Sarkoidozlu hastalarda yoga ve konvansiyonel fizyoterapi programlarının yorgunluk, pulmoner fonksiyonlar ve egzersiz kapasitesi üzerine
Effects of yoga and conventional physiotherapy programs on fatigue, pulmonary functions and exercise capacity in patients with sarcoidosis
- Tez No: 1003050
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ZUHAL DİDEM TAKİNACI
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Sarkoidoz, Yoga, Fizyoterapi, Telerehabilitasyon, Egzersiz, Pulmoner Rehabilitasyon, Sarcoidosis, Yoga, Physiotherapy, Telerehabilitation, Exercise, Pulmonary rehabilitation
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Hamidiye Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışma pulmoner tutulumu olan sarkoidoz olgularında standart aerobik eğitime ek olarak telerehabilitasyon yöntemi ile uygulanan yoga ve konvansiyonel fizyoterapi programlarının semptomlar üzerindeki etkinliğini karşılaştırarak; gelecekteki rehabilitasyon protokollerinin geliştirilmesine katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Randomize kontrollü bu çalışmada Evre II sarkoidoz hastaları yoga ve konvansiyonel fizyoterapi olmak üzere rastgele iki gruba atanmışlardır. Toplam 34 olguya 8 hafta boyunca uygulanan programların öncesinde ve sonrasında katılımcılara yorgunluk değerlendirme ölçeği (Fatigue Assessment Scale, FAS), Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HAD), Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) ve St. George Solunum Anketi (SGRQ) uygulanmış; ayrıca 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT), Body Oxygen Level Test (BOLT), spirometrik ölçümler, karbonmonoksit difüzyon kapasitesi (DLCO), maksimum inspiratuar basınç (MIP) ve Modifiye Medical Research Council Dispne Skalası (mMRC) ile değerlendirme yapılmıştır. Bulgular: Her iki grupta da tedavi sonrasında 6DYT mesafesi, MIP, FAS, mMRC, SGRQ ve PUKİ skorları, anksiyete-depresyon düzeyleri ve BOLT süresi anlamlı olarak iyileşmiştir (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırmalarda genel olarak benzer gelişmeler görülmekle birlikte, inspiratuar kas kuvvetindeki ve BOLT süresindeki artış konvansiyonel fizyoterapi grubunda daha belirgindir (p<0,05). Her iki program da spirometrik parametreler ve DLCO değerlerinde anlamlı değişikliğe yol açmamıştır (p>0,05). Sonuç: Çalışmanın sonuçları, 8 haftalık telerehabilitasyon temelli yoga ve konvansiyonel fizyoterapi programlarının pulmoner tutulumu olan Evre II sarkoidoz hastalarında etkili bir teknik olduğunu göstermektedir. Yoganın konvansiyonel fizyoterapi ile benzer etkiler yaratması sarkoidozda bütüncül bir yaklaşım olan yoganın etkin bir alternatif olabileceğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Aim: This study aims to contribute to the development of future rehabilitation protocols by comparing the effectiveness of yoga and conventional physiotherapy programs implemented via telerehabilitation in addition to standard aerobic training on symptoms in sarcoidosis patients with pulmonary involvement. Materials and Methods: In this randomized controlled trial, Stage II sarcoidosis patients were randomly assigned to two groups: yoga and conventional physiotherapy. A total of 34 patients underwent 8 weeks of programs and were then administered the Fatigue Assessment Scale (FAS), Hospital Anxiety and Depression Scale (HAD), Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), and St. George Respiratory Questionnaire (SGRQ) before and after the program. Additionally, evaluation was made with 6 Minute Walk Test (6MWT), Body Oxygen Level Test (BOLT), spirometric measurements, carbon monoxide diffusion capacity (DLCO), maximum inspiratory pressure (MIP) and Modified Medical Research Council Dyspnea Scale (mMRC). Results: In both groups, 6MWT distance, MIP, FAS, mMRC, SGRQ, and PSQI scores, anxiety-depression levels, and BOLT time significantly improved after treatment (p<0,05). While similar improvements were observed overall in intergroup comparisons, the increase in inspiratory muscle strength and BOLT time was more pronounced in the conventional physiotherapy group (p<0,05). Neither program resulted in significant changes in spirometric parameters or DLCO values (p>0,05). Conclusion: The study results demonstrate that 8-week telerehabilitation-based yoga and conventional physiotherapy programs are effective techniques for Stage II sarcoidosis patients with pulmonary involvement. The fact that yoga produces similar effects to conventional physiotherapy suggests that yoga, a holistic approach to sarcoidosis, may be an effective alternative.
Benzer Tezler
- Sarkoidozlu hastalarda teşhis ve takip yöntemi olarak jundus fluoressein anjiografisi
Başlık çevirisi yok
KEMAL DİKİCİ
- Sarkoidozlu hastalarda spirometri bulguları ve DLCO ile hastalık süresi ve radyolojik evreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA ERHAN ALTUNÖZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Göğüs Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. HALİL YANARDAĞ
- Sarkoidozlu hastalarda ekokardiyografi ile pulmoner arter basıncı ölçümü
Echocardiographic measurement of pulmonary arterial pressure patient with sarcoidosis
İPEK CANDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Göğüs HastalıklarıAnkara ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖZLEM ÖZDEMİR KUMBASAR
- Sarkoidozlu hastalarda serum ve bronkoalveolar lavaj sıvısı chitotriosidase düzeylerinin tanı, hastalık evresi ve prognoz üzerindeki rolü
The role of serum chitotriosidase levels on diagnosis, clinical stage and prognosis on sarcoidosis patients
GÖZDE KÖYCÜ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Göğüs HastalıklarıAnkara ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÖKHAN ÇELİK
- Sarkoidozlu hastalarda anjiyotensin converting enzim (ACE) geni polimorfizmi sıklığı
Ace gene polymorphism frequency in sarcoidosis
GÜLDEN SARI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Göğüs HastalıklarıEskişehir Osmangazi ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EMEL KURT