Geri Dön

Postmenopozal osteoporozlu kadınlarda kalsiyum ve D vitamini takviyesi ile birlikte yapılan fiziksel aktivitenin kemik mineral yoğunluğu ve biyokimyasal kemik belirteçlerine etkileri

The effects of physical activity , strenghthened with calcium and vitamine D, to BMD and biochemical bone markers in postmenopausal osteoporotic women

  1. Tez No: 132143
  2. Yazar: DİLEK VURAL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İLHAN KARABEKİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gata
  10. Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

VI -ÖZET Osteoporoz düşük kemik kütlesi ve kemiğin mikromimarisinde değişikliklerle sonuçlanan, kırık riskinin arttığı sistemik bir iskelet hastalığıdır. Amacımız fiziksel aktivitenin osteoporozun önlenmesinde ve tedavisinde etkili olup olmadığını belirlemekti Çalışmamız Mayıs 2002- Haziran 2003 tarihleri arasında GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon kliniğine başvuran, klinik olarak ve DEXA ile lomber vertebra ve femur kemik mineral yoğunluğu (BMD) ölçülerek osteoporoz tanısı konan 54 postmenopozal hasta ile yapıldı. Hastalar iki gruba ayrıldı. ilk grup egzersiz grubu idi ve 26 hastadan oluşmuştu. İkinci grup kontrol grubuydu ve 28 hastadan oluşmuştu. Egzersiz grubu yaş ortalaması 61,8±7,8, kontrol grubu yaş ortalaması 60,25 ±6,73 ve p değeri 0,435 idi. Çalışma suresi 6 aydı. Egzersiz grubundaki kadınlar haftada 3 gün 30 dakika tempolu yürüyüş aktivitesi ve her gün günde iki kez 15 tekrarlı yapılan sırt ekstansörlerini güçlendirmeye ve postürü düzeltmeye yönelik egzersiz yaptılar. Hem egzersiz hem de kontrol grubundaki kadınlara günde 1200 mg kalsiyum ve 800 IU D vitamini verildi. Tedavi öncesi ve sonrasında hastaların BMD ölçümleri ve serumda kemik alkalen fosfâtaz, tartarat dirençli asit fosfetaz, idrarda hidroksiprolin ve C terminal telopeptit (CTX) seviyelerine bakıldı. Tedavi sonrasında egzersiz grubunda hem lomber vertebrada ( p < 0,01) hem de femur kemik mineral yoğunluğunda anlamlı artış (p<0JÜ5), kontrol grubunda ise sadece femur kemik mineral yoğunluğunda anlamlı azalma (p< 0,05) görüldü. Egzersiz grubunda hidroksiprolin ve CTX'te anlamlı azalma, kontrol grubunda ise CTX'te anlamlı artış görüldü. Sonuç olarak, yürüme ve progresif arttınlan sırt ekstansiyon egzersizlerinden oluşan aktivite programının kalsiyum ve D vitamini ile desteklendiğinde, osteoporozun tedavisinde etkili olduğu kanısına varıldı. 63

Özet (Çeviri)

VH- SUMMARY THE EFFECTS OF PHYSICAL ACTIVITY, STRENGHTHENED WITH CALCIUM AND VİTAMİNE D, TO BMD AND BIOCHEMICAL BONE MARKERS IN POSTMENOPAUSAL OSTEOPOROTIC WOMEN Osteoporosis is a systemic disorder which is charecterized by decreased skeletal mass, changes in architecture and function and leads to an increased risk for bone fractures. The purpose was to determine whether physical activity is effective in preventing and treating osteoporosis. Our study was done between May 2002 - June 2003 in 54 postmenopausal osteoporotic patients who were applied to GATA Haydarpaşa Education Hospital Physical Therapy and Rehabilitation Outpatient Clinic,, and diagnosed by lomber vertebra and femur bone mineral density (BMD) measured with DEXA and clinical symptoms. The patients separeted into two groups. The first group was exercise group and consisted of 26 patients. The second group was control group and consisted of 28 patients. Average age of exercise group was 61, 8± 7,8, average age of control group was 60,25± 6,73 and p value was 0,435. The period of study was 6 months. Exercise group went on a rhythmic walk for 30 minutes in 3 days a week, and made exercise for 15 times, twice a day aimed at strenghtening dorsal extansor muscles and straighten up the posture. The women both in the exercise and the control group took 1200 mg. Calcium and 800 IU vitamine D everyday. Before and after the treatment,,, patients' BMD, \ bone alkaline phosphatase, l^irtarate resistant acid phosphatase,, } uriner hydroxyproline (HOP), C terminal telopeptides( CTX) were measured. After the treatment,\a significant increase of both lomber vertebra (p <0,01) and femur BMD ( p< 0,05 ) in the exercise group and a significant decrease of femur BMD in the control group ( p< 0,05 ) was determined. There was a significant decrease in HOP and CTX in the exercise group, a significant increase in CTX in the control group.This conclusion points out that the activity program consists of walking and progressive increased dorsal extansion exercises,, ^when supported with Calcium and vitamine D is effective in the treatment of osteoporosis. 64 TUfc. \UnEKNRETlH IS« <^-s '.\- u.\

Benzer Tezler

  1. Postmenopozal osteoporoz tedavisi ve önlenmesinde non-hormonal tedavi rejimlerinin karşılaştırılması

    The comparison of non-hormonetreatment regimes in postmenopausal osteoporosis treatment

    NURSEL ARSLAN HAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGata

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. LEVENT TÜTÜNCÜ

  2. Postmenopozal kadınlarda osteoporoz tedavisinde kullanılan antirezorptif ilaçların, kemik mineral yoğunluğu üzerine etkileri

    The effect of antiresoptive drugs on bone mineralisation in postmenopausal women

    VECDET TEZCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. TANJU BEĞER

  3. Postmenapozal kadınlarda alendronat kalsitonin raloksifen ve hormon replasman tedavilerinin serum nitrik oksit düzeylerine etkisi

    The effect of alendronate, calsitonin, raloxifene and hormone replacement therapy on nitric oxide levels in postmenopausal women

    SİBEL SARIKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZEKİ TANER