Elektrokonvülsif tedavinin şizofreni hastalarında nöronal ve glial biyobelirteçler üzerindeki etkisi: Nogo-a, L1CAM ve GFAP düzeylerinin değerlendirilmesi
The effect of electroconvulsive therapy on neuronal and glial biomarkers in patients with schizophrenia: Evaluation of Nogo-a, L1CAM, and GFAP levels
- Tez No: 998903
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUHAMMET SANCAKTAR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Psikiyatri, Psychiatry
- Anahtar Kelimeler: EKT, GFAP, L1CAM, NOGO-A, Şizofreni, ECT, GFAP, L1CAM, NOGO-A, Schizophrenia
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gaziantep Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Psikiyatri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, elektrokonvülsif tedavi (EKT) uygulanan şizofreni hastalarında serum Nörit Büyüme İnhibitörü-A (Nogo-A), Glial Fibriller Asidik Protein (GFAP) ve L1 Hücre Adezyon Molekülü (L1CAM) düzeylerindeki değişimlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca EKT öncesi ve sonrası dönemde bu biyobelirteçlerde meydana gelen değişimlerin klinik semptom şiddeti ve bilişsel işlevlerle ilişkisi ile tanı ve tedavi süreçlerindeki potansiyel rolleri incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışma prospektif tek grup, öncesi-sonrası (pre-post) gözlemsel olarak tasarlanmış olup DSM-5-TR ölçütlerine göre şizofreni tanısı alan ve tedavi planında EKT bulunan 35 hasta dahil edilmiştir. Tüm hastalara yedi seans EKT uygulanmıştır. EKT öncesinde ve yedi seans sonunda venöz kan örnekleri alınarak serum Nogo-A, GFAP ve L1CAM düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçülmüştür. Klinik değerlendirmeler Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği (PANSS), Montreal Bilişsel Değerlendirme Ölçeği (MoCA) ve Klinik Global İzlenim Ölçeği (CGI) kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: EKT sonrası serum Nogo-A düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma saptanırken (p<0,05), GFAP ve L1CAM düzeylerinde anlamlı değişiklik gözlenmemiştir. PANSS toplam puanlarında belirgin azalma, MoCA ve CGI puanlarında ise anlamlı iyileşme tespit edilmiştir (tümü için p<0,001). Ayrıca PANSS skorlarındaki değişim ile sosyodemografik bazı değişkenler arasında anlamlı ilişkiler belirlenmiştir. Sonuç: Bulgular, EKT'nin şizofrenide klinik belirtiler ve bilişsel işlevler üzerinde belirgin iyileşme sağladığını ve serum Nogo-A'nın tedaviye duyarlı potansiyel bir biyobelirteç olabileceğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective:This study aimed to examine changes in serum levels of Neurite Outgrowth Inhibitor-A (Nogo-A), Glial Fibrillary Acidic Protein (GFAP), and L1 Cell Adhesion Molecule (L1CAM) in patients with schizophrenia undergoing electroconvulsive therapy (ECT). Additionally, the relationships between ECT-related changes in these biomarkers and clinical symptom severity as well as cognitive functioning were evaluated. Methods:This prospective, single-group, pre–post observational study included 35 patients diagnosed with schizophrenia according to DSM-5-TR criteria who were scheduled to receive ECT. All participants underwent a total of seven ECT sessions administered twice weekly. Venous blood samples were obtained before the first ECT session and after completion of the seventh session. Serum Nogo-A, GFAP, and L1CAM levels were measured using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Clinical assessments were performed using the Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS), the Montreal Cognitive Assessment (MoCA), and the Clinical Global Impression (CGI) scale. Results: Serum Nogo-A levels showed a statistically significant decrease following ECT (p < 0,05), whereas no significant changes were observed in GFAP or L1CAM levels. PANSS total scores decreased significantly, while MoCA and CGI scores demonstrated marked improvement after treatment (all p < 0,001). Changes in PANSS scores were also significantly associated with certain sociodemographic variables. Conclusion:These findings suggest that ECT leads to significant improvement in clinical symptoms and cognitive functioning in schizophrenia. The reduction in serum Nogo-A levels indicates that Nogo-A may represent a treatment-responsive biomarker for ECT, whereas GFAP and L1CAM appear less sensitive to early biological effects of treatment.
Benzer Tezler
- Şizofreni hastalarında elektrokonvulsif terapi öncesi ve sonrası mikrorna ifade düzeylerinin karşılaştırılması
Comparison of microrna expression levels in patients with schizophrenia before and after ect
NAZİFE GAMZE USTA SAĞLAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Psikiyatriİstanbul ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İBRAHİM BALCIOĞLU
- Tedaviye dirençli şizofreni hastalarında ekt öncesi ve sonrası beyin türevi nörotrofik faktör (BDNF) seviyesinin karşılaştırılması
Comparison of brain derived neurotrophic factor (BDNF) activity on patients with schizophrenia before and after ect
FAGAN ZAKİROV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Psikiyatriİstanbul ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HACI MURAT EMÜL
- Elektrokonvulsif tedavinin şizofreni hastalarında emosyonel yüz ifadelerini tanıma becerisi üzerine etkisi
Facial emotional recognition ability pre and post electrokonvulsive therapy in schizophrenia patients
MİHRİBAN DALKIRAN VARKAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Psikiyatriİstanbul ÜniversitesiPsikiyatri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RUHİ YAVUZ
- Elektrokonvülsif tedavinin şizofreni hastalarında nörodejenerasyon üzerindeki etkisi: Alfa-Klotho, Neprilysin ve USP9X düzeylerinin değerlendirilmesi
The effect of electroconvulsive therapy on neurodegeneration in patients with schizophrenia: Evaluation of Alpha-Klotho, Neprilysin, and USP9X levels
ETKİN KARAALİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
PsikiyatriGaziantep ÜniversitesiPsikiyatri Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MUHAMMET SANCAKTAR
- Şizofreni hastalarında elektrokonvulsif tedavinin bazı dikkat testleri üzerine etkileri
Effect of electroconvulsive therapy in schizophrenia patients on some attention tests
KÜBRA ORMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Psikiyatriİnönü ÜniversitesiPsikiyatri Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ŞÜKRÜ KARTALCI