Geri Dön

Dental implant uygulanan hastalarda diş eti kalınlığının ultrason cihazı ile ölçülmesi

Measurement of gingival thickness using ultrasound device in patients with dental implants

PDF İndir

  1. Tez No: 1013992
  2. Yazar: GİZEM İNCİRKUŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. VAROL ÇANAKÇI
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ordu Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Periodontoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Periodontoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Dental implant tedavisinde diş eti kalınlığının doğru değerlendirilmesi, peri-implant fenotipin belirlenmesi ve tedavi planlaması açısından önemlidir. Çalışmamız dental implant yapılması planlanan hastalarda cerrahi tedavi öncesi ve sonrası 3. ayda diş eti kalınlığının ultrason cihazıyla görüntüleme ve transgingival sondlama yöntemi kullanılarak değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Ordu Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji kliniğinde faz 1 periodontal tedavisi tamamlanan ve diş eksiklikleri için dental implant tedavisi yaptırmak isteyen, 19-65 yaş aralığında 34 hasta (14 kadın, 20 erkek) dahil edildi. Ameliyat öncesi dental implant yapılması planlanan bölgede diş eti kalınlığını ölçmek için ultrason görüntüleme ve transgingival sondalama yöntemleri kullanıldı. Hastaların dental implant cerrahisi gerçekleştirildi, rutin radyografik kontrolleri ve takipleri yapıldı. Cerrahi tedavi sonrası 3. ayda diş eti kalınlıkları belirlenen ölçüm noktalarında tekrar ölçüldü. Bulgular: Ultrason görüntüleme (U) ve transgingival sondalama (T) yöntemleriyle arasında elde edilen diş eti kalınlığı ölçümlerinin istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği, iki ölçüm yöntemin birbiriyle tutarlı sonuçlar verdiği belirlendi (p>0.05). Cerrahi öncesi ve sonrası karşılaştırmalarda, hem ultrason görüntüleme hem de transgingival sondalama yöntemiyle ölçülen bukkal diş eti kalınlığında (BDK) sınırlı artış, kret diş eti kalınlığında (KDK) ise hafif düzeyde azalma gözlendi ancak bu değişimlerin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı ve her iki yöntemin benzer sonuçlar verdiği tespit edildi (p>0.05). Çeneler arası karşılaştırmada, diş eti kalınlığı değişimi genel olarak maxilla ve mandibula arasında benzer bulunurken (p>0.05), yalnızca BDK-T ölçümlerinde maxilla ve mandibula arasında anlamlı fark ve orta düzey etki büyüklüğü saptandı (p=0.02; r=0.4). Diş bölgesine göre analizlerde, anterior bölgede BDK'da her iki yöntemle anlamlı artış saptanırken, bölgeler arası karşılaştırmalarda özellikle molar bölgede ultrason görüntüleme ölçümlerinde anlamlı farklılık bulundu (p<0.05). Cerrahi etkinin bölgelere göre değişkenlik gösterdiği belirlendi. Sonuçlar: Çalışmamızın sonuçlarına göre ultrason görüntülemenin diş eti kalınlığı ölçümünde non-invaziv, güvenilir ve transgingival sondlama ile yüksek düzeyde uyum gösteren bir yöntem olduğu, her iki yöntem arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadığı ve dental implant cerrahisinin diş eti kalınlığı üzerinde genel olarak istatistiksel olarak anlamlı bir değişim oluşturmadığı belirlenmiştir.

Özet (Çeviri)

Aim: Accurate assessment of gingival thickness is essential for determining the peri-implant phenotype and optimizing treatment planning in dental implant therapy. This study aimed to evaluate gingival thickness using ultrasonographic imaging and transgingival probing before surgery and at the 3rd postoperative month in patients planned for dental implant placement. Materials and Methods: A total of 34 patients (14 females, 20 males) aged 19–65 years, who completed phase I periodontal therapy at the Periodontology Clinic of Ordu University Faculty of Dentistry and required implant treatment due to missing teeth, were included. Gingival thickness at planned implant sites was measured preoperatively using ultrasonographic imaging and transgingival probing. After implant surgery, routine radiographic controls and follow-ups were conducted. At the 3rd postoperative month, gingival thickness was reassessed at the same points. Results: No statistically significant difference was found between ultrasonographic (U) and transgingival probing (T) measurements, indicating consistency between the methods (p>0.05). In pre- and postoperative comparisons, a slight increase in buccal gingival thickness (BGT) and a slight decrease in crestal gingival thickness (CGT) were observed; however, these changes were not statistically significant (p>0.05). Comparisons between maxillary and mandibular sites revealed similar gingival thickness changes (p>0.05), except for BGT-T measurements, where a significant difference with moderate effect size was detected (p=0.02; r=0.4). Region-based analyses showed a significant increase in BGT in the anterior region with both methods, while ultrasonographic measurements indicated significant differences particularly in molar regions (p<0.05), suggesting regional variation in surgical effects. Conclusion: Ultrasonographic imaging is a non-invasive, reliable method for measuring gingival thickness and highly consistent with transgingival probing. No overall statistically significant change in gingival thickness was observed following implant surgery.

Geri Dön