Geri Dön

ST elevasyonlu miyokard ınfarktüslü hastalarda primer perkütan girişim sonrası myokardial blush grade ve hemoglobin A1C ilişkisi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 984750
  2. Yazar: MEHMET MUSTAFA YILMAZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET İLERİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Kardiyoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ST elevasyonlu myokard infarktüslü hastalarda primer perkütan koroner girişim yapılan hastalarda diyaet belirteci olan başvuru HBA1C düzeyinin MBG (myokardial blush grade) ile tanımlanan doku düzeyindeki reperfüzyon başarısı üzerine etkisinin araştırılmasıdır. Kardiyoloji Kliniğine 1 Haziran 2012- 1 Haziran 2013 tarihleri arasında ST elevasyonlu MI sebebi yatırılarak, primer perkütan koroner girişim uygulanan 153 hasta üzerinde retrospektif olarak yapıldı. Hastalar yaş, cinsiyet, HBA1C, MBG, TIMI akımları; TFC Düzeyleri, BMİ indekseleri, kan şekeri düzeyleri, komorbid hastalıklar ve risk faktörleri, özgeçmiş ve MI sırasında verilen ilaçlar, MI esnasında kalbin etkilenen bölgesi, etkilenen arter ve mortalite durumları incelendi. Veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) Windows 19. 0 programı kullanılarak değerlendirildi. Kolmogorov Smirnov, testi Ki-kare, Mann Whitney u testi ve Kruskal Wallis testleri kullanıldı. Sonuçlar % 95‟lik güven aralığında, anlamlılık p<0. 05 düzeyinde değerlendirildi. Perkütan koroner girişim uygulanan hastalarda HBA1C ve kan şekeri yüksekliğinin; MBG, TIMI akımı ve TFC üzerine anlamlı düzeyde olumsuz etkileri vardır (p<0. 05). HBA1C yüksekliğinin; MI‟de tutulan yüzey veya damar üzerine etkisi yoktur (p>0. 05). HBA1C yüksekliği; ST çökmesi miktarını artırır (p<0. 05). HBA1C ve BMI arasında doğrusal anlamlı bir ilişki vardır (p<0. 05). HBA1C yüksekliği; perkütan koroner girişim uygulanan hastalarda mortaliteyi artırır (p<0. 05). Sonuç olarak HBA1C düzeyi yüksekliği perkütan koroner girişim uygulanan hastalarda doku düzeyindeki reperfüzyonu olumsuz etkilemekte ve mortalite riskini artırmaktadır.

Özet (Çeviri)

Our aim is to define the effect of HgA1c which is a diabetes marker, on tissue reperfusion success defined as myocardial blush blade in patients with ST elevation myocardial infarct whom primer percutaneous intervention was successfully performed. This study was performed on 153 patients admitted to Cardiology ward diagnosed as STEMI and which primary percutaneous intervention was successfully executed from 1 June 2012 to 1 June 2013, retrospectively. Our variables were age, gender, HbA1c level, MBG, TIMI grade, TFC level, BMI, blood sugar level, co-morbid conditions and risk factors, history, administered drugs, affected area of heart and arteries and mortality. Data was analyzed using SPSS (Statistical Package for Social Sciences) Windows v.19.0. Kolmogorov Smirnov, Chi-Square, Mann Whitney U and Kruskal Wallis tests were used where appropriate. Results were considered as statistically significant if p<0.05 in 95% confident interval For our patient sample; high HbA1c and blood sugar levels have negative effect on MBG,TIMI grade, ST segment depression, BMI, mortality and TFC(p<0.05) but don‟t effect or effected heart area and artery(p>0.05). As a result high HbA1c levels affect tissue reperfusion rate negatively in STEMI patients whom percutaneous intervention was performed.

Benzer Tezler

  1. Bir glikoprotein ııb/ıııa inhibitörü olan tirofibanın primer perkütan koroner girişim uygulanan st elevasyonlu miyokard infarktüslü hastalarda anjiografik ölçümler, st segment rezolüsyonu ve hastane içi klinik sonuçlar üzerine etkileri

    The Effects of pre, peri or postprocedural infusion of tirofiban on angiographic measures, ST segment resolution, and in-hospital clinical outcome after primary PCI

    NURŞEN KELEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    KardiyolojiSağlık Bakanlığı

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CİHANGİR KAYMAZ

  2. Akut miyokard infarktüsü geçiren ve primer perkütan koroner girişim uygulanan hastalarda mobil uygulamanın tedaviye uyum, öz-yönetim ve yaşam kalitesine etkisi

    The effect of mobile application on treatment adherence, self-management, and quality of life in patients with acute myocardial infarction undergoing primary percutaneous coronary intervention

    EZGİ KINICI DİRİK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    KardiyolojiTrakya Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EYLEM PASLI GÜRDOĞAN

  3. Akut ST elevasyonlu miyokard infarktüsü nedeniyle revaskülarizasyon yapılan hastalarda tikagrelorun etkinliğinin hemoglobin a1c düzeylerine göre anjiografi verileriyle değerlendirilmesi

    Evaluation of ticagrelor efficacy in patients undergoing revascularization due to acute ST-elevation myocardial infarction according to hba1c levels

    FARUK AYDINYILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT TULMAÇ

  4. ST elevasyonlu akut miyokard infartüsünde platelet indekslerinin koroner akım ve mortalite ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    To asses relation of platelets indexes to coronary flow and mortality myocardial infarction with ST-segment elevation

    HALİS SİNAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    KardiyolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZCAN YILMAZ

  5. ST elevasyonlu miyokard infarktüsü hastalarında miyokard infarktüsünden bir ay sonra yapılan kardiyak rehabilitasyonun kalp hızı değişkenliği ve türbülansı üzerine etkisi

    Effect of exercise based cardiac rehabilitation on heart rate variability and turbulance in patients with ST elevation myocardial infarction

    İSMET ZENGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    KardiyolojiSağlık Bakanlığı

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET MELEK