Geri Dön

Diffüz büyük b hücreli lenfoma hastalarında18F-FDG PET/BT ile maksimum tümör diseminasyonununprognostik değerinin diğer prognostik parametreler ile karşılaştırılması

Comparison of the prognostic value of maximum tumor dissemination measured by 18F-FDG PET/CT with other prognostic parameters in patients with diffuse large b-cell lymphoma

  1. Tez No: 1004651
  2. Yazar: YUNUS EMRE AKBULUT
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ TANSEL ÇAKIR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Hematoloji, Radyoloji ve Nükleer Tıp, Hematology, Radiology and Nuclear Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Medipol Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bazal 18F-FDG PET/BT görüntülemesinden elde edilen ve hastalığın vücuttaki yayılımını yansıtan Dmax (maksimum tümör diseminasyonu) parametresinin, Diffüz Büyük B Hücreli Lenfoma (DBBHL) hastalarında progresyonsuz (PFS) ve genel sağkalım (GSK) üzerindeki prognostik değerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, yeni bir parametre olan Dmax'ın prediktif gücü diğer PET parametreleri (MTV, TLG, ΔSUVmax) ve konvansiyonel klinik risk skorlamaları ile karşılaştırarak, değişkenlerin birbirlerine olan üstünlükleri ve ilişkileri analiz edilmiştir. Gereç ve Yöntem: Mayıs 2014–Nisan 2024 arasında F-18 FDG PET/BT yapılan 1256 lenfoma olgusu tarandı; DBBHL tanılı 442 hasta içinden dahil edilme kriterlerini karşılayan 91 hasta (44 kadın, 47 erkek) çalışmaya dahil edildi. Evreleme ve ara değerlendirme PET/BT'den SUVmax, TMTV/MTV, TLG, Dmax ve SDmax ölçüldü. OS ve PFS tanı tarihinden itibaren hesaplandı; olay gelişmeyen olgular son doğrulanan takip tarihinde sansürlendi. Sağkalım analizleri Kaplan–Meier ve Cox regresyon ile yapıldı; optimal eşik değerler ROC-Youden indeksi ile belirlendi. Ayrıca klinik ve PET parametreleri Klinik ve PET parametreleri için gruplar arası karşılaştırmalar Ki-kare ve Mann–Whitney U testleri ile yapıldı; değişkenler arasındaki ilişkiler ise verilerin dağılım özelliklerine göre Pearson veya Spearman korelasyon analizleri ile değerlendirildi. Bulgular: Hasta popülasyonumuzun 5 yıllık GSK yüzdeleri %71,5, PFS %55 olarak hesaplandı. Tek değişkenli sağkalım analizlerinde GSK ile Dmax (p<0,001), SDmax (p<0,001), SUVmax1 (p<0,001), IPI skoru (p<0,001), LDH (p=0,001), Deauville skoru (p=0,002), TMTV0 (p<0,005), ΔSUVmax (p=0,015) TLG0-total (p<0,024) parametreleri arasında anlamlı ilişki bulundu. Aynı şekilde PFS ile TMTV0 (p<0,001), TLG0-total (p=0,004), SUVmax1 (p=0,005), ΔSUVmax (p=0,008), Dmax (p=0,015) ve SDmax (p=0,016) parametreleri arasında anlamlı ilişki saptandı. ROC-Youden analizinde Dmax için 62 cm, SDmax için 0,32 m⁻¹, TMTV0 için 313 cm³ ve ΔSUVmax için %90 optimal eşik değerleri belirlendi. Çok değişkenli modellerde Dmax ve SDmax, klinik faktörlerden bağımsız olarak hem mortalite hem de progresyon riskini artırdı. Ayrıca SUVmax1/Deauville/ΔSUVmax gibi interim PET tedavi yanıt parametreleri de sağkalımı anlamlı şekilde öngördü. İyi metabolik yanıtlı (SUVmax1<2,8) alt grupta bile, başlangıç Dmax yüksek hasta grubunun GSK (p=0,0129) ve PSK (p=0,0153) süreleri anlamlı şekilde daha düşük olduğu görüldü. Sağkalım analizlerinde ekstranodal metabolik tümör yükünü yansıtan PET parametrelerinin (TLG0-ekstranodal, MTV0-ekstranodal), nodal metabolik tümör yükü parametrelerine kıyasla sağkalımı tahmin etme performansının daha iyi olduğu saptandı. Buna ek olarak, Deauville skoru 4 olan hastaların analiz edildiği alt grupta (n=14), Dmax eşik değerinin genel sağkalımı anlamlı düzeyde öngördüğü saptanırken (p=0,0267); progresyonsuz sağkalım analizinde ise istatistiksel anlamlılığa ulaşılamadı (p=0,1083). Sonuç: DBBHL'de bazal F-18 FDG PET/BT parametreleri olan Dmax ve SDmax güçlü ve bağımsız prognostik bilgi sağlar. Bu bulgu, risk değerlendirmesinde yalnızca toplam tümör yükünün değil hastalığın vücuttaki uzaysal yayılımının da dikkate alınması gerektiğini göstermektedir. Diseminasyon PET parametrelerinin, ekstranodal tümör yükü ve interim yanıt parametreleri (SUVmax1/ΔSUVmax/MTV-TLG ekstranodal) ile birlikte değerlendirilmesi risk sınıflamasını güçlendirebilir. Çalışmamız Dmax'ın, prognostik gücünün karmaşık PET volümetrik ölçümleri gerektiren parametreler (MTV, TLG) ile yarışabilir düzeyde olduğunu ortaya koymaktadır ve herhangi bir ek yazılıma ihtiyaç duymadan, rutin PET görüntüleri üzerinden kolayca ölçülebilmesi de önemli bir avantajdır. Bu yeni disemşnasyon parametrelerinin rutine entegrasyonu, yüksek riskli hastaların daha erken tanınmasına ve tedavinin kişiselleştirilmesine katkı sağlayabilir. Ancak çalışmamızın retrospektif ve tek merkezli doğası, örneklem büyüklüğümüzün görece sınırlı oluşu ve bazı alt grup analizlerinde hasta/olay sayısının yetersiz kalması sonuçlarımızın tüm DBBHL hastaları için genellenebilirliğini kısıtlamaktadır. Bu nedenle, bu parametrelerin standardizasyonu ve evrensel eşik değerlerin belirlenmesi için çok merkezli prospektif çalışmalar ile doğrulama gereklidir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study aimed to determine the prognostic value of Dmax (maximum tumor dissemination), a baseline 18F-FDG PET/CT–derived parameter reflecting the spatial extent of disease, for progression-free survival (PFS) and overall survival (OS) in patients with diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL). In addition, the predictive performance of Dmax, as a novel metric, was compared with other PET parameters (MTV, TLG, ΔSUVmax) and conventional clinical risk scores, and the relative strengths and interrelationships of these variables were analyzed. Materials and Methods: Between May 2014 and April 2024, 1,256 lymphoma cases who underwent 18F-FDG PET/CT were screened. Among 442 patients diagnosed with DLBCL, 91 patients (44 women, 47 men) who met the inclusion criteria were enrolled. From staging and interim PET/CT scans, SUVmax, TMTV/MTV, TLG, Dmax, and SDmax were measured. OS and PFS were calculated from the date of diagnosis; patients without events were censored at the last confirmed follow-up. Survival analyses were performed using Kaplan–Meier and Cox regression models, and optimal cut-off values were determined using ROC analysis with the Youden index. In addition, group comparisons for clinical and PET parameters were performed using the chi-square test and the Mann–Whitney U test; relationships between variables were evaluated using Pearson or Spearman correlation analyses according to the distributional characteristics of the data. Results: The 5-year OS and PFS rates in our cohort were 71.5% and 55%, respectively. In univariate survival analyses, OS was significantly associated with Dmax (p<0.001), SDmax (p<0.001), SUVmax1 (p<0.001), IPI score (p<0.001), LDH (p=0.001), Deauville score (p=0.002), TMTV0 (p<0.005), ΔSUVmax (p=0.015), and total TLG0 (p=0.024). Similarly, PFS was significantly associated with TMTV0 (p<0.001), total TLG0 (p=0.004), SUVmax1 (p=0.005), ΔSUVmax (p=0.008), Dmax (p=0.015), and SDmax (p=0.016). ROC–Youden analysis identified optimal cut-offs of 62 cm for Dmax, 0.32 m⁻¹ for SDmax, 313 cm³ for TMTV0, and 90% for ΔSUVmax. In multivariable models, Dmax and SDmax increased both mortality and progression risk independently of clinical factors. Interim PET response parameters (SUVmax1/Deauville/ΔSUVmax) also significantly predicted survival. Notably,even within the good metabolic response subgroup (SUVmax1 <2.8), patients with high baseline Dmax had significantly shorter OS (p=0.0129) and PFS (p=0.0153). PET parameters reflecting extranodal metabolic tumor burden (extranodal TLG0 and extranodal MTV0) showed better survival-prediction performance than nodal metabolic tumor burden parameters. In the subgroup with Deauville score 4 (n=14), the Dmax cut-off significantly predicted OS (p=0.0267), whereas it did not reach statistical significance for PFS (p=0.1083). Conclusion: In DLBCL, baseline ^18F-FDG PET/CT dissemination metrics Dmax and SDmax provide strong and independent prognostic information. These findings indicate that risk assessment should consider not only total tumor burden but also the spatial dissemination of disease. Integrating dissemination metrics with extranodal tumor burden and interim response parameters (SUVmax1/ΔSUVmax/extranodal MTV–TLG) may enhance risk stratification. Our study demonstrates that Dmax can offer prognostic power comparable to PET volumetric parameters that require more complex measurements (MTV, TLG) and has the additional advantage of being easily measured on routine PET images without the need for extra software. Incorporation of these dissemination parameters into routine practice may facilitate earlier identification of high-risk patients and support treatment personalization. However, the retrospective, single-center design, the relatively limited sample size, and insufficient patient/event numbers in some subgroup analyses limit the generalizability of our results to all DLBCL patients. Therefore, multicenter prospective studies are required to validate these findings, standardize measurements, and establish universal cut-off values.

Benzer Tezler

  1. Yeni tanı diffüz büyük B hücreli lenfoma hastalarında klinik prognostik faktörler ile FDG PET/BT'de tüm vücut metabolik tümör volümünün hastalık sağkalımı üzerine etkisi

    The effect of whole body metabolic tumor volume and clinical prognostic factors on disease survival on PET-CT in newly diagnosed diffuse large B-cell lymphoma patients

    HAMİDE BETÜL GÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıRecep Tayyip Erdoğan Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ELİF AKDOĞAN

    DOÇ. DR. SİBEL GÖKSEL

  2. Yeni tanı diffüz büyük B hücreli lenfomada FDG-PET/BT ile değerlendirilen volümetrik ölçümlerin sağkalım ve prognoz üzerine etkisi

    The effect of volumetric measurements evaluated with FDG-PET/BT on survival and prognosis in newly diagnosed diffuse large B-cell lymphoma

    ESRA NUR DURMAZER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıEge Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NUR AKAD SOYER

    DR. AJDA GÜNEŞ

  3. Diffüz büyük b hücreli lenfoma alt tiplerinde COX-2, survivin, Ki-67, BCL-2, CD3 ekspresyonu ve prognoz üzerine etkileri

    Expression of COX-2, survivin, Ki-67, BCL-2, CD3 in diffuse large B-cell lymphoma subtypes and their effects on prognosis

    ÜLKÜ KÜÇÜK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    PatolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AYDANUR KARGI

  4. Erişkin diffüz büyük B hücreli lenfoma olgularında serum leptin, adiponektin, tümör nekroz faktör-alfa, visfatin ve rezistin düzeylerinin önemi

    Importance of leptin, adiponectin, tumor necrosis factor-alpha, visfatin and resistin serum levels at diffuse large B cell lymphoma patients

    ÖMER KAMİL YAZICI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Hematolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA NURİ YENEREL