Ewing sarkomunda prognostik faktörler ve P-Glikoproteinin kemoterapi direncindeki rolü
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 123637
- Danışmanlar: PROF.DR. FİKRİ ÖZTOP
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Onkoloji, Patoloji, Oncology, Pathology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2002
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Patoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Ewing sarkomu, blast benzeri ufak yuvarlak hücrelerden oluşan, myelom, osteosarkom ve kondro sarkomdan sonra kemiğin en sık karşılaşılan dördüncü primer malign tümörüdür. Ewing sarkomunda prognoz, kemoterapinin kullanılmaya başlanmasından bu güne kadar, önemli gelişmeler göstermiştir. Fakat günümüzde bile hastaların yansında tümör, kötü prognoz gösterir. Ewing sarkomu hastalarında, kemoterapiye yetersiz cevap, tedaviyi sınırlayan en önemli faktördür. Kemoterapiye olan cevabın yetersiz olması, kemoterapi direnci ile açıklanabilir. İnsan ve hayvan hücrelerinde kemoterapi direncinden sorumlu olduğu düşünülen P-glikoprotein (Pgp), kemoterapi direnç mekanizmalarından en iyi araştırılmış olanıdır. Pgp, 170kDa ağırlığında olup plazma membranın bir komponentidir. Pgp'nin fonksiyonu, hücre içindeki sitotoksik ajanları, enerji bağımlı bir pompa görevi yaparak hücre dışına atmaktır. Bu mekanizma, özellikle antrasiklinler (adriamisin, daunorubisin), mitoksantron, epipodofilotoksinler(etopozid, tenopozid), vinka alkoloidleri (vinblastin, vinkristin), mitomisin C, taksanlar (paklitaksel, dekataksel), aktinomisin-D, kolşisin ve bleomisin için aktiftir. Bu verilerden yola çıkarak,“Bu kemoterapötik ajanlardan oluşan bir kemoterapi protokolü ile tedavi olan hastalarda P- glikoproteinin pozitif olması, tedaviyi başarısız kılacaktır”hipotezi çekici olabilir. METOD Çalışmamızda, 1986 ile 1999 yıllan arasında İzmir Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Patoloji Anabilim Dalında biyopsi ile Ewing sarkomu tanısı konmuş 84 olgu retrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet ve tümör yerleşimlerinin dağılımı, bu olgularda incelendi. Bu olgulardan, ayrıntılı klinik takibine ulaşılabilen, POG#8850 veya VAC+Adr (vinkristin aktinomisin-D siklofosfamid + adriamisin) kemoterapi protokolü ile tedavi edilen ve herhangi bir komplikasyon ile ölmemiş olan 47 olgu prognostik çalışma grubuna dahil edildi. Bu grupta, literatürde incelenmiş ve prognostik önemi olabileceği düşünülen hastalara ait tüm veriler incelendi. Prognostik grup içinden, neoadjuvant kemoterapi öncesi biyopsisi bulunan 37 olgu, P-glikoproteinin (Pgp) eksternal epitopunu tanıyan monoklonal antikor (C494) ile immunhistokimyasal olarak boyandı.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Ewing sarkomunda prognostik faktörlerin ve lokal başarısızlık nedenlerinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
CEM UZAL
- Ewing sarkomunda kemoterapiye yanıtın değerlendirilmesi; Dinamik ve rutin MRG bulgularının histopatolojik sonuçlarla karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
NÜRETTİN KATRANCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
Radyoloji ve Nükleer TıpEge ÜniversitesiRadyodiagnostik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ESİN EMİN ÜSTÜN
- Kemik ve yumuşak doku sarkomlarında ploidi ve S-fazı fraksiyonunun belirlemenin hasta izlemine katkısı
Determination of ploidy and S-phase fraction in bone and soft tissue sarcomas: Correlation with clinical outcome
MUSTAFA SAMUR
- Enflamatuar lezyonların değerlendirilmesinde Tc-99 m HMPAO ile işaretli lökosit sintigrafisinin yeri
Başlık çevirisi yok
ZEYNEP BURAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
Radyoloji ve Nükleer TıpEge ÜniversitesiNükleer Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HAYAL ÖZKILIÇ
- Ewing sarkomunun tedavisinde lokal rezeksiyon ve ekstremite koruyucu cerrahinin yeri
Importance of local resection and limb salvage surgery in the treatment of ewing's sarcome
RÜŞTÜ EKLİOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MURAT HIZ