Geri Dön

Sıçan deneysel adjuvan artrit modelinde evre farklılığına göre izole torasik aortta vasküler yanıt değişiklikleri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 103038
  2. Yazar: BUKET DEMİRCİ
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. SİBEL ÜLKER GÖKSEL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Eczacılık ve Farmakoloji, Pharmacy and Pharmacology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2001
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Farmakoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

VII. ÖZET Romatoid artritte vasküler sistem inflamasyona katılır ve inflamasyonun farklı dönemlerinde vasküler fonksiyonlar farklılaşabilir. Bu çalışmada deneysel artritin farklı evrelerinde vasküler kontraktil ve relaksan yanıt değişikliklerinin incelenmesi, nitrik oksid ve prostaglandinlerin katkısının araştırılmasını amaçladık.“Freund's komplet adjuvan”(FCA), mineral yağ süspansiyonu içinde ölü Mycobacterium türlerini içerir ve bu süspansiyonun sıçan pençesine uygulanmasıyla deneysel romatoid artrit modeli geliştirilmektedir. 200-230 gr ağırlığında sıçanların arka pençesine subkütan 0.1 mi FCA enjekte edilerek artrit oluşturuldu; kontrol grubundaki hayvanlara 0.1 mi serum fizyolojik enjekte edildi. Enjeksiyondan sonra 7, 14, 21, ve 29 günlerde hayvanların kilosu, arteriyel kan basıncı, kalp atım hızı, pençe ödemi kaydedildi ve torasik aort halkalarında kasıcı ve gevşetici ajanlara verilen yanıtlardaki değişiklikler izlendi. Damar yanıtlarını değerlendirmek için 7., 14., 21. ve 29. günlerde çıkarılan endotelli ve endotelsiz torasik aort halkaları organ banyosuna asıldı. Endotelli preparatlarda 0.003-30uM asetİlkolin ve 0.001-3uM sodyum nitroprussid ile gevşeme yanıtlan; endotelli/endotelsiz preparatlarda 0.0003- 3uM fenilefrin ve 40mM potasyum klorür ile kasılma yanıtlan; aynca endotelsiz preparatlarda kalsiyumsuz ortamda 0.0003-3uM fenilefrin, 20mM kafein ve 0.25- lOuM CaCl2 yanıtlan çalışıldı. Maksimum yanıt (Emax) ve pD2 (-log EC50) hesaplandı. TNF-a düzeylerinin ölçümü için uygun günlerde alınan serum örnekleri ELİSA yöntemi ile çalışıldı. TNF-a düzeyleri ve tek doza damar yanıtı değerleri Student'in eşlenmemiş örnekler için Mesti, kümülatif doz-yanıt eğrileri ise tekrarlayan ölçümler için iki yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılarak analiz edildi. P<0.05 ise farklar anlamlı kabul edildi. Çalışmamızda, 29 gün süre ile izlenen sıçanlarda belirgin kilo kaybı, pençe ödemi ve kızanklığı ile seyreden sistemik inflamasyon bulgulan gözlendi. Kan basınçlannda FCA uygulaması öncesi değerlerle karşılaştınldığında anlamlı bir değişiklik olmadı. Serum TNF-a düzeylerinde hiçbir dönemde artış saptanmadı. 91Fenilefrine karşı damar duyarlılığı endotelli/endotelsiz preparatlarda kontrolleri ile karşılaştırıldığında 7 günlük artritli sıçanlarda artmış, 21 günlük artritlilerde ise azalmış olarak saptandı. 21 günlük artritte endotelli/endotelsiz damarlarda KC1 kasılması da kontrollerine göre anlamlı olarak azaldı. Kalsiyumsuz ortamda fenilefrine duyarlılık 14 ve 21. günlerde azalmış olarak saptandı. CaCb kasılma yanıtları ise hiçbir grupta farklı bulunmadı, kafein kasılması 21. günde yüksekti. Tüm artritik gruplarda asetilkoline verilen gevşeme yanıtı azalmış, ancak sodyum nitroprusside verilen gevşeme yanıtı değişmemiş bulundu. 7 günlük damarlarda artan fenilefrin duyarlılığında aminoguanidin etkisizken, indometazin endotelli preparatlarda bu yanıtlan kontrol değerlerine döndürdü. Bu dönemde bozulan asetil kolin gevşeme yanıtlarını her iki ajanda düzeltti. 14 günlük damarlarda kalsiyumsuz Krebs'te azalan fenilefrin duyarlılığı ve asetilkolin yanıtlan aminoguanidinle düzelirken, indometazin ise etkisiz kaldı. 21 günlük artritik endotelli damarlarda aminoguanidin fenilefrin duyarlılığını, KC1 ve asetilkolin yanıtlanın kontrol damarlan ile aynı düzeye getirdi. İndometazin etkisizdi. 29 günlük damarlarda bozulan asetilkolin gevşemesinin, aminoguanidin ile düzelmekte olduğu saptandı. Sonuç olarak, endotel aracılı gevşeme yanıtının azalmış olması, bu modelde akut dönemdeki kontraktil yanıt artışında endotel disfonksiyonu ve endotel aracılı gevşetici faktör salınımında bozukluğun yanı sıra kasıcı prostonoidlerin sentezindeki artışın da aracı olduğunu düşündürmektedir. Kronik dönemdeki kontraktil yanıt azalmasında ise NO'in aşın üretiminin rol oynayabileceği düşünülmüştür. Diğer taraftan klinik bulgulann şiddeti, damar fonksiyon bozukluklan ile paralellik göstermemektedir. 92

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Geri Dön