Geri Dön

Kent mekânında çalışma yaşamı: İş-yaşam dengesi ve duygusal tükenmişlik üzerine bir araştırma

Work life in urban space: A study on work–life balance and burnout

  1. Tez No: 982872
  2. Yazar: HANİEH ARASTOUEI
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞERAFETTİN SEVGİLİ, DOÇ. DR. HAZAL KORAY ALAY
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: İşletme, Sosyoloji, Business Administration, Sociology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Nişantaşı Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İşletme Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İşletme Yönetimi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Araştırma, kent mekânında çalışan bireylerin iş yaşam dengesi düzeylerini ve bu dengenin tükenmişlik ile çeşitli sosyodemografik, sosyoekonomik ve mekânsal değişkenler bağlamında nasıl şekillendiğini incelemektedir. Bu çerçevede çalışma, farklı sektörlerde çalışan ve Türkiye'nin farklı bölgelerinde yaşayan bireylerin iş ve özel yaşamlarını nasıl dengelediklerini, bu dengeyi hangi koşullarda daha olumlu ya da daha olumsuz algıladıklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Elde edilen bulgular, yaş, cinsiyet, medeni durum, sektör ve çalışma süresi gibi klasik sosyodemografik değişkenlerin iş yaşam dengesi ve tükenmişlik düzeylerini açıklamada sınırlı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Buna karşın eğitim düzeyinin özellikle iş yaşamının örgütlenişine ve işten duyulan doyuma ilişkin algılarda belirleyici olduğu, daha yüksek eğitim düzeyine sahip bireylerin iş hayatını daha dengeli ve kontrol edilebilir gördüğü anlaşılmaktadır. Bölgesel düzeyde ise iş yaşamına ilişkin algıların kısmen farklılaştığı, fakat genel iş yaşam dengesi açısından büyük kırılmaların ortaya çıkmadığı görülmektedir. Çalışmanın en çarpıcı sonucu, tükenmişlik ile iş yaşam dengesi arasındaki güçlü ve sistematik ilişkidir. Bulgular, tükenmişlik düzeyi yükseldikçe hem genel iş yaşam dengesi algısının hem de kişisel hayat, iş hayatı ve iyileştirme gibi alt boyutların belirgin biçimde olumsuzlaştığını göstermektedir. Diğer bir ifadeyle tükenmişlik, iş yaşam dengesini zayıflatan temel dinamiklerden biri olarak öne çıkmaktadır. Bu sonuçlar, kentli çalışanların iyi oluş hâlini güçlendirmeye yönelik politika ve uygulamalarda yalnızca çalışma süreleri veya ücret koşullarına odaklanmanın yeterli olmadığını; tükenmişliği önleyici, destekleyici ve katılımcı bir örgütsel iklimin inşasının kritik önem taşıdığını ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

This study examines the work–life balance of individuals working within urban environments and investigates how this balance is shaped by burnout as well as various sociodemographic, socioeconomic, and spatial factors. The research aims to understand how employees from different sectors and regions of Türkiye navigate the relationship between their professional and personal lives, and under which conditions this balance is perceived more positively or negatively. The findings indicate that conventional sociodemographic variables such as age, gender, marital status, sector of employment, and years of work experience have a limited explanatory power regarding differences in work–life balance and burnout levels. In contrast, educational attainment emerges as a significant factor, particularly in shaping perceptions related to the organization of work and satisfaction derived from one's job. Individuals with higher levels of education tend to perceive their work life as more balanced and manageable. At the regional level, perceptions related to work life show some variation; however, there is no major divergence concerning overall work–life balance. The most striking result of the study is the strong and systematic relationship between burnout and work–life balance. As burnout increases, both overall work–life balance and its subdimensions—personal life, work life, and improvement—show a marked decline. In other words, burnout appears as a central dynamic undermining work–life balance. These findings highlight that policies and interventions aiming to enhance the well-being of urban employees should not solely focus on working hours or income-related conditions. Instead, building a supportive, participatory, and burnout-preventive organizational climate is essential for sustaining a healthier and more balanced working life.

Benzer Tezler

  1. Urban transformation as political and ideological intervention in space: A case study in Diyarbakır

    Mekana politik ve ideolojik bir müdahale olarak kentsel dönüşüm: Diyarbakır örneği

    DİREN TAŞ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    SosyolojiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Sosyoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. BARIŞ MÜCEN

  2. Müzeye dönüştürülen İzmir geleneksel konutların mekânsal analizi

    Spatial analysis of İzmir's traditional houses converted into museums

    DAMLA GÜN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Mimarlıkİzmir Demokrasi Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HİKMET ELDEK GÜNER

  3. Türkiye'de su hakkı

    The right to water in Turkey

    YILDIZ AKEL ÜNAL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    HukukGalatasaray Üniversitesi

    Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERDOĞAN BÜLBÜL

  4. Kentsel mekanda doğayla tasarım: Ankara-Bademlidere örneği

    Design with nature in urban areas: The case of Ankara-Bademlidere

    MURAT ZÜBEYİR MEMLÜK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Peyzaj MimarlığıAnkara Üniversitesi

    Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN BAŞAL

  5. Şehirlerin optimum nüfus büyüklüklerinin belirlenmesine yönelik yeni bir metod: Şehir-kitle indeksi

    A new method to determining the optimum population capacity of cities:City-mass index

    MURAT ÖZDEMİR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Şehircilik ve Bölge Planlamaİstanbul Teknik Üniversitesi

    Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HATİCE AYATAÇ