The Development of noun and adjective usage among Turkish preschoolers
2-6 yaş arasındaki Türk çocuklarında isim ve sıfat kullanımı gelişimi
- Tez No: 116737
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. SİBEL KAZAK BERUMENT
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Eğitim ve Öğretim, Dilbilim, Psikoloji, Education and Training, Linguistics, Psychology
- Anahtar Kelimeler: Dil Gelişimi, İsim, Sıfat vı, Dil bilgisi-isim, Dil bilgisi-sıfat, Eğitim psikolojisi, Gelişim psikolojisi, Okul öncesi çocuklar, Çocuk psikolojisi, Çocuklar, Language Acquisition, Noun, Adjective IV, Grammar-noun, Grammar-adjective, Language development, Education psychology, Development psychology, Preschool childrens, Child psychology, Children
- Yıl: 2002
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Psikoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
oz 2-6 YAŞ ARASINDAKİ TÜRK ÇOCUKLARINDA İSİM VE SIFAT KULLANIMININ GELİŞİMİ Baykara, Arzu Yükesek Lisans Tezi, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Sibel Kazak Berument Temmuz, 2002, 143 sayfa Bu çalışmada 2-6 yaş arasındaki Türk çocuklarında isim ve sıfat kullanımının gelişimi araştırılmıştır. İsimler tek isim, bileşik isim ve isim-fiil olmak üzere üç kategori altında incelenmiştir. Sıfatlar ise tek sözcüklü sıfatlar ve iki sözcüklü, üç sözcüklü sıfat tamlamaları olmak üzere üçe ayrılmıştır. Ayrıca tek sözcüklü sıfatlara niteleme, belirtme, işaret, sayı, belgisiz, ve unvan sıfatı olarak bakılmıştır. 96 çocuk 8 ayrı yaş grubuna dahil edilmiştir. Çocuklarla bireysel olarak 30-45 dakika görüşülmüş, toplam üç oturum yapılmıştır. Çocukların konuşma örneklenilen 3 farklı yöntem ile toplanmıştır. Birinci yöntemde (hikaye yaratma) çocuklara 5 renkli hikaye kanı gösterilmiş ve çocuklardan bunlara bakarak bir hikaye kurup anlatmaları istenmiştir. İkinci yöntemde (hikaye anlatma) çocuklardan akıllarına gelen ya da bildikleri bir hikayeyi anlatmaları istenmiştir. Üçüncü yöntemde (yapısallaştırılmış oyun) çocuklardan yapısallaştırılmış oyun ortamında oynamaları ve oynarken yaptıklarını anlatmaları istenmiştir. Araştırmada çocukların kullandıkları toplam sözcük sayısına bağlı olarak yaşlara göre isim ve sıfat kullanımlarının yüzdesi belirlenmiştir. Araştırmanın bulgularına göre isim kullanım yüzdesinde yaşa bağlı olarak herhangi anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Ancak sıfat kullanım yüzdesine bakıldığında 2-2.05 yaşındaki çocukların 3.06-3.11, 4-4.05, 5-5.11, 6-6.11 yaşındaki çocuklara oranla konuşmalarında anlamlı biçimde daha az sıfat kullan dıkları, yine ayrıca 2.06-2.11 yaşındakilerin de 3.06-3.11 yaşındaki çocuklardan anlamlı biçimde daha az sıfatkullandıkları bulunmuştur. Sonuçlara dayanarak şu yargıya varılabilir: 3 Vz yaşındaki çocuklarda sıfat kullanımı yüksek bir seviyeye ulaşmaktadır. Daha sonra bu oran çocuklar 5 yaşma geldiğinde hafifçe azalmakta ancak çocuklar 6 yaşına geldiğinde yine artmaktadır. Diğer bir bulgu da konuşma ömeklemi toplama yönteminin ne kadar önemli olduğudur. İsim kullanım yüzdesine bakıldığında, çocukların hikaye anlatma bölümünde hikaye yaratma ve yapısallaştırılmış oyun bölümüne oranla daha fazla isim kullandıkları bulunmuştur. Sıfat kullanım yüzdesine bakıldığında ise çocukların hikaye anlatma ve hikaye yaratma bölümlerinde yapısallaştırılmış oyun bölümüne oranla daha fazla sıfat kullandıkları bulunmuştur. Bulgular değerlendirilmiş ve gelecek çalışmalar için öneriler verilmiştir.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT THE DEVELOPMENT OF NOUN AND ADJECTIVE USAGE AMONG TURKISH PRESCHOOLERS Baykara, Arzu M.Sc, Department of Psychology Supervisor: Assist. Prof. Sibel Kazak Berument July 2002, 143 Pages. The present study investigated the development of noun and adjective usage among Turkish preschoolers ranging from 2 to 6 years of age. In this study nouns were investigated under three categories: single nouns, compound nouns and infinitives. Adjectives were investigated as adjectival constructions made up of one, two, or three words. Adjectival constructions with single adjectives were investigated under two basic categories: qualificative adjectives and determinative adjectives. Determinative adjectives were further divided into demonstrative, numeral, indefinite, interrogative, and title adjectives. Ninety-six children participated in the study. The children were seen individually for three sessions. Speech samples of the children were collected under three different contexts. In the story generation section children were presented with five coloured pictures in a sequence and asked to tell a story about them. In story telling section the children were asked to tell a story that they knew of or they made up. In the structured play section children were presented with structured sets of toys and told to play with them however they want. The results of ANOVA with repeated measure showed that there was no age difference among 2 to 6 years old children in terms of percentage of total noun usage. However, an age difference was observed in terms of total adjective usage. 2-2.05 year old children used lower percentages of adjectives than 3.06-3.11, 4-4.05, 5-5.11, 6-6.11 year- olds. In addition, 2.06-2.11 year-olds used lower percentages of adjectives than 3.06-3.11 iiiyear-olds. So, it was concluded that children in their VA year tend to show a peak in terms of adjective usage. Then this percentage slightly declines when they are 5 years old and it increases again when they are 6 years old. Another finding of this study was the importance of context. Regarding the percentage of total noun usage, children in story generation used higher percentages of nouns compared to story generation and structured play. In terms of total adjective usage, story generation and story telling elicited higher percentages of adjectives than structured play. All the results indicated that the context in which the speech samples are collected is very important and researchers who are dealing with language development should prefer to use a combination of methods instead of depending on only one method. An interpretation of the results and the shortcomings of the findings were discussed. Some future directions were also suggested.
Benzer Tezler
- Abdurrahim Karakoç`un lirik şiirlerinde kelime dünyası
Lexicology in Abdurrahim Karakoç`s lyrical poems
GÜLSÜM SALDERE
Yüksek Lisans
Türkçe
2001
Türk Dili ve EdebiyatıGazi ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. HÜSEYİN ÖZBAY
- Development of collocational competence in a second language
Yabancı dilde eşdizimlilik yetisinin gelişimi
SİNEM EKER
Yüksek Lisans
İngilizce
2001
Eğitim ve ÖğretimUludağ ÜniversitesiYabancı Diller Eğitimi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MERAL ÖZTÜRK
- Batı Türkçesinde tür değiştirme
Conversion in western Turkish
FERYAL KORKMAZ
Doktora
Türkçe
2007
Türk Dili ve Edebiyatıİstanbul ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSA DUMAN
- Karakalpak Türkçesinin sentaksı
Karakalpak Turkish syntax
ÇETİN YALÇIN
Yüksek Lisans
Türkçe
2003
Türk Dili ve EdebiyatıPamukkale ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CEYHUN VEDAT UYGUR
- Mimarlık-göstergebilim ilişkileri/mimarlıkta iletişim yolları üzerine bir inceleme
A Search about relationship linguistic, semiotics and architecture-the modes of architectural communication
ÜMİT KALPAKLI