Rehabilitasyonda tüm vücut vibrasyonu: Tonik vibrasyon refleksi ve kemik miyoregülasyon refleksinin frekans ve istemli kasılma bağımlı aktivasyonu
Whole-body vibration in rehabilitation: Frequency- and voluntary contraction-dependent activation of the tonic vibration reflex and bone myoregulation reflex
- Tez No: 1014150
- Danışmanlar: PROF. DR. İLHAN KARACAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi
- Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Tüm vücut vibrasyonu (TVV), soleus kasında tonik vibrasyon refleksini (TVR) veya kemik miyoregülasyon refleksini (KMR) aktive eder. Bu çalışmanın amacı, TVV ile ortaya çıkan soleus kası refleks yanıtı üzerinde, postüral istemli kasılma düzeyi ile vibrasyon frekansının etkileşiminin modülatör etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 25–34 yaş aralığında toplam 40 sağlıklı genç erişkin gönüllü (kadın ve erkek) dahil edildi. Soleus kasında postüral istemli kasılmanın minimal olduğu ayakta nötral dik duruş ve kasılmanın arttığı, diz ekleminin 45° fleksiyonda olduğu yarı çömelme pozisyonlarında ölçümler gerçekleştirildi. Katılımcılara düşük frekanslı (30, 32, 34 ve 36 Hz) ve yüksek frekanslı (40, 42, 44 ve 46 Hz) vibrasyon uygulandı. Postür ve frekansın dört farklı kombinasyonu rastgele sırayla uygulandı. Her frekans için vibrasyon, birer dakika ara verilerek 15 saniye süreyle, TVV Power Plate Pro5 cihazı kullanılarak uygulandı. Soleus T-refleksi, aşil tendonuna elektronik refleks çekici ile 10 ardışık uyarı verilerek yüzeyel EMG (sEMG) ile kaydedildi. Vibrasyon uygulaması sırasında ortaya çıkan soleus kası refleks yanıtları da sEMG ile kaydedildi. Mekanik uyarının başlangıcı, platforma monte edilen ivmeölçer aracılığıyla belirlendi. Refleks latansı, kümülatif averajlama yöntemi kullanılarak; mekanik uyarının başlangıcı ile sEMG'de refleks yanıtının başlangıcı arasındaki süre (ms) olarak hesaplandı ve boya göre normalize edildi. Tüm kayıtlar, Spike2 yazılımı kullanılarak çevrimdışı (offline) analiz edildi. Bulgular: Soleus T-refleks latansı ortalaması 34.6±1.7 ms olarak bulunmuştur. TVV sırasında refleks latansı ayakta dik duruşta tüm katılımcılarda ölçülebilirken, yarı çömelme pozisyonunda yedi katılımcıda yeterli sinyal elde edilememiştir. Tahmini marjinal ortalamalar, ayakta duruşta yüksek frekans bandında latansın düşük frekans bandına göre daha kısa olduğunu (39.04→37.03 ms), buna karşılık yarı çömelme pozisyonunda ise daha uzun olduğunu (36.29→39.76 ms) göstermiş ve belirgin bir çapraz (cross-over) etkileşim deseni oluşturmuştur. Lineer karma etkili model analizi, refleks latansı üzerinde pozisyon ve frekans bandının tek başına anlamlı bir ana etkisi olmadığını, buna karşın pozisyon × frekans bandı etkileşiminin anlamlı olduğunu göstermiştir (F(1,107.3)=7.11, p=0.008). Regresyon sabit etki katsayıları bu etkileşimin büyüklüğünün yaklaşık 5.47 ms olduğunu göstermektedir (β= −5.47, SE=2.0, p=0.008). Vücut kitle indeksi (VKİ) ve cinsiyet değişkenlerinin refleks latansı üzerinde anlamlı bir etkisi saptanmamıştır. Sonuç: Bu çalışma, TVV sırasında soleus kas reflekslerinin yalnızca frekansa bağlı olmadığını; postüral istemli kasılma ile etkileşim içinde bağlama özgü olarak modüle edildiğini göstermektedir. Frekans–postür etkileşimi, aynı mekanik girdinin farklı nöromekanik koşullarda farklı refleks mekanizmalarını baskın hale getirebildiğini ortaya koymaktadır. T-refleks latansı referansına dayalı bulgular, yüksek frekans-artmış kas aktivasyonu (yarı çömelme) koşullarında ve düşük frekans-artmış yük aktarımı (ayakta sakince dik duruş) koşullarında osteosit aracılı KMR'nin ön plana çıktığını düşündürmektedir. Buna karşın, düşük frekans-yarı çömelme ve yüksek frekans-dik duruş kombinasyonlarında ise kas iğciği temelli TVR'nin daha baskın olduğu görülmektedir. Rehabilitasyon protokollerinde frekans ve postür etkileşimi göz önünde bulundurulmalıdır.
Özet (Çeviri)
Aim: Whole-body vibration (WBV) activates the tonic vibration reflex (TVR) or the bone myoregulation reflex (BMR) in the soleus muscle. The aim of this study was to investigate the moderating effects of the interaction between postural voluntary contraction level and vibration frequency on the soleus reflex response elicited by WBV. Materials and Methods: A total of 40 healthy young adult volunteers (male and female), aged 25–34 years, were included in the study. Measurements were performed under two postural conditions: an upright neutral standing position, in which postural voluntary contraction of the soleus muscle was minimal, and a semi-squat position with the knee flexed at 45°, in which muscle contraction was increased. Participants were exposed to low-frequency (30, 32, 34, and 36 Hz) and high-frequency (40, 42, 44, and 46 Hz) vibration stimuli. Four different combinations of posture and vibration frequency were applied in a randomized order. For each frequency, vibration was applied for 15 seconds with 1-minute rest intervals using a WBV Power Plate Pro5 device. Soleus T-reflexes were recorded using surface electromyography (sEMG) following 10 consecutive stimuli delivered to the Achilles tendon with an electronic reflex hammer. Soleus reflex responses elicited during vibration exposure were also recorded via sEMG. The onset of the mechanical stimulus was determined using an accelerometer mounted on the vibration platform. Reflex latency was calculated using the cumulative averaging method as the time interval (ms) between the onset of the mechanical stimulus and the onset of the reflex response detected on sEMG, and was normalized to body height. All recordings were analyzed offline using Spike2 software. Results: The mean soleus T-reflex latency was found to be 34.6 ± 1.7 ms. During whole-body vibration (WBV), reflex latency was measurable in all participants in the upright standing position, whereas in the semi-squat position, adequate signals could not be obtained in some cases. Estimated marginal means indicated that, in the standing position, latency was shorter in the high-frequency band compared to the low-frequency band (39.04 → 37.03 ms). In contrast, in the semi-squat position, latency was longer in the high-frequency band (36.29 → 39.76 ms), demonstrating a clear cross-over interaction pattern. Linear mixed-effects model analysis revealed that neither position nor frequency band alone had a significant main effect on reflex latency. However, the interaction between position and frequency band was statistically significant (F(1,107.3) = 7.11, p = 0.008). Regression fixed-effect coefficients indicated that the magnitude of this interaction was approximately 5.47 ms (β = −5.47, SE = 2.0, p = 0.008). Body mass index (BMI) and sex had no significant effect on reflex latency. Conclusion: This study demonstrates that soleus muscle reflexes during WBV are not solely frequency-dependent, but are modulated in a context-specific manner through interaction with postural voluntary contraction. The frequency–posture interaction indicates that the same mechanical input may preferentially activate different reflex mechanisms under different neuromechanical conditions. Findings based on T-reflex latency references suggest that osteocyte-mediated BMR becomes more prominent under conditions of high frequency with increased muscle activation (semi-squat position) and low frequency with increased load transfer (quiet upright standing). In contrast, muscle spindle–mediated TVR appears to predominate during low-frequency semi-squat and high-frequency upright standing conditions. These findings suggest that the interaction between vibration frequency and posture should be taken into consideration when designing rehabilitation protocols.
Benzer Tezler
- Türkiye'de trafik kazalarının epidemiyolojisi
Başlık çevirisi yok
HARUN KARACA
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
UlaşımGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN
- Türkiye'de trafik kazalarının nedenleri ve acil yardım organizasyonu
Başlık çevirisi yok
VEYSEL HAVUÇ
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
UlaşımGazi ÜniversitesiAcil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖVSEV DÖRTLEMEZ
- Acil yardım ve tedavi hastanelerinin idari mali ve teknik yönden planlaması
Başlık çevirisi yok
SERVET OKUYUCU
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
HastanelerGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN
- Serebrovasküler olay sonucu hemipleji gelişen hastalarda somatosensoriyel uyartılmış potansiyellerin hastanın rehabilitasyon yönünden prognozunu belirlemedeki önemi
Başlık çevirisi yok
NERGİS ÇAĞATAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonGazi ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET BEYAZOVA
- Hemiplejik hastaların rehabilitasyonunda brunnstrom ve NEH (Normal eklem hareketleri) tedavi yöntemlerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
NURTEN DARDAĞAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonUludağ ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ORHAN ÖZCAN