Geri Dön

Helicobacter pylori (+) ve (-) gastritis ve dispepsili vakalarda eradikasyon öncesi ve sonrası epidermal growth faktör (EGF) düzeyleri, bunların birbirleriyle ilişkisi ve prognostik önemi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 103471
  2. Yazar: MUSTAFA MURAT YAZAN
  3. Danışmanlar: Belirtilmemiş.
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Patoloji, Pathology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2001
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Patoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Hp infeksiyonunun gastritis ve peptik ülser başta olmak üzere birçok hastalıklta önemli bir rol oynadığı, gastrik karsinoma ve lenfomaların ise primer bir sebebi olduğu bugün kabul edilmektedir. Hp'nin öncülük ettiği karsinojenezis ile mekanizmaları daha önceleri anlattık. Bunlar içerisinde bizim çalışmamızla ilgili olanı ve bizce daha önemli olanı Hp'nin sebep olduğu growth faktör düzeylerindeki yükselmedir. Transforming growth faktörler içerisindeki TGF-ct daha lokal bir etkiye sahip olmakla birlikte etki mekanizması EGF ile aynıdır. Biz çalışmamızda epitelial mitojen ve potent bir onkoprotein olan EGF ile Hp arasındaki ilişkiyi inceledik. Çalışmamızın ilk bölümünde 33 dispepsi ve gastritisli vakanın histolojik özelliklerini“Sydney Sistemi”ne göre derecelendirdik. Sonra bunları tedavi sonrası değerleriyle karşılaştırdık. Çalışmamızın ilk bölümünden elde ettiğimiz önemli bir sonuç Hp ile aktif inflamasyon (aktivite) arasındaki ilişkiydi. Özellikle antrumda tedavi öncesinden sonrasına Hp ile aktivitenin çok yakın bir paralellik göstererek düştüğünü gözledik (pO.OOTde anlamlı, Şekil IV). Bu durum literatür bilgilerinde de söylendiği gibi bir Hp infeksiyonunun, mutlaka nötrofil lökosit varlığıyla birlikte olabileceği görüşünü destekledi. Bize göre çalışmamızdan elde ettiğimiz önemli bir bulguda Hp'nin eradike olmadığı korpus örneklerinde, aktivite ve kronik inflamasyon düzeylerinin tedavi öncesi durumunu korumasıydı. Literatürdeki çalışmalarda ise Hp'nin eradike olmadığı korpus vakalarında aktivite ve kronik inflamasyon düzeylerinde daha da yükselme gözlenmiştir. Bu durumu daha önce de anlattığımız gibi korpusun anatomik yapısı itibariyle, Hp'nin glandlarla daha yakın bir temasına izin vermesi ve inflamatuar cevapların daha fazla ortaya çıkmasına bağladık. Gerek bizim çalışmamızda, gerekse literatürde Hp eradike olmasa da antrum örneklerinde tedavi sonrasında kronik inflamasyon ve aktivite bulgularında bir miktar düşme gözlenmiştir. Bu iki durumu Şekil IV ve Şekil V'de gösterdik. Atrofi ile ilgili değişik çalışmalarla farklı görüşler öne sürülmüş. Bazıları bu atrofınin gerçek bir atrofi olmadığını korpus inflamasyonun glandların yan tarafına koyarak sadece ayrılmış olarak kaldığını söylemişler. Diğer bir çalışma grubu bunu eleştirmiş ve tedavi sonrasındaki atrofınin günümüzde kullanılan“gerçek atrofi”7 Sterimleriyle uyumlu olduğunu söylemişler. Onlar atrofi gelişiminde gözlenen değişikliklerin yalnız omeprazole bağlı olmadığını diğer proton pompa inhibitörleri ve yüksek doz H2 reseptör antagonistleriyle de olduğunu savunmuşlar. Bizim çalışmamızda tedavi sonrasında gerek korpus, gerekse antrumda atrofıde hafif bir artış izlenmiştir. Antrumdaki bu artış anlamlı bulunmasa da korpusdaki artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu (pO.lO'da). Biz çalışmamızdaki atrofi artışını, korpus örneklerinde daha belirgin izlediğimiz L.propriadaki ödem ve vazodilatasyonun rölatif etkisine ve kullanılan ilaçların neden olabildiği kısmi gland kaybına bağladık. Gerek bizim çalışmamızda gerekse literatürlerde intestinal metaplazinin tedavi öncesi ve sonrası düzeylerinde anlamlı bir farklılık yoktu. Bizim çalışmamızda ilginç olarak tedavi öncesi ve sonrası ortalama skor aynı çıktı. Çalışmamızın 2. Bölümünde Hp ile yüksek epitelial mitojen ve potent bir onkoprotein olan EGF'yi karşılaştırmaya çalıştık. Tartışma bölümünde de anlattığımız gibi EGFnin düşük düzeyleri özellikle Hp (-) vakalarda ortaya çıkmakta ve bu da ülser iyileşmesi yönünde olumlu bir etki yaratmaktadır. Fakat Hp (+) vakarlarda. EGFnin yükselen düzeylerinin gastrik mukozanın aşırı proliferasyonuna sebep olması, sonuçta displazi ve karsinomaya kadar ilerlemesi kaçınılmazdır. Biz çalışmamızda önce Hp (+), (++) ve (+++) vakaların EGF düzeylerindeki orantılı yükselmeyi gösterdik. Bu korpusda daha belirgindi. Sonra tedaviyle Hp büyük oranda eradike olduktan sonraki EGF düzeylerinde hızlı bir düşüş gözlendi. Gerek Hp (+), (++) ve (+++) vakalardaki EGF yüksekliği oranı, gerekse tedavi öncesinden sonrasına düşen EGF düzeyleri istatistiksel olarak p<0.05*de anlamlı bulundu. Kontrol grubunun EGF değerleri beklenildiği gibi minimal düzeydeydi. Hp (+) vakaların ortalama EGF düzeylerini, tedavi sonrası EGF düzeyleriyle de karşılaştırdığımızda yine istatistiksel olarak belirgin anlamlı bir düşüş gözledik (pO.OOTde) Bu bulgularımız literatür çalışmalarıyla tam bir uyum gösterdi. Biz. Hp*nin karsinogenezis oluşturması yönündeki öne sürülmüş birçok etki mekanizmaları yanında, sebep olduğu EGF düzeylerindeki artışında önemli bir yer tuttuğu inancındayız. Hp'nin eradike edilmesiyle kanser riskinin ortadan kaldırılması ve beraberinde düşen EGF düzeyleri de bunu kanıtlamaktadır. 76Biz Hp ile EGF arasındaki bu ilişkinin belirlenmesinin kanser gelişim riskinin önlenmesi ve prognostik önemi açısından, daha uzun süreli ve daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç olduğu görüşündeyiz. 77

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    60046

    Helicobacter gastriti gastroözofageal ferlü için predispozan bir faktör mü?

    Is helicobacter pylori eradication predisposed to developed GFR esophagitis?

    FİLİZ SÜRÜCÜ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Gastroenterolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FATİH BEŞIŞIK

  2. Tez No

    88933

    Helikobakter pilori enfeksiyonunun saptanmasında basit ve kantitatif bir test olan C14 üre soluk testinin güvenilirliği

    Başlık çevirisi yok

    GÜNAL ERENEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Radyoloji ve Nükleer TıpEge Üniversitesi

    Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YUSUF DUMAN

  3. Tez No

    91829

    Helicobacter pylori pozitif duodenal ülserli ve nonülser dispepsili hastalarda atrofik gastrit ve intestinal metaplazi sıklığı

    Atrophic gastritis and intestinal metaplasia frequency in helicobacter pylori positive patients with duodenal ulcer and nonulcer dyspepsia

    ŞEBNEM İZMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Gastroenterolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MURAT TUNCER

  4. Tez No

    79747

    Çocuklarda helicobacter pylori infeksiyonunda klinik, endoskopik, histopatolojik bulguların karşılaştırılması ve tanıda serolojinin yeri

    Başlık çevirisi yok

    EMİNE TÜRKKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMRA SÖKÜCÜ

  5. Tez No

    79598

    Helicobacter pylori-pozitif fonksiyonel dispepsili hastalarda semptom profili ve mide boşalım zamanına eradikasyon tedavisinin etkileri

    Effect of eradication therapy on symptoms and gastric motility time in patients with helicobacter pylori- positive functional dyspepsia

    CANSEL TÜRKAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    GastroenterolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ ÖZDEN

Geri Dön