Geri Dön

Alloksan ile indüklenen diyabetik tavşan modelinde intravitreal lipoksin A4'ün oküler inflamasyon ve anjiyogenez üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Evaluation of the effects of intravitreal lipoxin A4 on ocular inflammation and angiogenesis in an alloxan-induced diabetic rabbit model

PDF İndir

  1. Tez No: 999869
  2. Yazar: MELİKE AYŞE ÜNVER
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM KOÇER, PROF. DR. AHMET HACIMÜFTÜOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabet, retinal inflamasyon, anjiyogenez, Lipoksin A4, Diabetes, retinal inflammation, angiogenesis, Lipoxin A4
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Atatürk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Alloksan ile İndüklenen Diyabetik Tavşan Modelinde İntravitreal Lipoksin A4'ün Oküler İnflamasyon ve Anjiyogenez Üzerine Etkilerinin Değerlendirilmesi Amaç: Alloksan ile indüklenen diyabetik tavşan modelinde intravitreal LXA4 uygulamasının oküler inflamasyon ve anjiyogenez üzerindeki etkilerini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Toplam 54 Yeni Zelanda tavşanı dokuz gruba ayrıldı (n=6): ND-Control, D+Ins-L, D+Ins-H, ND+LXA10, ND+LXA25, D+LXA10+Ins-L, D+LXA25+Ins-L, D+LXA10+Ins-H ve D+LXA25+Ins-H. Deney süresi 57 gün olarak planlandı. Diyabet intravenöz alloksan ile oluşturuldu ve kan glukoz düzeyi >250 mg/dL olan hayvanlar diyabetik kabul edildi. Mortalitenin önlenmesi amacıyla diyabetik gruplara 21. güne kadar düşük doz insülin uygulanarak kan glukozu 350–500 mg/dL aralığında tutuldu; bu düzey D+Ins-L gruplarında deney sonuna kadar sürdürüldü. D+Ins-H içeren gruplarda ise 21. günden itibaren kan glukoz düzeyini regüle edecek şekilde insülin tedavisi uygulanarak glisemik kontrol sağlandı (≤140 mg/dL). 57. günde hayvanlar sakrifiye edildi. Tüm gruplarda ganglion hücreleri ve iç nükleer tabakadaki (INL) değişiklikler histopatolojik olarak değerlendirildi; cPLA2, sPLA2, VEGF-A ve VEGFR-2 ekspresyonları immünohistokimyasal ve immünfloresan yöntemlerle, TNF-α, IL-12 ve IL-6 düzeyleri ise vitreusta ELISA ile ölçüldü. p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: 10 ng/50 µl ve 25 ng/50 µl dozlarında uygulanan intravitreal LXA4'e bağlı altı haftalık izlem süresince herhangi bir oküler komplikasyon veya belirgin doku hasarı görülmedi. Diyabetik olmayan gruplarda belirgin histopatolojik veya immünohistokimyasal değişiklik saptanmazken, diyabetik gruplarda ganglion hücre piknozu ve INL bozulması saptandı. Ganglion hücre piknozu D+Ins-L'de şiddetli; D+Ins-H, D+LXA10+Ins-L ve D+LXA25+Ins-H'de orta; D+LXA25+Ins-L ve D+LXA10+Ins-H'de hafifti. INL bozulması D+Ins-L ve D+LXA25+Ins-H'de şiddetli, D+Ins-H'de orta, diğer diyabetik gruplarda hafifti. cPLA2 pozitifliği D+Ins-L ve D+LXA10+Ins-L'de orta; D+Ins-H, D+LXA25+Ins-L ve D+LXA25+Ins-H'de hafif; D+LXA10+Ins-H'de negatifti. sPLA2 pozitifliği D+Ins-L, D+LXA10+Ins-L ve D+LXA25+Ins-H'de şiddetli; D+Ins-H ve D+LXA10+Ins-H'de orta; D+LXA25+Ins-L'de hafifti. VEGF-A ve VEGFR-2 düzeyleri paralel dağılım göstererek D+Ins-L ve D+LXA25+Ins-H'de şiddetli; D+Ins-H ve D+LXA10+Ins-H'de orta; D+LXA10+Ins-L ve D+LXA25+Ins-L'de hafifti. Vitreusta TNF-α (p=0,003) ve IL-12 (p=0,031) düzeyleri gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi; TNF-α farkı D+LXA10+Ins-L ve D+Ins-L, IL-12 farkı D+LXA25+Ins-L ve D+Ins-L arasındaydı. IL-6 düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p=0,271). Sonuç: Deneysel diyabetik tavşan modelinde intravitreal LXA4'ün, retinal inflamasyon ve anjiyogenez ile ilişkili parametreler üzerinde doz ve kombinasyona bağlı değişken etki gösterdiği ve uygulanan dozlarda güvenli olduğu gösterildi. Düşük doz insülinin mortaliteyi önlemek amacıyla kullanılması nedeniyle, özellikle D+LXA25+Ins-L ve D+LXA10+Ins-L gruplarındaki iyileşmenin büyük ölçüde LXA4'e bağlı olduğu değerlendirildi. Bu bulgular, intravitreal LXA4 uygulamasının uygun doz aralığında diyabete bağlı inflamasyon ve anjiyogenez ile ilişkili süreçler üzerinde baskılayıcı etki gösterebileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Evaluation of the Effects of Intravitreal Lipoxin A4 on Ocular Inflammation and Angiogenesis in an Alloxan-Induced Diabetic Rabbit Model Purpose: To investigate the effects of intravitreal LXA4 on ocular inflammation and angiogenesis in an alloxan-induced diabetic rabbit model. Materials and Methods: A total of 54 New Zealand rabbits were divided into nine groups (n=6): ND-Control, D+Ins-L, D+Ins-H, ND+LXA10, ND+LXA25, D+LXA10+Ins-L, D+LXA25+Ins-L, D+LXA10+Ins-H, and D+LXA25+Ins-H. The experimental period was 57 days. Diabetes was induced by intravenous alloxan, and animals with blood glucose levels >250 mg/dL were considered diabetic. To prevent mortality, low-dose insulin was administered to diabetic groups until day 21 to maintain blood glucose levels between 350–500 mg/dL; this level was maintained until the end of the experiment in the D+Ins-L groups. In the D+Ins-H groups, from day 21 onward, insulin therapy was adjusted to regulate blood glucose, achieving glycemic control (≤140 mg/dL). All animals were sacrificed on day 57. Histopathological changes in ganglion cells and the inner nuclear layer (INL) were evaluated. cPLA2, sPLA2, VEGF-A, and VEGFR-2 expressions were assessed using immunohistochemistry and immunofluorescence, and vitreous levels of TNF-α, IL-12, and IL-6 were measured by ELISA. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: No ocular complications or significant tissue damage related to intravitreal LXA4 (10 ng/50 µl and 25 ng/50 µl) were observed during the six-week follow-up. While no significant histopathological or immunohistochemical changes were detected in non-diabetic groups, diabetic groups showed ganglion cell pyknosis and structural alterations in the INL. Ganglion cell pyknosis was severe in the D+Ins-L group; moderate in D+Ins-H, D+LXA10+Ins-L, and D+LXA25+Ins-H groups; and mild in D+LXA25+Ins-L and D+LXA10+Ins-H groups. INL disruption was severe in D+Ins-L and D+LXA25+Ins-H groups, moderate in D+Ins-H, and mild in other diabetic groups. cPLA2 positivity was moderate in D+Ins-L and D+LXA10+Ins-L, mild in D+Ins-H, D+LXA25+Ins-L, and D+LXA25+Ins-H, and negative in D+LXA10+Ins-H. sPLA2 positivity was severe in D+Ins-L, D+LXA10+Ins-L, and D+LXA25+Ins-H; moderate in D+Ins-H and D+LXA10+Ins-H; and mild in D+LXA25+Ins-L. VEGF-A and VEGFR-2 showed similar patterns, with severe expression in D+Ins-L and D+LXA25+Ins-H, moderate in D+Ins-H and D+LXA10+Ins-H, and mild in D+LXA10+Ins-L and D+LXA25+Ins-L groups. Vitreous TNF-α (p=0.003) and IL-12 (p=0.031) levels differed significantly between groups; the difference was observed between D+LXA10+Ins-L and D+Ins-L for TNF-α, and between D+LXA25+Ins-L and D+Ins-L for IL-12. No significant difference was found in IL-6 levels (p=0.271). Conclusion: In this experimental diabetic rabbit model, intravitreal LXA4 showed dose- and combination-dependent effects on parameters related to retinal inflammation and angiogenesis and was well tolerated at the administered doses. Since low-dose insulin was primarily used to prevent mortality, the improvements observed particularly in the D+LXA25+Ins-L and D+LXA10+Ins-L groups were considered to be largely attributable to LXA4. These findings suggest that intravitreal LXA4 may exert suppressive effects on diabetes-related inflammatory and angiogenic processes within an appropriate dose range.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    798755

    Investigation of the efficacy of different sources of platelet-rich plasma (PRP) on wound healing in experimentally induced cutaneous wounds in diabetic rabbit models

    Deneysel diyabetik kutanöz yara modeli oluşturulan tavşanlarda farklı kaynaklardan sağlanan trombositten zengin plazmaların (TZP) yara iyileşmesi üzerine etkinliğinin araştırılması

    MUHAMMAD WAQAS

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2023

    Veteriner HekimliğiErciyes Üniversitesi

    Veterinerlik İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İHSAN KELEŞ

  2. Tez No

    743227

    Alloksanla oluşturulmuş diyabetik sıçan modelinde vinkamin'in spermatogenez üzerindeki etkilerinin araştırılması

    Investigation of the effects of vincamine on spermatogenesis in an alloxan-induced diabetic rat model

    RABİA EDİBE PARLAR KÖPRÜLÜ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Eczacılık ve Farmakolojiİstanbul Medipol Üniversitesi

    Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HANEFİ ÖZBEK

    DOÇ. DR. MEHMET EVREN OKUR

  3. Tez No

    753948

    Alloxan ile indüklenen diyabetli ratlar üzerine karamuk (Berberis crataegina DC.) etkisinin araştırılması

    Investigation of the effect of barberry (berberis crataegina DC.) on rats with alloxan induced diabetes

    RABİA YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    BiyokimyaErzincan Binali Yıldırım Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET AKTAŞ

  4. Tez No

    411986

    Alloksan ile diyabet oluşturulmuş tavşanlarda resveratrolün endotel fonksiyonu üzerine etkisinin incelenmesi

    Investigation of resveratrol on endothelial function in alloxan-induced diabetic rabbits

    MEHMET BİLGEHAN PEKTAŞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA AKAR

  5. Tez No

    11010

    Normal ve alloksan ile diabet yapılmış sıçanlarda histaminin mide asid salgılanmasına farklı etkisi

    Başlık çevirisi yok

    A.TANJU ÖZÇELİKAY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    GastroenterolojiAnkara Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ORHAN ALTINKURT

Geri Dön