Geri Dön

Tip 2 Diyabetes mellituslu hastalarda ürik asit / Non-HDL kolesterol oranının mikrovasküler komplikasyonlar ile ilişkisi

The relationship between uric acid / Non-HDL cholesterol ratio and microvascular complications in patients with type 2 Diabetes mellitus

  1. Tez No: 999495
  2. Yazar: HANDE ÇELİK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İSMAİL DEMİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Tip 2 diyabetes mellitus (T2DM), hem küresel hem de ulusal ölçekte hızla artan prevalansı ve ciddi mikro-makrovasküler sekelleri nedeniyle önemli bir halk sağlığı sorunudur. Diyabetik retinopati, nefropati ve nöropati erken tanı almadığında kalıcı morbiditeye yol açmaktadır. Ürik asit (UA) ve Non-HDL kolesterol (Non-HDL), diyabetik dislipideminin ve insülin direncinin biyokimyasal yansımaları olup endotel disfonksiyonu, inflamasyon ve aterojenite ile ilişkilidir. Bu çalışmanın amacı, rutin biyokimya parametrelerinden hesaplanabilen ürik asit/Non-HDL kolesterol oranının (UA/Non-HDL) T2DM'lilerde mikrovasküler komplikasyonlar ile ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve retrospektif tasarımlı bu çalışma, T2DM tanılı yetişkin hastaları kapsamaktadır. Hastaların demografik özellikleri, biyokimyasal parametreleri ve mikrovasküler komplikasyon durumları (retinopati, nefropati, nöropati) hastane bilgi yönetim sistemi kayıtlarından elde edilmiştir. UA/Non-HDL kolesterol oranı laboratuvar ölçümleri kullanılarak hesaplanmıştır. Komplikasyon varlığına göre gruplar karşılaştırılmış; korelasyon analizleri, tek ve çok değişkenli lojistik regresyon modelleri uygulanmıştır. Ek olarak oran için ROC eğrisi analizi yapılarak kestirim performansı değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 695 hasta dahil edildi. Çalışma popülasyonunun yaş ortalaması 63,67 ± 11,61 yıl, ortalama takip süresi 5,61 ± 0,92 yıl olarak bulundu. Hastaların %68'i kadın olup en sık görülen komorbidite hipertansiyon (%37) saptandı. Hastaların 236'sında (%34) en az bir mikrovasküler komplikasyon saptanırken, 50'sinde (%7) birden fazla mikrovasküler komplikasyon birlikteliği vardı. Çalışma popülasyonunda mikrovasküler komplikasyon prevalansı anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Komplikasyon gelişen hastalarda UA ve Non-HDL kolesterol düzeyleri belirgin olarak yüksek olup, UA/Non-HDL kolesterol oranı da anlamlı derecede artmıştır. Oran ile komplikasyon varlığı arasında pozitif korelasyon saptanmıştır. Lojistik regresyon analizlerinde UA/Non-HDL kolesterol oranı, klasik risk faktörlerinden bağımsız şekilde mikrovasküler komplikasyonların anlamlı bir belirteci olarak bulunmuştur. ROC analizinde oran için kabul edilebilir düzeyde öngörü performansı elde edilmiştir. Sonuç: UA/Non-HDL kolesterol oranı, kolay hesaplanabilir, ucuz ve rutin klinik pratikte erişilebilir bir parametre olup T2DM hastalarında mikrovasküler komplikasyon riskinin erken öngörülmesinde değerli bir biyobelirteç olabilir. Klinik risk sınıflamasında yardımcı bir araç olarak kullanılma potansiyeline sahiptir.

Özet (Çeviri)

Objective: Type 2 diabetes mellitus (T2DM) is a major global health problem with rapidly increasing prevalence and substantial micro- and macrovascular complications. Diabetic retinopathy, nephropathy, and neuropathy are major causes of irreversible morbidity when not detected early. Uric acid (UA) and Non-high-density lipoprotein cholesterol (Non-HDL-C) reflect the biochemical components of diabetic dyslipidemia and insulin resistance, contributing to endothelial dysfunction, inflammation, and atherogenic burden. This study aimed to evaluate the predictive value of the uric acid/Non-HDL cholesterol ratio (UA/Non-HDL-C) for microvascular complications in individuals with T2DM. Materials and Methods: This retrospective cross-sectional study included adult patients diagnosed with T2DM. Demographic characteristics, laboratory data, and the presence of microvascular complications (retinopathy, nephropathy, neuropathy) were obtained from hospital records. The UA/Non-HDL-C ratio was calculated using routine biochemical parameters. Patients were compared based on complication status. Correlation analyses and both univariate and multivariate logistic regression models were performed. Additionally, receiver operating characteristic (ROC) curve analysis was conducted to assess the predictive performance of the ratio. Results: The study included 695 patients. The mean age of the study population was 63.67 ± 11.61 years, and the mean follow-up period was 5.61 ± 0.92 years. Sixty-eight percent of the patients were female, and the most common comorbidity was hypertension (37%). At least one microvascular complication was detected in 236 patients (34%), while 50 patients (7%) had multiple microvascular complications. The prevalence of microvascular complications in the study cohort was considerable. Patients with microvascular complications had significantly higher UA and Non-HDL-C levels, and the UA/Non-HDL-C ratio was also markedly elevated. A positive correlation was found between the ratio and the presence of microvascular complications. In logistic regression analyses, the UA/Non-HDL-C ratio emerged as a significant independent predictor of microvascular complications, even after adjustment for conventional risk factors. ROC analysis demonstrated an acceptable discriminatory performance for the ratio in predicting complications. Conclusion: The UA/Non-HDL-C ratio is an inexpensive, easily obtainable, and reproducible parameter in routine clinical practice. It may serve as a valuable biomarker for the early prediction of microvascular complications in patients with T2DM and holds potential as an adjunct tool in clinical risk stratification.

Benzer Tezler

  1. Diyabetes mellituslu hastalarda cpeptit ve inflamasyonundiyabetik nefropati ile ilişkisi

    C-peptide and inflammation relation of diyabetic nephropathy in diabetes mellitus

    SEDA YİĞİT KOCABEY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YAVUZ AYAR

  2. Diyabetik ve obez olmayan erişkin hastalarda nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı ve serum ürik asit düzeyi arasındaki ilişki

    The relationship between fatty liver and uric acid in nonobez nondiabetic patients with nonalcoholic fatty liver disease

    GÜLTEKİN PEKCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    GastroenterolojiKırıkkale Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜSEYİN DEMİRCİ

  3. Tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastalarda HBA1C düzeyi ile monosit / hdl oranı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between HBA1C levels and monocyte/hdl ratio in patients diagnosed with type 2 diabetes mellitus

    NAHİDE GİZEM ÇİFÇİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıKütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ AYCAN ACET

  4. Tip-2 diyabet tanılı hastalarda serum magnezyum düzeyinin kardiyovasküler risk faktörleri üzerine etkisi

    Effect of serum magnesium level on cardiovascular risk factors in patients with type 2 diabetes

    ZEYNEP ERDAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YALÇIN HACIOĞLU

    DR. VAHİT CAN ÇAVDAR