Geri Dön

Sol dal alan pacing yapılan hastalarda interventriküler senkronitenin değerlendirilmesi

Evaluation of interventricular synchronity in patients undergoing left bundle hand pacing

PDF İndir

  1. Tez No: 1018661
  2. Yazar: ÖZDEMİR KUZUCU
  3. Danışmanlar: UZMAN SELİM EKİNCİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Sol dal alan pacing, sağ ventrikül apikal pacing, interventriküler mekanik gecikme, mekanik senkronizasyon, pacemaker, Left bundle branch area pacing, right ventricular apical pacing, interventricular mechanical delay, mechanical synchronization, pacemaker
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: İzmir Bayraklı Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Kardiyoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Amaç: Konvansiyonel sağ ventrikül apikal pacing (RVAP), fizyolojik olmayan elektriksel aktivasyon paterni nedeniyle zaman içinde interventriküler ve intraventriküler mekanik dissenkroniye yol açabilmekte, bu durum sol ve sağ ventrikül fonksiyonlarında bozulma ile ilişkilendirilmektedir. His–Purkinje sistemini hedefleyen sol dal alan pacing (LBBAP) ise daha fizyolojik bir ventriküler aktivasyon sağlamayı amaçlayan yeni nesil bir pacing stratejisidir. Bu çalışmanın amacı, LBBAP ve RVAP uygulanan hastalarda interventriküler mekanik senkronizasyonu karşılaştırmak ve LBBAP'ın mekanik zamanlama ve sağ ventrikül fonksiyonu üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, tek merkezli ve gözlemsel kohort tasarımında planlandı. Ocak 2025–Kasım 2025 tarihleri arasında merkezimizde kalıcı pacemaker implantasyonu yapılan ve implantasyon sonrası en az bir ay içinde transtorasik ekokardiyografik değerlendirmesi tamamlanan toplam 55 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar uygulanan pacing tekniğine göre LBBAP (n=28) ve RVAP (n=27) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Tüm olgularda demografik özellikler, komorbiditeler, biyokimyasal parametreler, cihaz ve elektrokardiyografi verileri kaydedildi. Ekokardiyografik değerlendirme ASE ve EACVI kılavuzlarına uygun olarak gerçekleştirildi. Primer sonlanım noktası olarak interventriküler mekanik gecikme (IVMD) belirlendi ve LVOT ile RVOT pulse Doppler akımlarının zamanlama farkı temel alınarak ölçüldü. İkincil sonlanım noktaları arasında TAPSE ve diğer iki boyutlu ekokardiyografik parametreler yer aldı. Bulgular: RVAP grubunda diyabetes mellitus sıklığı LBBAP grubuna kıyasla anlamlı olarak daha yüksekti (%70.4 vs %35.7, p=0.010). Biyokimyasal değerlendirmede serum kreatinin düzeyleri RVAP grubunda anlamlı olarak daha yüksek bulundu [0.90 (0.80–1.12) vs 0.78 (0.67–0.97) mg/dL, p=0.032]. Benzer şekilde B-tipi natriüretik peptid (BNP) düzeyleri RVAP grubunda belirgin olarak daha yüksekti [197.0 (113.5–573.0) vs 86.5 (65.8–143.5) pg/mL, p=0.009]. xii Cihaz parametreleri incelendiğinde elektrot empedansı LBBAP grubunda RVAP grubuna kıyasla anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.001). R-wave amplitüdü de LBBAP grubunda anlamlı derecede daha yüksek saptandı (p<0.001). Ekokardiyografik değerlendirmede interventriküler mekanik gecikme (IVMD), LBBAP grubunda RVAP grubuna kıyasla belirgin olarak daha düşüktü [17.0 (11.75–21.0) vs 50.0 (21.5–58.0) ms, p<0.001]. Ayrıca sağ ventrikül sistolik fonksiyonunu yansıtan TAPSE değeri LBBAP grubunda anlamlı olarak daha yüksek bulundu (25.7 ± 3.3 vs 19.9 ± 4.8 mm, p<0.001). Tek değişkenli lojistik regresyon analizinde IVMD ≥40 ms ile Pacing Grubu, QRS süresi (p=0.004), elektrot empedansı (p=0.030) ve R-wave amplitüdü (p<0.001) La çapı (p=0.02) Spap (p=0.03) anlamlı ilişki gösterdi. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde Pacing Yöntemi QRS süresi ve R wave amplitüdü modele dahil edilerek regresyon oluşturuldu. Analiz sonucunnda pacing yöntemi (RVAP) IVMD>40ms için bağımsız ve güçlü bir prediktör olarak saptandı. (OR 0.045 %95 GA 0.004-0.462 p=0.009) Sonuç: Sol dal alan pacing, sağ ventrikül apikal pacinge kıyasla interventriküler mekanik senkronizasyonu anlamlı ölçüde daha iyi korumakta ve sağ ventrikül fonksiyon parametreleri üzerinde daha olumlu etki göstermektedir. Bu bulgular, LBBAP'ın daha fizyolojik bir pacing stratejisi sunduğunu ve pacing ilişkili mekanik dissenkroninin azaltılmasında önemli bir alternatif olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Objective: Conventional right ventricular apical pacing (RVAP) may lead to interventricular and intraventricular mechanical dyssynchrony over time due to its non-physiological electrical activation pattern, which has been associated with deterioration in both left and right ventricular function. Left bundle branch area pacing (LBBAP), targeting the His–Purkinje conduction system, represents a novel pacing strategy designed to achieve more physiological ventricular activation. The aim of this study was to compare interventricular mechanical synchronization between patients undergoing LBBAP and RVAP and to evaluate the effects of LBBAP on mechanical timing and right ventricular function. Methods: This single-center, observational cohort study included 55 patients who underwent permanent pacemaker implantation between January 2025 and November 2025 and completed transthoracic echocardiographic evaluation at least one month after implantation. Patients were divided into two groups according to pacing technique: LBBAP (n = 28) and RVAP (n = 27). Demographic characteristics, comorbidities, biochemical parameters, device-related data, and electrocardiographic findings were recorded for all participants. Echocardiographic assessments were performed in accordance with ASE and EACVI guidelines. The primary endpoint was interventricular mechanical delay (IVMD), measured as the time difference between left ventricular outflow tract (LVOT) and right ventricular outflow tract (RVOT) pulse-wave Doppler flow onsets. Secondary endpoints included tricuspid annular plane systolic excursion (TAPSE) and other two-dimensional echocardiographic parameters. Results: The prevalence of diabetes mellitus was significantly higher in the RVAP group compared with the LBBAP group (70.4% vs. 35.7%, p = 0.010). Biochemical analysis revealed significantly higher serum creatinine levels in the xiv RVAP group [0.90 (0.80–1.12) vs. 0.78 (0.67–0.97) mg/dL, p = 0.032]. Similarly, B type natriuretic peptide (BNP) levels were markedly higher in the RVAP group [197.0 (113.5–573.0) vs. 86.5 (65.8–143.5) pg/mL, p = 0.009]. Device interrogation showed that lead impedance was significantly higher in the LBBAP group compared with the RVAP group (p < 0.001). R-wave amplitude was also significantly greater in the LBBAP group (p < 0.001). Echocardiographic evaluation demonstrated that IVMD was significantly lower in the LBBAP group than in the RVAP group [17.0 (11.75–21.0) vs. 50.0 (21.5 58.0) ms, p < 0.001]. In addition, TAPSE, reflecting right ventricular systolic function, was significantly higher in the LBBAP group (25.7 ± 3.3 vs. 19.9 ± 4.8 mm, p < 0.001). In the univariate logistic regression analysis, IVMD ≥40 ms was significantly associated with pacing group, QRS duration (p=0.004), lead impedance (p=0.030), R-wave amplitude (p<0.001), left atrial diameter (p=0.02), and SPAP (p=0.03). In the multivariable logistic regression model, pacing modality, QRS duration, and R-wave amplitude were included in the analysis. Pacing modality (RVAP) was identified as an independent and strong predictor of IVMD >40 ms (OR 0.045, 95% CI 0.004–0.462, p=0.009). Conclusion: Compared with right ventricular apical pacing, left bundle branch area pacing preserves interventricular mechanical synchronization more effectively and exerts a more favorable impact on right ventricular functional parameters. These findings suggest that LBBAP provides a more physiological pacing strategy and may represent an important alternative for reducing pacing-induced mechanical dyssynchrony.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    5081

    Sol dal bloku varlığında sol ventrikül hipertrofisinin EKG kriteryumlarının değerlendirilmesi (M-mode ekokardiografi ile yapılan bir çalışma)

    Başlık çevirisi yok

    MELİHA KAZAZOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KEMALETTİN BÜYÜKÖZTÜRK

  2. Tez No

    793165

    Hastanemizde sekiz yılda aritmi tanısı alan çocukların retrospektif değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of children diagnosed with arrhythmia in our hospital over an eight-year period

    MERVE YENİCE BAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERTAÇ HANEDAN ONAN

  3. Tez No

    821005

    Acil serviste pnömotoraks tanısı alan hastaların demografik özellikleri, pnömotoraks yönetimi ve mortaliteye etki eden faktörler

    Demographic characteristics of patients diagnosed with pneumothorax in emergency department, pneumothorax management and factors affecting mortality

    AYŞE YALÇINKAYA COŞKUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Acil TıpDicle Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RECEP DURSUN

  4. Tez No

    1014503

    Transkateter aortik kapak implantasyonu yapılan hastalarda işlem sonrası sol ventrikül global longitudinal strain değişiminin ekokardiyografik ve invaziv belirteçlerle ilişkisinin incelenmesi

    Investigation of the relationship between post-procedural changes in left ventricular global longitudinal strain and echocardiographic and invasive parameters in patients undergoing transcatheter aortic valve implantation

    BERK ERDİNÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALEV KILIÇGEDİK

  5. Tez No

    661165

    Aritmojenik sağ ventrikül displazisi (arvd) tanısında manyetik rezonans görüntülemenin (mrg) yeri

    The value of magnetic resonans imaging (mri) in evaluation of arrhythmogenic right ventricular dysplasia (arvd)

    HADİ SASANİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Radyoloji ve Nükleer Tıpİstanbul Üniversitesi

    Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEMDUH DURSUN

Geri Dön