Böbrek transplantasyonunda iki kalsinörin inhibitörünün karşılaştırılması
Comparison of two calcineurin inhibitors in renal transplantation
- Tez No: 123873
- Danışmanlar: DOÇ.DR. SÜHEYLA GÜVEN APAYDIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2002
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
48 ırasında hiçbir hastada kardiyovasküler olay ortaya çıkmasa bile hipertansiyon ve hjperlipidemi gibi komplikasyonların riski arttırdığı bilinmektedir. Akut rejeksiyon hem greft sağkalımını azaltır hem de daha yoğun immunosupresif dJDzununa gereksinim duyulmasına neden olur. Alıcılarımızda takrolimus akut rejeksiyon sıjklığı azaltmış; öte yandan kısa süreli allograft sağkalımı değiştirmemiştir. Uzun dönem sağkalıma etkilerinin ortaya çıkması için zamana gereksinimiz vardır.51 Neoral alan hastaların %23'ünde takrolimus alanların inde %38'inde ilaç değişimine gidildi. İlaç değişimi açısından iki tedavi grubu arasında fark bulunmadı. i İki grup arasınadaki kümülatf sağkalım farklılık göstermedi. 1, ve 2 yıllık sağkalım sırasıyla Neoral grubunda %97 ve %97 iken takrolimus grubunda %96 ve %92 olarak bulundu. İzleme sırasında sadece takrolimus alan bir hasta (%4) sepsis nedeniyle kaybedildi. Alıcının yaşam kalitesi etkileyebilecek hipertansiyon, hiperlipidemi ve kozmetik yan etkiler açısından takrolimus, bu çalışmada, Neorale daha üstün görülmüştür. İzleme sırasında hiçbir hastada kardiyovasküler olay ortaya çıkmasa bile hipertansiyon ve hiperlipidemi gibi komplikasyonların riski arttırdığı bilinmektedir. Akut rejeksiyon hem greft sağkalımını azaltır hem de daha yoğun immunosupresif tedaviye gereksinim duyulmasına neden olur. Alıcılarımızda takrolimus akut rejeksiyon sıklığı azaltmış; öte yandan kısa süreli allograft sağkalımı değiştirmemiştir. Daha uzun sağkalıma etkilerinin ortaya çıkması için zamana gereksinimiz vardır.52 SUMMARY j Kidney transplantation is the most distinctive method for the end stage renal failure i patients. Although lots of factors effecting the success of kidney transplantation is present immunosupression is the most important one. ! In this study efficacy and safety of Neoral and its microemulsion form tacrolimus i (Tfac) in renal transplantation is compared. j j 60 patients who has undergone renal transplantation in Istanbul University Cerrahpaşa Medical Faculty Transplantation Department between 1999-2001 and given a^athioprine, prednisolone and Neoral (CsA based therapy) or azathioprine, prednisolone and tacrolimus (Tac based therapy) is followed. 26 patients (M/F:10/16) randomized to tacrolimus and 34 patients randomized to Neoral (M/F: 12/22). Paitents in Neoral group was followed 35,71+11,75 months while in tacrolimus group followed 24İ,69±6,9 months. At 1.,3.,6.,12 and 24. months biochemical values were recorded. j M^an age, recipient source, pretransplant renal disease, pretansplant dialysis period ana type, antiHCV and HbsAg positivity and mean mismatch number were all equal between tacrolimus and Neoral groups. Donors of Neoral group were older than tacrolimus group donors (38,8±15,5 year vs 48,8+12,8 year). When two drugs were compared acute rejection occured frequently in Neoral group, Whfiile 35 % of Neoral group had an episode of acute rejection tacrolimus group had %. Hypertension was seen at a higher incidence in Neoral recipients (88% vs 53%). Uncontrolled hypertension was compareable between groups ( Neoral group 27% vs tacrolimus group 28%). 12
Özet (Çeviri)
51 Neoral alan hastaların %23'ünde takrolimus alanların inde %38'inde ilaç değişimine gidildi. İlaç değişimi açısından iki tedavi grubu arasında fark bulunmadı. i İki grup arasınadaki kümülatf sağkalım farklılık göstermedi. 1, ve 2 yıllık sağkalım sırasıyla Neoral grubunda %97 ve %97 iken takrolimus grubunda %96 ve %92 olarak bulundu. İzleme sırasında sadece takrolimus alan bir hasta (%4) sepsis nedeniyle kaybedildi. Alıcının yaşam kalitesi etkileyebilecek hipertansiyon, hiperlipidemi ve kozmetik yan etkiler açısından takrolimus, bu çalışmada, Neorale daha üstün görülmüştür. İzleme sırasında hiçbir hastada kardiyovasküler olay ortaya çıkmasa bile hipertansiyon ve hiperlipidemi gibi komplikasyonların riski arttırdığı bilinmektedir. Akut rejeksiyon hem greft sağkalımını azaltır hem de daha yoğun immunosupresif tedaviye gereksinim duyulmasına neden olur. Alıcılarımızda takrolimus akut rejeksiyon sıklığı azaltmış; öte yandan kısa süreli allograft sağkalımı değiştirmemiştir. Daha uzun sağkalıma etkilerinin ortaya çıkması için zamana gereksinimiz vardır.52 SUMMARY j Kidney transplantation is the most distinctive method for the end stage renal failure i patients. Although lots of factors effecting the success of kidney transplantation is present immunosupression is the most important one. ! In this study efficacy and safety of Neoral and its microemulsion form tacrolimus i (Tfac) in renal transplantation is compared. j j 60 patients who has undergone renal transplantation in Istanbul University Cerrahpaşa Medical Faculty Transplantation Department between 1999-2001 and given a^athioprine, prednisolone and Neoral (CsA based therapy) or azathioprine, prednisolone and tacrolimus (Tac based therapy) is followed. 26 patients (M/F:10/16) randomized to tacrolimus and 34 patients randomized to Neoral (M/F: 12/22). Paitents in Neoral group was followed 35,71+11,75 months while in tacrolimus group followed 24İ,69±6,9 months. At 1.,3.,6.,12 and 24. months biochemical values were recorded. j M^an age, recipient source, pretransplant renal disease, pretansplant dialysis period ana type, antiHCV and HbsAg positivity and mean mismatch number were all equal between tacrolimus and Neoral groups. Donors of Neoral group were older than tacrolimus group donors (38,8±15,5 year vs 48,8+12,8 year). When two drugs were compared acute rejection occured frequently in Neoral group, Whfiile 35 % of Neoral group had an episode of acute rejection tacrolimus group had %. Hypertension was seen at a higher incidence in Neoral recipients (88% vs 53%). Uncontrolled hypertension was compareable between groups ( Neoral group 27% vs tacrolimus group 28%). 1253 Only one patient taking Neoral had cerebrovascular disease. i Hyperlipidemia frequency was not different between two drugs (Neoral 75% vs tacrolimus 61%). Mean cholesterol level was higher in Neoral group (184±25 mg/dl) than tacrolimus group (210±33 mg/dl) and this was commonly associated with high triglyceride levels ( 58% vs 30%)., All patients having post transplant diabetes mellitus (PTDM) were from the tacrolimus group. 3 recipients had PTDM, which is 12% of tacrolimus group and 5% of all recipients. Mean serum potassium.calcium and phosphorus levels was not different between two groups. Except hypophosphatemia (<2.5 mg/dl) seen 9% of Neoral recipients and 10% of tacrolimus recipients no electrolyte imbalance occured. Uric acid levels was statistically higher in Neoral group (6,1±1,4 mEq/l vs 5±1,4 mEq/l). I I i For complications of bone no difference was seen between two groups. During 24 month follow up period, although creatinine values seemed higher in Neoral group it did not reach to statistical significancy when mean creatinine level was taken into consideration (Neoral recipients 1.6±0,6 mg/dl vs tacrolimus recipients 1.4+0,5 mg/dl). When proteinuria as a result of any cause is compared, tacrolimus group had a lower incidence of proteinuria (3% vs 26%). Only 5 of the Neoral recipients developed recurrent or de novo glomerulonephritis. As compared to infectious complications there was not a difference between two groups ( Neoral recipients 85% vs tacrolimus recipients 79%). Also there was not a difference according to types of infection between groups..
Benzer Tezler
- Böbrek transplantasyonunda 24 saatlik kan basıncı monitorizasyonu
Ambulatory blood pressure monitoring in renal transplantation
ÖMER BAŞAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2003
Nefrolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SÜHEYLA GÜVEN APAYDIN
- Böbrek transplantasyonunun bazı polipeptid ve glikoprotein hormonlar üzerine etkisi
Başlık çevirisi yok
REFİK TANAKOL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Sıçanlarda yapılan böbrek transplantasyonunda endotelin reseptör antagonisti ile perfüzyonunun önemi
Başlık çevirisi yok
OĞUZHAN BÜYÜKGEBİZ
- Köpeklerde böbrek transplantasyonunda Defibrotide`nin donör organda iskemi ve reperfüzyon hasarına etkileri
Başlık çevirisi yok
ERDİNÇ KARAGÖZLER
- Canlı vericili böbrek transplantasyonunda akut rejeksiyon gelişimi - Etki eden faktörler
Başlık çevirisi yok
MURAT KUYUMCU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Nefrolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. REZZAN ATAMAN