Yoksulluk kültürü: Öksüz ve yetim çocuklu ailelerin incelenmesi (Elazığ örneği)
Culture of poverty: Examination of families with orphan and orphaned children (Elaziğ example)
- Tez No: 991594
- Danışmanlar: PROF. DR. ERSAN ERSOY
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Sosyoloji, Sociology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İnönü Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Sosyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, yoksulluğun yalnızca ekonomik bir yoksunluk değil, kuşaklar arası aktarılan değerler, pratikler ve baş etme stratejileri üzerinden yeniden üretildiği“yoksulluk kültürü”yaklaşımı çerçevesinde, öksüz ve yetim çocuklu ailelerin yaşam deneyimlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Özellikle ebeveyn kaybı sonrası aile yapısında ortaya çıkan dönüşümler, bakım sorumluluğunun yeniden dağılımı ve sosyal destek mekanizmalarının işleyişi araştırmanın temel problematiğini oluşturmaktadır. Araştırma, Elazığ ili Merkez ilçesinde“Öksüz ve Yetim Yardımı”kapsamında destek alan ve muhtaçlık sınırı altında değerlendirilen 30 aile ile yürütülmüştür. Çalışma karma yöntem yaklaşımıyla tasarlanmış; nicel veriler hanelerin sosyo-ekonomik profillerini ortaya koymak amacıyla, nitel veriler ise fenomenolojik yaklaşım doğrultusunda gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular, tek ebeveynli öksüz ve yetim çocuklu ailelerin büyük ölçüde kadınlar tarafından sürdürüldüğünü, düşük eğitim düzeyi, güvencesiz istihdam ve yetersiz sosyal yardımlar nedeniyle kronik yoksulluk koşullarının yeniden üretildiğini göstermektedir. Dul kadınlar açısından sosyal dışlanma, damgalanma ve yalnızlaşma belirginleşirken; çocukların eğitimden kopma, erken yaşta çalışma ve riskli sosyal çevrelere yönelme olasılıklarının arttığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte, aile içi dayanışma, duygusal bağlar ve ebeveynlik pratiklerinin, çocukların karşı karşıya kaldığı riskleri azaltmada önemli bir koruyucu faktör olduğu ortaya konulmuştur. Çalışma, öksüz ve yetim çocuklu ailelerin deneyimlerini yoksulluk kültürü perspektifiyle ele alarak, sosyal yardım politikalarının mevcut sınırlarını görünür kılmakta ve sosyal politika alanında bütüncül, sürdürülebilir destek mekanizmalarına duyulan ihtiyaca dikkat çekmektedir.
Özet (Çeviri)
This study aims to examine the life experiences of families with orphaned and abandoned children within the framework of the“culture of poverty”approach, where poverty is not merely an economic deprivation but is reproduced through intergenerational values, practices, and coping strategies. The transformations in family structure following parental loss, the redistribution of care responsibilities, and the functioning of social support mechanisms constitute the main problem of the research. The study was conducted with 30 families in the central district of Elazığ province who received support under the“Orphan and Abandoned Child Assistance”program and were assessed as being below the poverty line. The study was designed using a mixed methods research; quantitative data were collected to reveal the socio-economic profiles of the households, while qualitative data were collected through in-depth interviews conducted in accordance with a phenomenological approach. The findings indicate that single-parent families with orphaned and abandoned children are largely maintained by women, and that chronic poverty conditions are reproduced due to low education levels, precarious employment, and inadequate social assistance. Social exclusion, stigma, and isolation are more pronounced for widowed women, while children are more likely to drop out of education, work at an early age, and be drawn to risky social environments. However, family solidarity, emotional bonds, and parenting practices have been shown to be important protective factors in reducing the risks faced by children. By examining the experiences of families with orphaned and abandoned children from a poverty culture perspective, the study highlights the current limitations of social assistance policies and draws attention to the need for holistic and sustainable support mechanisms in the field of social policy.
Benzer Tezler
- Demokrat Parti Dönemi'nde Trabzon (1950-1960)
Trabzon in Democrat Party Period (1950-1960)
ZEHRA ARSLAN
- Yoksulluk kültürü ve sosyal dayanışma geleneği: Yunus Emre Kültür Vakfı örneği
Culture of poverty and tradition of social solidarity: Sample of Yunus Emre Culture Foundation
SAVAŞ KALAYCI
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
SosyolojiKaramanoğlu Mehmetbey ÜniversitesiSosyoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. İSMAİL GÜLLÜ
- Türkiye'de yoksulluk kültürü ve sosyal yardımlar: Sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları üzerine bir araştırma
The culture of poverty and social benefits in Turkey: A survey upon social assistance and solidarity foundations
ARZU YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
SosyolojiSüleyman Demirel ÜniversitesiSosyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SUAT KOLUKIRIK
- Yoksulluk kültürü ile sosyal yardımlar arasındaki ilişki: İstanbul örneği
The relationship between the poverty culture and social assistance: The Istanbul example
MURAT ERUSTA
Doktora
Türkçe
2025
Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileriSakarya ÜniversitesiÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CİHAN SELEK ÖZ
- Türkiye'de yoksulluk ve yoksulluk kültürü: Sakarya ili örneği
Poverty and culture of poverty in Turkey: Example of Sakarya province
RAŞİT YAYLA
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileriYalova ÜniversitesiÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERSİN KAVİ