Sıçanlarda parasetamol ile indüklenen hepatotoksisite modelinde histopatolojik ve biyokimyasal parametreler üzerine mirisetin'in etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of myricetin on histopathological and biochemical parameters in a paracetamol-induced hepatotoxicity model in rats
- Tez No: 1018557
- Danışmanlar: PROF. DR. BERRİN TARAKÇI GENÇER
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
- Anahtar Kelimeler: Hepatotoksisite, Mirisetin, Parasetamol, Sıçanlar, İmmünohistokimya, Hepatotoxicity, Myricetin, Rats, Immunohistochemistry
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Fırat Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Histoloji Embriyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Dünya genelinde ağrı ve ateşin semptomatik tedavisinde en yaygın başvurulan farmakolojik ajanlardan biri olan parasetamolün yüksek dozlarda alımı, endojen antioksidan savunma sistemlerini tüketerek akut karaciğer yetmezliğine ve şiddetli hepatotoksisiteye yol açmaktadır. Bu çalışmada; deneysel yolla parasetamol toksisitesi oluşturulan sıçanların karaciğer dokularında meydana gelen hücresel ve yapısal hasarlara karşı, güçlü antioksidan özelliklere sahip bitki kaynaklı doğal bir flavonol olan mirisetinin koruyucu etkilerinin biyokimyasal, histopatolojik ve immünohistokimyasal yöntemlerle araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada 150-300 g vücut ağırlığındaki, 8-10 haftalık 30 adet Spraque Dawley ırkı erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar her grupta 6 adet olacak şekilde 5 gruba ayrıldı. Deney grupları; 1. Grup (Kontrol), 2. Grup (Parasetamol), 3. Grup (Parasetamol+N-asetilsistein (NAC)), 4. Grup (Parasetamol+Mirisetin) ve 5. Grup (Mirisetin) şeklinde oluşturuldu. Deney süresi 7 gün şeklinde belirlendi. Deney başlangıcında ve sonunda sıçanların canlı ağırlık ölçümleri yapıldı. Kontrol grubundaki sıçanlara herhangi bir işlem uygulanmadı. Parasetamol grubundaki sıçanlara deneyin son günü tek doz 2 g/kg Parasetamol, gastrik gavaj yöntemiyle, oral olarak verildi. Parasetamol+NAC grubundaki sıçanlara, 7 gün boyunca 50 mg/kg NAC, gavaj yöntemiyle, oral olarak verildi. Deneyin son günü (7.gün), son NAC uygulamasından 1 saat sonra, 2 g/kg Parasetamol gavaj yöntemiyle, oral olarak verildi. Parasetamol + Mirisetin grubundaki sıçanlara, 7 gün boyunca, 5 mg/kg Mirisetin, intraperitoneal olarak uygulandı. Deneyin son günü (7.gün), son Mirisetin uygulamasından 1 saat sonra 2 g/kg, Parasetamol, gavaj yöntemiyle, oral olarak verildi. Mirisetin grubundaki sıçanlara deney süresi olan 7 gün boyunca, 5 mg/kg Mirisetin, intraperitoneal olarak uygulandı. Deneyin 7. gününde sıçanlar dekapite edilerek kan ve karaciğer dokuları alındı. Alınan dokular; alanin aminotransferaz (ALT), aspartat aminotransferaz (AST), alkalen fosfataz (ALP), malondialdehit (MDA) ve redükte glutatyon (GSH) düzeyleri, katalaz (CAT), glutatyon peroksidaz (GSH-Px), glutatyon-S-transferaz (GST), süperoksit dismutaz (SOD) aktiviteleri biyokimyasal yöntemler ile; karaciğer dokusunda oluşacak hasar, histopatolojik ve immünohistokimyasal yöntemler ile incelendi. Elde edilen bulgulara göre; gruplar arasında canlı ağırlık değişikliklerinde önemli bir fark bulunmamakla birlikte, parasetamol grubunda karaciğer indeksinin önemli ölçüde arttığı ve mirisetin ön tedavisinin bu artışı baskıladığı tespit edilmiştir. Biyokimyasal analizlerde, parasetamol uygulaması serum ALT, AST ve ALP düzeylerini ve kan ve doku MDA düzeylerini önemli ölçüde artırdı; ayrıca GSH, CAT, SOD ve GSH-Px antioksidan aktivitelerini önemli ölçüde azalttı. Mirisetin ön tedavisi, azalmış antioksidan kapasitesini yükselterek enzim ve MDA düzeylerini kontrol grubu değerlerine yaklaştırdı; bu iyileşmenin, standart tedavi ajanı NAC ile benzer bir profile sahip olduğu gözlemlendi. Parasetamol grubuna ait karaciğer dokuları histopatolojik olarak incelendiğinde, hepatosit dejenerasyonu, sinüzoidal dilatasyon, kupffer hücre aktivasyonunda artış ve inflamatuar hücre infiltrasyonu şekillendiği tespit edildi. Mirisetin uygulamasının bu hasarların oluşmasını engelleyerek doku mimarisini koruduğu gözlendi. İmmünohistokimyasal değerlendirmede, Sitokrom-C immünopozitifliğinin parasetamol grubunda vena sentralis çevresinde şiddetle artarak sitoplazmaya yayıldığı tespit edildi. Mirisetin ve NAC tedavilerinin ise bu artan immünopozitifliği engellediği saptandı. Sonuç olarak, mirisetin uygulamasının oksidatif stresi baskıladığı ve hepatik morfolojiyi koruyarak, yüksek doz parasetamol toksisitesine karşı hepatoprotektif etki gösterdiği tespit edildi.
Özet (Çeviri)
One of the most widely used pharmacological agents worldwide for the symptomatic treatment of pain and fever, paracetamol, when taken in high doses, depletes endogenous antioxidant defense systems, leading to acute liver failure and severe hepatotoxicity. This study aimed to investigate the protective effects of myricetin, a plant-derived natural flavonol with potent antioxidant properties, against cellular and structural damage in the liver tissue of rats experimentally induced with paracetamol toxicity using biochemical, histopathological, and immunohistochemical methods. In this study, thirty male Sprague Dawley rats weighing 150-300 g and aged 8-10 weeks were used. The animals were randomly divided into five groups of six rats each. The experimental groups were defined as follows: Group 1 (Control), Group 2 (Paracetamol), Group 3 (Paracetamol+N-acetylcysteine (NAC)), Group 4 (Paracetamol+Myricetin), and Group 5 (Myricetin). The experiment lasted seven days. The body weights of the rats were recorded at the beginning and end of the experiment. No treatment was administered to the rats in the control group. On the last day of the experiment, rats in the paracetamol group were given a single oral dose of 2 g/kg paracetamol via gastric tube. The Paracetamol+NAC group received 50 mg/kg NAC orally via gavage for seven days. On day 7, one hour after the last NAC administration, 2 g/kg paracetamol was administered orally via gavage. The paracetamol+myricetin group received 5 mg/kg myricetin intraperitoneally for seven days. On day 7, one hour after the last myricetin administration, 2 g/kg paracetamol was administered orally via gavage. The myricetin group received 5 mg/kg myricetin intraperitoneally throughout the seven-day experimental period. On day 7, the rats were decapitated, and blood and liver tissue samples were collected. Biochemical tests were performed for alanine aminotransferase (ALT), aspartate aminotransferase (AST), alkaline phosphatase (ALP), malondialdehyde (MDA), and reduced glutathione (GSH) levels, as well as catalase (CAT), glutathione peroxidase (GSH-Px), glutathione-S-transferase (GST), and superoxide dismutase (SOD) activities were performed. Additionally, the extent of liver damage was assessed using histopathological and immunohistochemical analyses. The findings revealed no significant difference in body weight changes between the groups; however, the liver index increased significantly in the paracetamol group, and this increase was effectively suppressed by myricetin pretreatment. Biochemical analyses showed that paracetamol administration significantly increased serum ALT, AST, and ALP levels and blood and tissue MDA levels, while also causing a marked decrease in the activities of the antioxidants GSH, CAT, SOD, and GSH-Px. Myricetin pretreatment restored depleted antioxidant capacity, bringing enzyme and MDA levels closer to those of the control group. This ameliorative effect exhibited a profile comparable to that of the standard therapeutic agent NAC. Histopathological examination of liver tissues obtained from the paracetamol group revealed hepatocyte degeneration, sinusoidal dilatation, increased kupffer cell activation, and inflammatory cell infiltration. It was observed that myricetin administration prevented these structural lesions and thus preserved the liver tissue architecture. Immunohistochemical evaluation showed a significant increase in cytochrome-C immunoreactivity extending into the cytoplasm around the central vein in the paracetamol group. It was found that myricetin and NAC treatments prevented this increase in immunopositivity. In conclusion, it was found that myricetin suppresses oxidative stress and exerts a hepatoprotective effect against high-dose paracetamol toxicity by preserving hepatic morphology.
Benzer Tezler
- Diyabetus mellitus'da gözlenen mikrovasküler komplikasyonların prostaglandinler ile olan ilişkisi
The Relation of microvaskular complications observed in diabetes mellitus with prostoglandins
CANAN NEBİGİL
Doktora
Türkçe
1985
Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. YUSUF SARIOĞLU
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Acil yardım ve tedavi hastanelerinin idari mali ve teknik yönden planlaması
Başlık çevirisi yok
SERVET OKUYUCU
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
HastanelerGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN
- Toprak ve tarım reformu uygulamasında öncelikli köylerin tesbitine ilişkin bir yöntem uygulaması
Başlık çevirisi yok
SABİR ATASEVER