İkinci Dağlık Karabağ Savaşı sonrası Azerbaycan'ın güvenlik stratejisi: Normalleşme mi? Yeniden güvenlikleştirme mi?
Azerbaijan's security strategy after the second Nagorno-Karabakh War: Normalization or re-securitization?
- Tez No: 997072
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYŞE KÜÇÜK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Siyasal Bilimler, Uluslararası İlişkiler, Political Science, International Relations
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Gelişim Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Güvenlik Çalışmaları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez, İkinci Dağlık Karabağ Savaşı'nın ardından Azerbaycan'ın güvenlik stratejisinde ortaya çıkan değişimi analiz etmekte ve bu değişimin güvenlik-dışılaştırma çabaları mı yoksa yeniden güvenlikleştirme eğilimleri mi taşıdığı sorusuna yanıt aramaktadır. 2020 yılında sona eren savaş, Azerbaycan için yalnızca askeri bir zafer değil, aynı zamanda toprak bütünlüğünün yeniden tesisi ve Karabağ üzerindeki egemenliğin güçlendirilmesi anlamına gelmiştir. Ancak savaşın ardından başlayan süreç, sadece yeniden inşa ve rehabilitasyon ile sınırlı kalmamış; aynı zamanda güvenlik algılarının, tehdit değerlendirmelerinin ve dış politika yönelimlerinin yeniden şekillendiği bir döneme kapı aralamıştır. Tezde, bu dönüşüm Kopenhag Okulu'nun Güvenlikleştirme Teorisi çerçevesinde değerlendirilmiştir. Güvenlikleştirme yalnızca kriz anlarında değil, savaş sonrası süreçte de ortaya çıkabilen bir siyasal araç olarak değerlendirilmiş ve yeniden güvenlikleştirme (re-securitization) kavramı etrafında şekillenen tehdit algıları, güvenlik yaklaşımları, söylem, uygulama ve stratejilere dikkat çekilmiştir. Araştırma kapsamında Azerbaycan'ın savaş sonrası güvenlik politikaları hem iç hem de dış boyutlarıyla ele alınmıştır. Terörizm ve sınır güvenliği gibi tehditler üzerinden şekillenen söylemler ile Ermenistan'ın revizyonist politikaları, dış aktörlerin müdahale potansiyeli ve uluslararası hukuki tartışmalar güvenlikleştirme eğilimlerinin sürekliliğini ortaya koymuştur. Bununla birlikte, bu tez çerçevesinde Azerbaycan'ın barış sürecine dair girişimleri, ekonomik kalkınma hedefleri, yerinden edilmiş nüfusun geri dönüşü ve yeniden imar faaliyetleri bağlamında normalleşme çabaları da kapsamlı biçimde incelenmiştir. Tezin önemli bulgularından biri, savaşın sona ermesiyle birlikte“güvenlikleştirmenin”tamamen ortadan kalkmadığı, aksine yeni güvenlik kodlarıyla yeniden üretildiğidir. Azerbaycan yönetiminin söyleminde Karabağ hâlâ hassas bir bölge olarak kodlanmakta ve bu bölgeye ilişkin her türlü gelişme varoluşsal bir mesele olarak sunulmaktadır. Bu bağlamda çalışma savaş sonrası dönemde barış ve güvenlik-dışılaştırma söylemleri ile güvenlik odaklı yaklaşımların nasıl bir arada var olduğunu ve bu ikili sürecin Azerbaycan'ın güvenlik stratejilerinde nasıl tezahür ettiğini incelemektedir. Tez, savaş sonrası güvenlik algısının sadece askeri değil, siyasi, toplumsal ve diplomatik boyutlarıyla yeniden üretildiğini ve güvenlikleştirmenin farklı alanlarda süreklilik gösterdiğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, Azerbaycan'ın güvenlik stratejisinde hem güvenlik-dışılaştırma hem de yeniden güvenlikleştirme eğilimlerinin bir arada var olduğu, bu ikili yapının gelecekteki bölgesel dinamikleri belirleme kapasitesine sahip olduğu ileri sürülmektedir.
Özet (Çeviri)
This thesis analyzes the shift in Azerbaijan's security strategy following the Second Nagorno-Karabakh War and explores whether this shift reflects desecuritization efforts or resecuritization tendencies. The war, which ended in 2020, signified not only a military victory for Azerbaijan but also the restoration of its territorial integrity and the strengthening of its sovereignty over Karabakh. However, the period that began after the war was not limited to reconstruction and rehabilitation; it also ushered in a period of reshaping security perceptions, threat assessments, and foreign policy orientations. This thesis analyzes this transformation within the framework of the Copenhagen School's Securitization Theory. Securitization is considered a political tool that can emerge not only in times of crisis but also in the post-war period, and the threat perceptions, security approaches, discourse, practices, and strategies shaped around the concept of resecuritization are highlighted. The research examines Azerbaijan's post-war security policies from both internal and external perspectives. Discourses shaped by threats such as terrorism and border security, along with Armenia's revisionist policies, the potential for intervention by external actors, and international legal debates, have demonstrated the persistence of securitization tendencies. Furthermore, this thesis comprehensively examines Azerbaijan's initiatives regarding the peace process, economic development goals, the return of displaced populations, and normalization efforts within the context of reconstruction activities. One of the key findings of the thesis is that“securitization”did not completely disappear with the end of the war; on the contrary, it was reproduced with new security codes. In the Azerbaijani government's discourse, Karabakh is still coded as a sensitive region, and any developments related to this region are presented as an existential issue. In this context, the study examines how discourses of peace and desecuritization, along with security-focused approaches, coexisted in the post-war period and how this dual process manifested itself in Azerbaijan's security strategies. The thesis demonstrates that the post-war perception of security was reproduced not only in military but also in political, social, and diplomatic dimensions, and that securitization persisted in various spheres. As a result, it is argued that both desecuritization and resecuritization tendencies coexist in Azerbaijan's security strategy, and that this dual structure has the capacity to determine future regional dynamics.
Benzer Tezler
- A neorealist analysis of Iran-Russia relations: Tajik and Syrian civil wars
İran-Rusya ilişkilerinin neorealist bir analizi: Tacik ve Suriye iç savaşları
ESRA YANIK
Yüksek Lisans
İngilizce
2019
Uluslararası İlişkilerOrta Doğu Teknik ÜniversitesiOrtadoğu Araştırmaları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ DERYA GÖÇER AKDER
DR. ZELAL ÖZDEMİR
- II the Nagorno-Karabakh war
İkinci Karabağ savaşı
BAYLAR HAJİYEV
Yüksek Lisans
İngilizce
2024
Uluslararası İlişkilerBahçeşehir ÜniversitesiKüresel İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖZGÜR ÜNAL ERİŞ
- Realizm perspektifinden Türkiye'nin 1994-2020 arası Dağlık Karabağ politikası
Turkiye's Nagorno Karabakh policy between 1994 and 2020 from the perspective of realism
FİKRİYE KARADAĞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
Uluslararası İlişkilerİstanbul ÜniversitesiAvrasya Araştırmaları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞEREF ÇETİNKAYA
- Karabağ savaşı sonrası Azerbaycan'da göçmenlere yönelik uygulanan sosyal politikalar
Social policies for migrants after the Karabakh war in Azerbaijan
HALİL İBRAHİM EĞRİFESLİOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileriYalova ÜniversitesiÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERSİN KAVİ
- Uluslararası anlaşmazlıkların çözümünde AGİT'in rolü: Dağlık Karabağ olayı
OSCE's role on international dispute resolution: Nagorno-Karabakh case
ABDULLAH BARUTCU
Doktora
Türkçe
2012
Kamu YönetimiSüleyman Demirel ÜniversitesiKamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HASAN İBİCİOĞLU