Geri Dön

Faringokutanöz fistül iyileşmesinde kurkumin: Deneysel çalışma

Curcumin in the healing of pharyngocutaneous fistula: An experimental study

  1. Tez No: 1019487
  2. Yazar: TOLGA YORULMAZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET YAŞAR, DR. SERAP BULUT ÇÖBDEN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kulak Burun ve Boğaz, Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
  6. Anahtar Kelimeler: Faringokutanöz fistül, kurkumin, yara iyileşmesi, kolajen, anjiyogenez, deneysel çalışma, Pharyngocutaneous fistula, curcumin, wound healing, collagen, angiogenesis, experimental study
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Kayseri Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, deneysel faringokutanöz fistül (FKF) modelinde intraperitoneal kurkumin uygulamasının fistül iyileşmesi üzerindeki etkilerini makroskopik ve mikroskopik olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Toplam 36 adet sağlıklı Sprague Dawley cinsi sıçan randomize olarak kontrol (n=11), dimetilsülfoksit (DMSO) (n=11) ve DMSO+kurkumin (n=12) olmak üzere üç gruba ayrıldı. Tüm deneklere vertikal faringotomi uygulanarak deneysel FKF modeli oluşturuldu. Kurkumin grubundaki sıçanlara 10 gün boyunca intraperitoneal yolla DMSO+kurkumin, DMSO grubuna 10 gün boyunca intraperitonel DMSO uygulandı; kontrol grupuyla beraber 3 grup eş zamanlı takip edildi. Deneyin 10. gününde tüm sıçanlar sakrifiye edildi. Hazırlanan spesmenler makroskopik (apse ve fistül varlığı) ve mikroskopik (kollajen oluşumu, anjiyogenez, fibroblast proliferasyonu, iltihabi hücre yanıtı) parametreler açısından histopatolojik olarak incelendi. Verilerin analizinde Kruskal-Wallis, Dunn-Bonferroni ve Fisher-Freeman-Halton kesinlik testleri kullanıldı. Bulgular: Makroskopik incelemede, gruplar arasında apse gelişimi açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmazken (p>0.05); fistül varlığı bakımından anlamlı fark saptandı (p=0.028). Fistül varlığı kontrol grubunda %72.7, DMSO grubunda %45.5 ve DMSO+kurkumin grubunda %16.7 olarak bulundu; ikili karşılaştırmalarda DMSO+kurkumin grubunda fistül varlığının kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşük olduğu belirlendi (p<0.012). Mikroskopik incelemede ise fibroblast proliferasyonu ve iltihabi hücre yanıtı açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Kollajen oluşumu (p<0.001) ve anjiyogenez (p=0.037) değişkenlerinde gruplar arasında anlamlı fark saptandı. Post-hoc analizlerde, DMSO+kurkumin grubundaki kollajen oluşumunun hem kontrol (p<0.001) hem de DMSO (p=0.037) grubuna kıyasla anlamlı düzeyde yüksek olduğu; anjiyogenez açısından da DMSO+kurkumin grubunun kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu (p=0.036) tespit edildi. Sonuç: İntraperitoneal kurkumin uygulaması, dokuda kolajen sentezini ve anjiyogenezi artırıp makroskopik olarak fistül gelişim riskini azaltarak yara iyileşmesini ve FKF'nin kapanmasını anlamlı şekilde hızlandırmıştır. Bu bulgular, kurkuminin FKF tedavisinde yardımcı bir ajan olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Düşük maliyeti, kolay ulaşılabilirliği ve yüksek güvenilirlik profili göz önünde bulundurulduğunda, kurkumin klinik uygulamalarda postoperatif komplikasyonların önlenmesi ve yönetimi için umut verici bir adaydır.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to macroscopically and microscopically evaluate the effects of intraperitoneal curcumin administration on fistula healing in an experimental pharyngocutaneous fistula model. Materials and Methods: A total of 36 healthy Sprague-Dawley rats were randomly divided into three groups: control (n=11), DMSO (n=11), and DMSO+curcumin (n=12). An experimental pharyngocutaneous fistula model was created in all subjects by performing a vertical pharyngotomy. The rats in the curcumin group received intraperitoneal DMSO+curcumin for 10 days, while the DMSO group received intraperitoneal DMSO for 10 days; all three groups, including the control group, were followed up simultaneously. On the 10th day of the experiment, all rats were sacrificed. The prepared specimens were histopathologically evaluated in terms of macroscopic (presence of abscess and fistula) and microscopic (collagen formation, angiogenesis, fibroblast proliferation, inflammatory cell response) parameters. Kruskal-Wallis, Dunn-Bonferroni, and Fisher-Freeman-Halton exact tests were used for data analysis. Results: In the macroscopic evaluation, no statistically significant difference was found between the groups in terms of abscess development (p>0.05); however, a significant difference was observed regarding the presence of a fistula (p=0.028). The rate of fistula presence was found to be 72.7% in the control group, 45.5% in the DMSO group, and 16.7% in the DMSO+curcumin group. In pairwise comparisons, the presence of a fistula in the DMSO+curcumin group was determined to be significantly lower than that in the control group (p=0.012). In the microscopic evaluation, no significant difference was found between the groups in terms of fibroblast proliferation and inflammatory cell response (p>0.05). A significant difference was detected among the groups in the variables of collagen formation (p<0.001) and angiogenesis (p=0.037). Post-hoc analyses revealed that collagen formation in the DMSO+curcumin group was significantly higher compared to both the control (p<0.001) and DMSO (p=0.037) groups. Regarding angiogenesis, the DMSO+curcumin group was found to be statistically significantly higher than the control group (p=0.036). Conclusion: Intraperitoneal curcumin administration significantly accelerated wound healing and the closure of PCF by increasing tissue collagen synthesis and angiogenesis, while macroscopically reducing the risk of fistula development. These findings indicate that curcumin can be used as an auxiliary agent in the treatment of pharyngocutaneous fistulas. Considering its low cost, easy accessibility, and high safety profile, curcumin is a promising candidate for clinical applications in the prevention and management of postoperative complications.

Benzer Tezler

  1. Total larenjektomide kısa süreli peri-operatif antibiyoprofilaksinin klinik önemi

    Başlık çevirisi yok

    HÜSAMETTİN YAŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1990

    Kulak Burun ve BoğazTrakya Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET KARASALİHOĞLU

  2. Juguler venin korunduğu boyun disseksiyonlarında postoperatif kan akımının değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    AHMET CAYMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    OnkolojiUludağ Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

  3. Bilateral vokal kord paralizisinde Lateralizasyon tiroplasti ile LAZER kord wedge rezeksiyonu uygulamalarında hasta seçimi, cerrahi teknik, fonksiyonel ve ses analizinin karşılaştırılması

    Lateralization tyroplasti and LAZER cord wedge resection, patient choice, surgical technique, functional sound analysis comparison in bilateral vocal cord paralysis

    DURSUN TÜZÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Kulak Burun ve Boğazİstanbul Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YUSUFHAN SÜOĞLU

  4. Radyoterapinin geç dönem etkilerinin, mikrocerrahi damar anastomozu ile ilşkisinin rat femoral arter modelinde araştırılması

    The relationship between late side effects of radiotherapy and microvasculer anastomosis: A rat feomral artery model

    CANDAN MEZİLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiEge Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. UFUK BİLKAY

  5. Kliniğimizde cerrahi tedavi uygulanan larenks kanserli olguların retrospektif incelenmesi

    Retrospective analysis of patients with laryngeal cancer treated surgically at our clinic

    ABDÜLKADİR ORAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Kulak Burun ve BoğazKocaeli Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER AYDIN