Geri Dön

Streptozotosin ile indüklenen diyabet modelinde kumarinin astrositlerdeki değişiklikler üzerine etkilerinin incelenmesi

Investigation of the effects of coumarin on astrocytic alterations in a streptozotocin-induced diabetes model

PDF İndir

  1. Tez No: 1015309
  2. Yazar: MERVE NUR GÜNEY
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. FİKRET ALTINDAĞ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Histoloji ve Embriyoloji, Histology and Embryology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Streptozotosin (STZ) ile indüklenen deneysel diyabetus mellitus (DM) modeli, merkezi sinir sisteminde (MSS) özellikle glial hücrelerinde yapısal ve fonksiyonel değişikliklere yol açabilmektedir. DM'nin neden olduğu kronik metabolik stres, beyin dokusunda nöroinflamatuar süreçlerin ve oksidatif hasarın gelişimine katkı sağlayarak diyabetle ilişkili nörolojik komplikasyonların ortaya çıkmasına zemin hazırlayabilmektedir. Bu bağlamda, diyabetin MSS üzerindeki etkilerinin önemli göstergelerinden biri olan astrositlerdeki morfolojik ve fonksiyonel değişiklikler, DM kaynaklı nörodejeneratif süreçlerin anlaşılmasında kritik öneme sahiptir. Kumarin, antioksidan, antiinflamatuar, antidiyabetik ve antitümör özelliği bilinen bir flavonoiddir. Bu çalışmada, STZ ile indüklenen diyabetik sıçan modelinde kumarinin astrosit aktivasyonu ile ilişkili hücresel değişiklikler üzerindeki etkilerinin, astrosit belirteçleri ve histopatolojik bulgular üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 28 adet Dişi Wistar Albino sıçan dört gruba ayrıldı (n=7); Kontrol, Kumarin, DM ve DM+Kumarin. DM gruplarına çalışma başlangıcında (0. gün) STZ (45 mg/kg) intraperitonel (i.p.) yolla uygulandı. Çalışmanın 3. günü tüm grupların kan glukoz seviyeleri ölçülerek, DM ve DM+Kumarin gruplarındaki sıçanlarda diyabet oluştuğu doğrulandı. Bundan sonra Kumarin ve DM+Kumarin gruplarına 14 gün boyunca 100 mg/kg/gün kumarin intragastrik (i.g.) yolla uygulandı. Çalışma süresince (0., 3., 10., ve 17. günlerde) ortalama kan glukoz seviyesi ölçümü ve ortalama ağırlık değişimi ölçümleri yapıldı. Çalışma sonunda sıçanlardan alınan beyin dokusu örnekleri histopatolojik ve immünohistokimyasal (İHK) olarak değerlendirildi. Elde edilen bulgulara göre; kontrol ve kumarin gruplarında beyin dokusu normal histolojik yapıda görülürken, DM grubuna ait sıçanların serebral korteksinde bulunan astrositlerde, glial fibriler asidik protein (GFAP) ve S100B immün reaktivitesinde artış izlenmiştir. Buna karşılık DM+Kumarin grubunda, DM grubuna kıyasla astrosit morfolojinin daha düzenli olduğu ve kortikal yapının histomorfolojik bütünlüğünün korunduğu gözlenmiştir. Gruplar arasında yapılan İHK değerlendirmelerde, GFAP ve S100B ekspresyon düzeylerinin farklılık gösterdiği gözlenmiştir. DM grubunda GFAP ve S100B ekspresyonunun yüksek olduğu belirlenirken; Kontrol grubunun ekspresyon düzeyi DM grubuna göre daha düşük olduğu rapor edilmiştir. DM+Kumarin grubu ise Kontrol grubuna göre daha yüksek fakat DM grubuna göre daha düşük olduğu saptanmıştır. Kumarin grubunun ekspresyon düzeyi ise Kontrol grubuna yakın olduğu gözlemlenmiştir. Elde edilen bulgular, kumarin tedavisinin STZ ile indüklenen diyabet modelinde gelişen nöroinflamatuvar süreçleri ve astrosit aktivasyonunu baskılayarak beyin dokusunda oluşan patolojik süreçlerin azaltılmasına katkı sağlayabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

The experimental diabetes mellitus (DM) model induced by streptozotocin (STZ) may lead to structural and functional alterations in the central nervous system (CNS), particularly in glial cells. The chronic metabolic stress caused by DM can contribute to the development of neuroinflammatory processes and oxidative damage in brain tissue, thereby facilitating the emergence of diabetes-related neurological complications. In this context, morphological and functional changes in astrocytes, which are important indicators of the effects of diabetes on the CNS, are of critical importance for understanding DM-induced neurodegenerative processes. Coumarin is a flavonoid known for its antioxidant, anti-inflammatory, antidiabetic, and antitumor properties. This study aimed to evaluate the effects of coumarin on cellular alterations associated with astrocyte activation in an STZ-induced diabetic rat model through astrocyte markers and histopathological findings. In the study, 28 female Wistar Albino rats were divided into four groups (n=7): Control, Coumarin, DM, and DM+Coumarin. STZ (45 mg/kg) was administered intraperitoneally (i.p.) to the DM groups at the beginning of the study (Day 0). On Day 3, blood glucose levels of all groups were measured, and the development of diabetes in the DM and DM+Coumarin groups was confirmed. Subsequently, coumarin was administered intragastrically (i.g.) to the Coumarin and DM+Coumarin groups at a dose of 100 mg/kg/day for 14 days. Throughout the study (Days 0, 3, 10, and 17), mean blood glucose levels and body weight changes were recorded. At the end of the study, brain tissue samples obtained from the rats were evaluated histopathologically and immunohistochemically (IHC). According to the findings, while the brain tissues of the Control and Coumarin groups exhibited normal histological architecture, increased glial fibrillary acidic protein (GFAP) and S100B immunoreactivity was observed in astrocytes located in the cerebral cortex of rats in the DM group. In contrast, compared with the DM group, the DM+Coumarin group showed a more regular astrocyte morphology and preservation of the histomorphological integrity of the cortical structure. IHC evaluations among the groups revealed differences in GFAP and S100B expression levels. GFAP and S100B expression were found to be elevated in the DM group, whereas the Control group exhibited lower expression levels compared with the DM group. The DM+Coumarin group showed higher expression levels than the Control group but lower levels than the DM group. The expression levels in the Coumarin group were observed to be similar to those of the Control group. The findings suggest that coumarin treatment may contribute to the reduction of pathological processes in brain tissue by suppressing neuroinflammatory processes and astrocyte activation that develop in the STZ-induced diabetes model.

Geri Dön