Geri Dön

Ağrı protokollerinin total diz artroplastisi sonrası erken dönem sonuçları

Early-term outcomes of pain protocols after total knee arthroplasty

  1. Tez No: 1021100
  2. Yazar: İSMET DAĞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. FATİH DOĞAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, total diz artroplastisi (TDA) uygulanan ileri evre diz osteoartriti hastalarında iki farklı multimodal analjezi stratejisinin (cerrahi saha periartiküler Ranawat kokteyl infiltrasyonu ile ultrason eşliğinde yapılan suprainguinal fasya iliaka kompartman bloğunun [SIFIB]) postoperatif akut ağrı, hasta kontrollü analjezi (PCA) opioid tüketimi, erken dönem eklem hareket açıklığı (ROM), mobilizasyon mesafesi ve erken dönem klinik-fonksiyonel sonuçlar üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda diz osteoartriti tanısıyla TDA uygulanan toplam 65 hasta dahil edildi. Hastalar Ranawat kokteyli (n=36) ve Suprainguinal Blok (n=29) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Ranawat grubunda cerrahi sırasında posterior kapsül, yumuşak dokular ve tendon çevresine periartiküler analjezik kokteyl infiltre edildi. Suprainguinal blok grubunda ise cerrahi sonrası ultrason eşliğinde SIFIB uygulandı. Hastaların ameliyat öncesi ve sonrası VAS (ağrı) skorları (1/2, 1, 2, 4, 6, 12, 24, 48 ve 72. saatler), PCA opioid tüketimleri, düz bacak kaldırma (SLR) ve fleksiyon ağrı düzeyleri, eklem fleksiyon dereceleri, ekstansiyon kayıpları ile 2 dakika yürüme mesafeleri kaydedildi. Ayrıca ameliyat öncesi ve 3. ay kontrolünde KNEE (diz ve fonksiyonel skor), WOMAC ve BECK anksiyete skorları değerlendirildi. Bulgular: Demografik ve bazal klinik özellikler açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). Postoperatif 1/2. saatten 72. saate kadar olan tüm ölçüm zamanlarında Ranawat kokteyli grubunun VAS ağrı skorları, SIFIB grubuna göre belirgin şekilde daha düşük bulundu (p<0.001). SIFIB grubunda ortalama PCA kullanım miktarı, Ranawat grubuna göre anlamlı derecede yüksek gerçekleşti (10,17±3,55'e karşı 6,92±3,83; p=0,001). Erken postoperatif dönemde (24, 48 ve 72. saatler) Ranawat kokteyli uygulanan hastaların aktif fleksiyon dereceleri anlamlı olarak daha yüksek (p<0.001), ekstansiyon kayıpları ise daha düşük bulundu (p<0.05). Postoperatif 48. saatteki yürüme mesafesinde Ranawat grubu lehine klinik bir üstünlük gözlendi (35,58 m'ye karşı 27,03 m; p=0,053). Postoperatif 3. ay takiplerinde her iki grupta KNEE, WOMAC ve BECK anksiyete skorlarında preoperatif döneme göre ileri düzeyde anlamlı iyileşme kaydedildi (p<0.001); ancak gruplar arasında 3. ay skorları ve ROM değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: TDA sonrasında hem periartiküler Ranawat kokteyl infiltrasyonu hem de SIFIB protokolü erken dönem klinik-fonksiyonel sonuçları ve psikolojik durumu benzer derecede başarılı şekilde desteklemektedir. Ancak erken postoperatif dönemde (ilk 72 saat) özellikle siyatik inervasyonlu posterior kapsülü de kapsayan Ranawat kokteyl enjeksiyonu; daha etkili bir analjezi sağlamakta, opioid tüketimini azaltmakta, kuadriseps motor fonksiyonlarını koruyarak erken eklem hareket açıklığını ve mobilizasyon başarısını artırmaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of this study was to compare the efficacy of two different multimodal analgesia strategies—periarticular Ranawat cocktail infiltration versus ultrasound-guided suprainguinal fascia iliaca compartment block (SIFIB)—on acute postoperative pain, patient-controlled analgesia (PCA) opioid consumption, early range of motion (ROM), mobilization distance, and mid-term clinical-functional outcomes in patients undergoing total knee arthroplasty (TDA) for advanced knee osteoarthritis. Materials and Methods: A total of 65 patients who underwent TDA for knee osteoarthritis at Kahramanmaras Sutcu Imam University Department of Orthopedics and Traumatology were included. Patients were divided into the Ranawat cocktail group (n=36) and the Suprainguinal Block group (n=29). In the Ranawat group, periarticular analgesic infiltration was applied intraoperatively to the posterior capsule, soft tissues, and surrounding tendons. In the suprainguinal block group, SIFIB was performed postoperatively under ultrasound guidance. Preoperative and postoperative VAS pain scores (at 0.5, 1, 2, 4, 6, 12, 24, 48, and 72 hours), cumulative PCA usage, straight leg raise (SLR) and flexion VAS scores, flexion angles, extension lag, and 2-minute walking distance were recorded. In addition, KNEE (knee and functional score), WOMAC, and BECK anxiety scores were evaluated preoperatively and at the 3rd postoperative month. Results: Demographics and baseline clinical parameters showed no significant differences between the two groups (p>0.05). VAS pain scores at all postoperative time points (from 0.5 to 72 hours) were significantly lower in the Ranawat cocktail group compared to the SIFIB group (p<0.001). Mean PCA opioid consumption was significantly higher in the SIFIB group than in the Ranawat group (10.17±3.55 vs. 6.92±3.83; p=0.001). During the early postoperative phase (24, 48, and 72 hours), active flexion degrees were significantly higher (p<0.001) and extension lags were significantly lower (p<0.05) in the Ranawat group. A clinical trend toward superior walking distance at 48 hours postoperatively was observed in favor of the Ranawat group (35.58 m vs. 27.03 m; p=0.053). At the 3-month follow-up, both groups showed significant improvements in KNEE, WOMAC, and BECK anxiety scores compared to baseline (p<0.001); however, no statistically significant differences were found between the groups regarding 3-month clinical scores and ROM (p>0.05). Conclusion: Both periarticular Ranawat cocktail infiltration and SIFIB provide comparable mid-term functional outcomes and psychological recovery following TDA. However, in the acute postoperative phase (first 72 hours), the Ranawat cocktail—which also covers the sciatic-innervated posterior capsule—delivers superior pain control, reduces opioid consumption, preserves quadriceps motor function, and promotes early joint range of motion and functional mobilization.

Benzer Tezler

  1. Total diz artroplasti rehabilitasyonunda sürekli pasif hareket cihazının klinik etkinliğinin araştırılması

    Searching for clinical effect of continuous passive motion equipment in rehabilitation of total knee arthroplasty

    EBRU ŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonDokuz Eylül Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ELİF AKALIN

  2. Travmatik erkek paraplojelere yüksek frekanslı TENS

    Başlık çevirisi yok

    SEMA ÖZTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Kazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. VESİLE SEPİCİ

  3. Naproksenin postoperatif dentoolveoler ağrıya olan analjezik etkisinin klinik olarak araştırılması

    Başlık çevirisi yok

    FATMA BULAT

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Diş HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELAHATTİN OR

  4. Adenomyosis Uteri'nin klinik ve histopatolojik parametrelere göre uterus leiomyomları ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    LEVENT KIVRIKOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kadın Hastalıkları ve DoğumTrakya Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TURGUT YARDIM