antibodies positive. Compared to control group, in the GDM group CD3, CD8, CD 16 and CD95 lymphocytes were increased, and CD25 lymphocytes whereas the ratios for CD23/CD19 and CD4/CD8 were decreased significantly. According to each antibody status the GDM group was divided into two subgroups, and phenotypic, biochemical as well as. immunologic variables was evaluated. Besides that CD23/CD19 ratio and infant body weight at delivery were higher in the ICA (+) subgroup, we did not found any significant difference between ICA (+) and ICA (-) GDM patients. Similarly, there was no difference between Anti-GAD (+) and Anti-GAD (-) subgroups except that infant body weight at delivery which was higher in the Anti-GAD (+) subgroup. Again we did not found any remarkable difference between IAA (+) and IAA (-) subgroups beside that CD8 and CD23 lymphocytes were increased significantly in the IAA (+) subgroup. Moreover, antibody positive and negative subgroups in terms of Anti-TPO were similar. 79 (27.5%) GDM patients required insulin during pregnancy, of these 11.3% had one, 8.8% had two and 2.5% had three autoantibody positive in their serum. No correlation was found between antibody status and lymphocyte subgroups. Four patients (1.4%) maintained insulin requirement after delivery, and diagnosed with classic type 1 diabetes as they showedat least one autoantibody and low basal C-peptide levels. Fasting glucose (>95 mg/dl vs. <95 mg/dl, OR 6.4 with 95%CI: 2.1-19.6) and the percentage of CD 19 lymphocytes (>20% vs. <20%, OR 10.3 with 95%CI: 1.4-73.2) were only variables that were found to be associated with insulin requirement. At postpartum first year evaluation with standard OGTT (75 gr glucose), 34.6% of preGDM women showed abnormal glucose intolerance. 10 patients (9.3%) had diabetes. Slowly progressive type 1 diabetes was diagnosed in 3 (2.8%) of them due to at least one autoantibody positivity, and low-normal C-peptide levels. Additionally, preclinical type 1 diabetes might be present in 4 (3.8%) cases with impaired glucose metabolism (IFG/IGT) as they had at least one autoantibody response with normal C-peptide levels. Finally, the prevalence of autoimmune GDM in our study was 8% in total. We conclude that autoimmune GDM patients is a high risk group for future type 1 diabetes, and GDM patients need to be screened for islet auto antibodies during pregnancy. 90
Benzer Tezler
- Gebe diyabetlilere uygulanan beslenme ve insülin tedavisinin anne ve çocuk sağlığı üzerine etkilerinin incelenmesi
The effects of medical nutrition and insulin therapy on diabetic pregnant women and their children's health
HÜLYA GÖKMEN ÖZEL
Doktora
Türkçe
2004
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF.DR. PERİHAN ARSLAN
- Gestasyonel diyabetes mellituslu hastalarda insülin direnci ve pankreas beta-hücre otoantikorlarının hastalığın patogenezindeki rolü
The Role of insulin resistance and pancreas beta-cell autoantibodies in the pathogenesis of the disease in gestational diabetes mellitus patients
SERKAN UYSAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGazi Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. İLHAN YETKİN
- Gestasyonel hipertansiyonda maternal plazma prolaktin değerleri
Başlık çevirisi yok
MELİH SEZGEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Kadın Hastalıkları ve DoğumUludağ ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
- Gestasyonel diabet taramasında açlık kan şekeri, 50 gr oral glukoz tarama testi, glukohemoglobin değerleri ve bunların perinatal sonuçla ilişkileri
Başlık çevirisi yok
ERKAN AKTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1995
Kadın Hastalıkları ve Doğumİstanbul ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. VİLDAN OCAK
- Gestasyonel trofoblastik hastalıklarda SP.1, BhCG oranının klinik anlamlılığı
Başlık çevirisi yok
MURAT ERGİNBAŞ