Geri Dön

Biyolojik tedavi alan astım hastalarında pulmoner rehabilitasyonun küçük hava yolu darlığına etkisi

The effect of pulmonary rehabilitation on small airway narrowing in asthma patients receiving biological treatment

  1. Tez No: 1018143
  2. Yazar: BUĞRA TOLLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. KADİR CANOĞLU, DOÇ. DR. ÖZDEMİR CAN TÜZER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Alerjik duyarlılık, Astım, Biyolojik ajan, Eozinofil, Osilometri, Pulmoner Rehabilitasyon, Allergic sensitivity, Asthma, Biological agent, Eosinophil, Oscillometry, Pulmonary Rehabilitation
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Sultan Abdülhamid Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, yüksek doz inhaler, lökötrien reseptör antagonisti ve biyolojik ajan tedavileri altındaki ağır astımlı hastalarda, 4 aylık düzenli pulmoner rehabilitasyon (PR) programının; klinik veriler, solunum fonksiyonları (spirometri ve osilometri), yaşam kalitesi ve laboratuvar parametreleri üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Sultan 2. Abdülhamid Han Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne Alerji ve İmmünoloji Servisine Ocak 2025 - Ekim 2025 tarihleri arasında başvuran ağır astım tanılı 21 hasta prospektif olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmada hastaların demografik ve klinik bilgileri, eozinofil, total IgE, akciğer görüntülemeleri, astım kontrol testi, görsel analog skala ve deri prik testi sonuçları kaydedilmiştir. Ayrıca pulmonner rehabilitasyon öncesi 12 derivasyonlu EKG ve transtorasik ekokardiyografi ile hastaların egzersiz kapasitesi kardiyolojik açıdan değerlendirilmiştir. Yürüme bandında düşük tempolu yürüyüş (10 dk), triflo ile inspiratuar ve ekspiratuar solunum egzersizleri (3 set x 10 tekrar), segmental solunum egzersizleri ve Theraband kullanılarak diyafram ile göğüs kaslarına yönelik kuvvetlendirme egzersizleri uygulanmıştır. Solunum fonksiyonlarını ölçmek için spirometrik değerler (FEV1, FVC ve FEF25-75) ve küçük hava yolu direncini ölçmek için osilometrik değerler (R5, R20, R5-R50, AX, X5 ve FRES) kullanılmıştır. Bulgular: Yirmibir hastaya pulmoner rehabilitasyon uygulanmıştır. Hastaların yaş ortalaması 50,4 ± 12,3 olup 14'ü kadındır (66,7%). Pulmoner rehabilitasyon sonrasındaki veriler önceki verilerle karşılaştırıldığında astım kontrol testinde artış (p=0,000), görsel analog skala (p < 0,007) skorlarında azalma, eozinofil değerlerinde (p=0,022) düşme, FEV1 (p=0,003) ve FVC (p<0,001) gibi spirometrik verilerde artış, yıllık astım atak sayısında azalma (p<0,005), acil başvuru sayılarında azalma (p<0,002) ve beta2 agonist kurtarıcı ilaç kullanım sayısında azalma (p=0,000) gözlemlenmiştir. Küçük hava yolu darlığı açısından total hava yolu direncine (R5) bakıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş olduğu da kanıtlanmıştır (p=0,013). Sonuç: Pulmoner rehabilitasyon biyolojik tedavi alan ağır astım hastalarında astım semptom kontrolünü iyileştirmekle kalmayıp, eozinofil gibi inflamatuar hücreleri azaltmış ve solunum fonksiyon testindeki ekspiratuvar volüm ile küçük hava yolu direncini düşürdüğü (R5) gözlemlenmiştir. Bu çalışma hedefe yönelik biyolojik tedavilerin yanı sıra pulmoner rehabilitasyon gibi konvansiyonel tedavi yöntemlerinin de ağır astım hastalarında ihmal edilmemesi gerektiğini göstermiştir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study aimed to evaluate the effects of a 4 month sheduled pulmonary rehabilitation (PR) program on clinical parameters, pulmonary function tests (spirometry and impulse oscillometry), quality of life and laboratory outcomes in patients with severe asthma under high dose inhaler (ICS/LABA +/- LAMA and LTRA) and biological therapies. Materials and Methods: Patients diagnosed with severe asthma who applied to Sultan 2. Abdulhamid Han Training and Research Hospital were recruied in this prospective study. Demographic and clinical data, blood eosinophil counts, total IgE levels, radiological findings, skin prick test results, asthma control test (ACT) and Visual Analog Scale (VAS) variables were analyzed. Prior to the pulmonary rehabilitation program, patients underwent cardiological evaluation via a 12-lead electrocardiogram (ECG) and transthoracic echocardiography. The pulmonary rehabilitation protocol comprised low intensity treadmill walking (10 min), inspiratory and expiratory muscle training using a triflo device (3 sets × 10 repetitions), segmental breathing exercises and progressive resistance training strenghtening the diaphragm and pectoral muscles with therabands. To evaluate pulmonary function, conventional spirometry (FEV1, FVC and FEF25-75) and impulse oscillometry (R5, R20, R5-R50, AX, X5 and FRES) was used. Result: Pulmonary rehabilitataion was performed on 21 patients. The mean age of the patients was 50.4 ± 12.3 and 14 of the patients were women (66.7%). When the data after pulmonary rehabilitation were compared with previous data, an increase in asthma control test (p=0.000), a decrease in visual analog scale scores (p < 0.007), a decrease in eosinophil values (p=0.022), an increase in spirometric data such as FEV1 (p=0.003) and FVC (p<0.001), a decrease in the number of annual asthma attacks (p<0.005), a decrease in the number of emergency room visits (p<0.002), and a decrease in the number of beta2 agonist rescue medication uses (p=0.000) were observed. When looking at total airway resistance (R5) regarding small airway narrowing, a statistically significant decrease was also shown (p=0.013). Conclusion: Pulmonary rehabilitation improved asthma symptom control, expiratory volume and small airway resistance, and reduced inflamatory cells such as eosinophil in severe asthmatic patients receiving biological theraphy. This study showed that conventional treathment modalities, as well as molecular targeted theraphies such as biological theraphies, should not be ignored in severe asthma patients.

Benzer Tezler

  1. Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi

    The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma

    HACI HASAN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK

  2. Ağır astım hastalarında biyolojik ajan tedavisinin anksiyete ve depresyon skorları üzerine etkisi

    Effect of biological agent therapy on anxiety and depression scores in severe asthma patients

    ESRA ÇÖL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göğüs HastalıklarıAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ŞULE TAŞ GÜLEN

  3. Astım bronşiale ve akut lösemi hastalarında yaşam kalite standardının değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    ÖZGÜL EMEL BULUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. MÜFERET ERGÜVEN

  4. Periostin: Kronik ürtiker tedavi ve takibinde prognostik bir belirteç olabilir mi?

    Periostin: Can it BE A prognostic marker in the treatment and follow-up of chronic urticaria?

    BARAN CAYHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    DermatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZAFER TÜRKOĞLU

  5. Nazal polipozis ile birlikte olan kronik rinosinüzitin eşlik ettiği eozinofilik ağır astımlı hastalarda mepolizumab tedavisinin etkinliği

    Effectiveness of mepolizumab treatment in patients with eosinophilic severe asthma accompanied by chronic pansinusitis and nasal polyposis

    MARİYE DOĞRU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABDULKADİR BAŞTÜRK

    DOÇ. DR. EMEL ATAYIK