Pediatrik kardiyopulmoner resusitasyonda 1 ve 2 dakikalıkkurtarıcı rotasyonlarının resüsitasyon kalitesi ve kurtarıcıların yorgunluk düzeyine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of 1 and 2 minute rescuer rotations on resuscitation quality and rescuers' fatigue levels in pediatric cardiopulmonary resuscitation
- Tez No: 1003386
- Danışmanlar: DOÇ. DR. GÜLSER ESEN BESLİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Pediatrik Kardiyopulmoner Resüsitasyon, Kurtarıcı Rotasyon Süresi, Göğüs Kompresyon Kalitesi, Kurtarıcı Yorgunluğu, Simülasyon Çalışması, Kardiyopulmoner reanimasyon, Pediatric Cardiopulmonary Resuscitation, Rescuer Rotation Interval, Chest Compression Quality, Rescuer Fatigue, Simulation Study, Cardiopulmonary resuscitation
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Pediatrik kardiyopulmoner arrestlerde sağkalım ve nörolojik sonuçlar, yüksek kaliteli kardiyopulmoner resüsitasyon uygulanmasına bağlıdır. Göğüs kompresyonlarının uygun hız ve derinlikte sürdürülmesi, yeterli göğüs geri doluşunun sağlanması ve kompresyon kesintilerinin en aza indirilmesi etkili kardiyopulmoner resüsitasyonun temel bileşenleridir. Uzamış resüsitasyon süreçlerinde kurtarıcı yorgunluğu, kompresyon kalitesinde erken ve kademeli bozulmalara yol açabilmektedir. Mevcut kılavuzlar kurtarıcı değişimini düzenli aralıklarla önermekle birlikte, pediatrik yaş grubunda optimal kurtarıcı rotasyon süresine ilişkin kanıtlar sınırlıdır Mart 2025–Haziran 2025 tarihleri arasında İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği'nde yürütülen bu prospektif, randomize, çapraz geçişli simülasyon çalışmasında Tıp Fakültesi 6. sınıf öğrencilerinden oluşan 100 gönüllü katılımcı cinsiyete göre tabakalandırılarak 1 ve 2 dakikalık rotasyon gruplarına randomize edilmiş ve ileri hava yolu sağlanmış pediatrik kardiyopulmoner resüsitasyon simülasyonlarında 1 ve 2 dakikalık kurtarıcı rotasyon stratejilerinin resüsitasyon kalitesi ve kurtarıcı yorgunluğu üzerine etkileri karşılaştırılmıştır. Katılımcıların demografik özellikleri (cinsiyet, yaş, boy, vücut ağırlığı ve vücut kitle indeksi), yaşam tarzı özellikleri (egzersiz alışkanlığı, sigara kullanımı), eğitim dönemleri ve gerçek kardiyopulmoner resüsitasyon deneyimleri; 20 dakikalık kardiyopulmoner resüsitasyon senaryosu süresince doğru hızda kompresyon oranı, ortalama kompresyon hızı, doğru derinlikte kompresyon oranı, ortalama kompresyon derinliği, göğüs geri doluşu ve göğüs kompresyon fraksiyonu kaydedilmiştir. Kurtarıcı yorgunluğu; senaryo öncesi ve sonrası sistolik-diyastolik kan basıncı, kalp tepe atımı, solunum sayısı ve oksijen satürasyonu ile senaryo sonunda uygulanan Likert Ölçeği kullanılarak belirlenmiştir. Her iki rotasyon stratejisinde de rehberlere uygun yüksek kaliteli kardiyopulmoner resüsitasyon sağlanmıştır. 1 dakikalık rotasyon stratejisinin ortalama kompresyon hızı, doğru derinlikte kompresyon oranı ve ortalama kompresyon derinliği (sırasıyla p = 0,001, p <0,05, p <0,01), 2 dakikalık rotasyon stratejisinin ise göğüs geri doluşu ve göğüs kompresyon fraksiyonu açısından daha avantajlı olduğu (sırasıyla p <0,01, p = 0,001) saptanmıştır. Cinsiyet ve antropometrik değişkenler için yapılan düzeltmeler sonrasında bu farklılıkların ortadan kalktığı görülmüştür. Set bazlı analizlerde, 1 dakikalık rotasyon stratejisi erken dönemde (Set 1) daha yüksek ortalama kompresyon hızı sağlarken (p <0,05), 2 dakikalık rotasyon stratejisi ileri setlerde (Set 3–5) daha yüksek göğüs geri doluşu (p <0,05) ve tüm setlerde daha yüksek göğüs kompresyon fraksiyonu sağlamıştır (sırasıyla p <0,001, p =0,001, p <0,05, p <0,001, p <0,001). Düzeltmeler sonrasında da çoğu sette (Set 3 hariç) göğüs kompresyon fraksiyonu açısından farkın sürdüğü gösterilmiştir (p <0,05). Likert yorgunluk skorları 2 dakikalık rotasyon grubunda daha yüksek saptanmış olup (p <0,01), bu fark erkek ve düzenli egzersiz alışkanlığı olmayan katılımcılardan kaynaklanmıştır (sırasıyla p <0,05, p =0,001). Sonuç olarak, her iki kardiyopulmoner resüsitasyon rotasyon stratejisinde de rehberlerde önerilen hedefler doğrultusunda yüksek kaliteli kardiyopulmoner resüsitasyonun sürdürülebilmesi mümkün görünmektedir. Bu sonuç, pediatrik kardiyopulmoner resüsitasyonda kurtarıcı rotasyon süresinin tek bir“optimal”zaman aralığı olarak değil, hedeflenen kalite ölçütlerini sürdürecek şekilde esnek ve bireyselleştirilmiş bir strateji olarak ele alınması gerektiğini desteklemektedir.
Özet (Çeviri)
In pediatric cardiopulmonary arrest, survival and neurological outcomes depend on the implementation of high-quality cardiopulmonary resuscitation. Maintaining chest compressions at an appropriate rate and depth, ensuring adequate chest recoil, and minimizing interruptions in chest compressions are the fundamental components of effective cardiopulmonary resuscitation. During prolonged resuscitation processes, rescuer fatigue may lead to early and progressive deterioration in compression quality. Although current guidelines recommend rescuer rotation at regular intervals, evidence regarding the optimal rescuer rotation duration in the pediatric population is limited. In this prospective, randomized, crossover simulation study conducted between March 2025 and June 2025 at the Department of Pediatrics, İstanbul Medeniyet University Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital, 100 volunteer participants consisting of sixth-year medical students were stratified by sex and randomized into 1 minute and 2 minute rotation groups. The effects of 1 minute and 2 minute rescuer rotation strategies on cardiopulmonary resuscitation quality and rescuer fatigue were compared during pediatric cardiopulmonary resuscitation simulations with an advanced airway in place. Participants' demographic characteristics (sex, age, height, body weight, and body mass index), lifestyle characteristics (exercise habits and smoking status), training level, and real- life cardiopulmonary resuscitation experience were recorded. During the 20 minute cardiopulmonary resuscitation scenario, the proportion of compressions delivered at the correct rate, mean compression rate, proportion of compressions delivered at the correct depth, mean compression depth, chest recoil, and chest compression fraction were recorded. Rescuer fatigue was assessed using systolic and diastolic blood pressure, heart rate, respiratory rate, and oxygen saturation measured before and after the scenario, as well as a Likert scale administered at the end of the scenario. High-quality CPR consistent with current guidelines was achieved in both rotation strategies. The 1 minute rotation strategy was associated with higher mean compression rate, a higher proportion of compressions delivered at the correct depth, and greater mean compression depth (p =0,001, p <0,05, and p <0,01, respectively), whereas the 2 minute rotation strategy was more advantageous in terms of chest recoil and chest compression fraction (p <0,01, p = 0,001, respectively). After adjustment for sex and anthropometric variables, these differences were no longer observed. In set-based analyses, the 1minute rotation strategy achieved a higher compression rate in the early phase (Set 1) (p <0.05), whereas the 2 minute rotation strategy provided greater chest recoil in later sets (Sets 3–5) (p <0.05) and a higher chest compression fraction across all sets (p <0,001, p =0,001, p <0,05, p <0,001, p <0,001; respectively). After adjustment, the difference in chest compression fraction remained significant in most sets (except Set 3) (p <0.05). Likert fatigue scores were higher in the 2 minute rotation group (p <0,01), particularly among male participants and those who did not exercise regularly (p <0,05, p =0,001, respectively). In conclusion, it appears that maintaining high-quality cardiopulmonary resuscitation is possible in both cardiopulmonary resuscitation rotation strategies, in line with the quality goals recommended in the guidelines. This result supports the idea that rescuer rotation duration in pediatric cardiopulmonary resuscitation should be considered not as a single“optimal”time frame, but as an individualized strategy that maintains the targeted quality criteria.
Benzer Tezler
- Kardiyopulmoner resüsitasyon yapılmış çocuk hastalarda kardiyak arrestin etyolojisi, klinik özellikleri, uygulanan tedaviler ve sonuçları
Etiology, clinical characteristics, treatments and results of cardiac arrest in pediatric patients undergoing cardiopulmonary resuscitation
LALA GURBANOVA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. TANIL KENDİRLİ
- Acil servise başvuran 2 (iki) yaş altı kafa travmalı hastaların değerlendirilmesi
Evaluation of head trauma patients under two years of age presenting to the emergency department
MUSTAFA ŞİMŞEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Acil TıpSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖMER LEVENT AVŞAROĞULLARI
- Kritik çocuk hastaların acil servis yönetiminin prognoz ile ilişkisi
The relationship between the management of critically ill pediatric patients in the emergency department and prognosis
ASENA SEVDENUR GÜR ALBAYRAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NİLDEN TUYGUN
DOÇ. DR. ZEYNELABİDİN ÖZTÜRK
- Kritik hasta izleminde çocuk ve yenidoğan yoğun bakım üniteleri arasındaki uygulama farklılıkları
Differences in practice between pediatric and neonatal intensive care units in critical patient monitoring
SÜMEYYE ATEŞ DEMİRHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BETÜL SİYAH BİLGİN
- Çocuk acil serviste kardiyopulmoner resusitasyon uygulanan hastaların özelliklerinin değerlendirilmesi ve mortaliteye etkisi; retrospektif çalışma
Pediatric cardiopulmonary resuscitation in the emergency department: Clinical characteristics and factors associated with mortality
ÖZGE BARAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EMEL ULUSOY