Adenoviral konjonktivitte uygulanan farklı tedavi yöntemlerinin klinik ve laboratuvar (pcr) ile değerlendirilmesi ve bu yöntemlerin etkinlik açısından karşılaştırılması
To evaluate the effi̇cacy of di̇fferent treatment models i̇n the treatment of adenovi̇ral keratoconjuncti̇vi̇ti̇s
- Tez No: 985817
- Danışmanlar: PROF. DR. AYŞE EBRU TOKER
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2020
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Adenoviral konjonktivitte, povidon iyot (PVP-I), gansiklovir (GCV) ve bu ilaçların loteprednol etabonatlı (LE) kombinasyonlarının tedavi etkinliğini klinik ve kantitatif PCR sonuçları ile değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tek merkezden yürütülen çalışmada klinik ve RPS AdenoPlus testi (Rapid Pathogen Screening Inc., Sarasota, Florida, USA) ile adenoviral konjonktivit tanısı konulmuş ve PCR (Polymerase Chain Reaction) ile doğrulanmış hastalar, kontrol grubu (suni gözyaşı) ve tedavi grupları (PVP-I , GCV, PVP-I+LE, GCV+LE) olmak üzere 5 gruba dağıtıldı. Çalışmaya dahil edilen hastaların; tanı anında, 4. gün, 7. gün, 10. gün ve 14. günde klinik bulguları kaydedildi ve semptomları anket yardımı ile sorgulandı. Hastaların konjonktivasından dakron eküvyon ile PCR için örnek toplandı. Otuzuncu günde ise subepitelyal infiltrat açısından son kontrol yapıldı. Tedavi etkinliği; klinik bulgularda, semptomlarda ve viral titrede daha hızlı azalma; subepitelyal infiltrat ve psödomembran oluşum sıklığı ile değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından fark saptanmadı (p>0.05). Hastalardan toplanan örneklerin sekans analizi ile konjonktivit etkenlerinin adenovirüs serotip 8 (62/65), serotip 4 (2/65) ve serotip 19 (1/65) olduğu saptandı. Gruplar arasında, tanı anındaki ortalama viral titreler karşılaştırıldığında anlamlı fark (p=0.036) saptanmasına rağmen klinik bulgular ve semptomlar açısından anlamlı bir fark olmadığı görüldü (p>0.05). Viral titredeki düşüş değerlendirildiğinde, 2. tedavi grubunun (PVP-I) daha etkin olduğu görüldü (p=0.036). Klinik bulgular ve semptomlar değerlendirildiğinde, 4. grubun (PVP-I+LE) grubun daha etkin olduğu izlendi (p=0.047, p=0.026, p=0.040). Psödomembran gelişen hasta sayısı tüm gruplarda benzerken (p=0.732), subepitelyal infiltrat oluşumu 4. grupta (PVP-I+LE) anlamlı olarak daha düşük izlendi (p=0.003). Sonuç: PVP-I ve LE kombinasyonunun klinik bulgular ve semptomlarda belirgin bir düzelme sağlarken, viral saçılımı arttırmadığı ve subepitelyal infiltrat oluşumunu da belirgin olarak azalttığı saptanmıştır. PVP-I ve LE kombinasyonu adenoviral keratokonjontivit tedavisinde güvenli ve etkin bir alternatif olarak düşünülebilir.
Özet (Çeviri)
Objective: To evaluate the efficacy of ganciclovir (GCV) oftalmic gel, povidone-iodine (PVP-I) %1 and their combinations with loteprednol etabonate (LE) eyedrops in the treatment of adenoviral keratoconjunctivitis. Material and Methods: In this clinical trial, patients with recent adenoviral keratoconjunctivitis (diagnosed clinically and with AdenoPlus test [Rapid Pathogen Screening Inc., Sarasota, Florida, USA] and then confirmed by PCR) were divided into five groups. Control group received preservative free artificial tears; study groups received PVP-I %1, GCV, PVP-I %1+LE, and GCV+LE. All patients were examined and conjunctival swab samples for PCR analysis were collected before treatment and on the 4th, 7th, 10th, 14th days of treatment. A questionnaire was used to grade the symptoms during follow up. Subepithelial infiltrates were recorded on the 30th day of treatment. Efficacy measures included clinical resolution and adenoviral eradication rates, and frequency of pseudomembrane formation and subepithelial infiltrates. Results: Seventy five eyes of 75 patients were included in the study. There was no significant difference between the groups in terms of age and gender (p>0.05). Adenovirus type 8 was the most common pathogen (%95). No significant differences were foundbetween the groups in the terms of clinical findings and symptoms (p>0.05). However virus titers at baseline were statistically different between the groups (p=0.036). The fastest reduction of adenovirus titers in early phase of the disease was observed in the PVP-I %1 group (p=0.036). The fastest improvement of the clinical findings and symptoms was observed in the PVP-I+LE group (p=0.047, p=0.026, p=0.040). Formation of pseudomembrane was similar between the groups, but subephitelial infiltrates were observed significantly low in the PVP-I+LE group (p=0.003). Conclusion: GCV had no effect neither the clinical findings and symptoms nor the viral shedding. Combination of PVP-I and LE provided a significant improvement in the clinical findigs and symptoms, while the viral shedding was not prolonged and also the formation of subepithelial infiltrates was reduced. Therefore it appeared safe and well tolerated in adenoviral keratoconjuntivitis.
Benzer Tezler
- Çocukluk çağında adenovirus enfeksiyonları
Başlık çevirisi yok
ESRA BASKIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıCumhuriyet ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE GÖKALP
- Seçilmiş bir bölgedeki askeri personelde nazofarengeal adenovirus varlığının araştırılması ve saptanan suşların tiplendirilmesi
Başlık çevirisi yok
KENAN ŞENER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
MikrobiyolojiGataMikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET C. BAŞUSTAOĞLU
- Adenoid vegetasyon ve sekretuar otitis media olgularında kraniofasiyal iskeletin sefalometrik incelenmesi
Başlık çevirisi yok
YUSUF KEMAL KEMALOĞLU