Geri Dön

Futbolcularda farklı aktivasyon sonrası potansiyasyon protokollerinin fiziksel performans üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması

Comparing the effects of different post-activation potentiation protocols on physical performance in soccer players

  1. Tez No: 981359
  2. Yazar: ERKAN EMEÇ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SELİM ASAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Spor, Sports
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erzurum Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu araştırmanın amacı, U17 yaş kategorisindeki futbolcularda dirençli (5–6 kg direnç bandıyla) ve dirençsiz (vücut ağırlığıyla) gerçekleştirilen dikey sıçrama egzersizleriyle uygulanan aktivasyon sonrası performans artışı (PAPE) protokollerinin sprint ve sıçrama performansları üzerindeki akut etkilerini incelemektir. Yöntem: Çalışmaya düzenli olarak futbol antrenmanı yapan ve en az 4 yıllık spor geçmişine sahip 27 gönüllü erkek futbolcu katılmıştır (yaş: 15,93±0,78 yıl; boy: 173,89±5,87 cm; vücut ağırlığı: 61,07±7,98 kg; spor yaşı: 5,11±0,89 yıl). Araştırma, çapraz desenli deneysel modelde yürütülmüş olup, her katılımcıya randomize sırayla hem dirençli hem de dirençsiz PAPE protokolleri uygulanmıştır. Her bir protokol öncesinde ve sonrasında 10 m ivmelenme (S10m), 20 m sprint (S20m), dikey sıçrama ve yatay sıçrama testleri gerçekleştirilmiştir. PAPE protokolü, 3 set x 10 tekrar dikey sıçrama, setler arası 30 saniye dinlenme ve ardından 5 dakikalık pasif toparlanma şeklinde uygulanmıştır. Bulgular: Elde edilen bulgular, dirençli PAPE protokolünün S10m (p= 0,026, %Δ= -2,48, g= -0,432), S20m (p= 0,030, %Δ= -1,36, g= -0,278) ve dikey sıçrama (p= 0,002, %Δ= 6,17, g= 0,439) performanslarında istatistiksel olarak anlamlı ve küçük düzeyde etkiler yarattığını ortaya koymuştur. Her iki protokol de yatay sıçrama performansında anlamlı artış sağlamış, ancak dirençli protokol daha yüksek etki büyüklüğü (p<0,001, %Δ= 6,68, g= 0,672) göstermiştir. Dirençsiz protokolün CMJ üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamsız bulunmuştur (p= 0,706, %Δ= 0,72, g= 0,047). Sonuç: Sonuç olarak, direnç bantlarıyla desteklenmiş dikey sıçrama egzersizleriyle uygulanan PAPE protokolü, adolesan futbolcularda 10 metre ivmelenme, 20 metre sprint, dikey ve yatay sıçrama performanslarını akut olarak geliştirme potansiyeli taşımaktadır. Elde edilen bulgular, performansa yönelik kısa süreli iyileştirmelerin hedeflendiği antrenman planlamalarında, özellikle dirençli PAPE protokollerinin etkili ve uygulanabilir bir ergojenik strateji olarak değerlendirilebileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of this study is to examine the acute effects of post-activation performance enhancement (PAPE) protocols, performed through resisted (with 5-6 kg resistance bands) and unresisted (bodyweight) vertical jump exercises, on sprint and jump performance in U17 football players. Methods: A total of 27 male football players (age: 15,93±0,78 years; height: 173,89±5,87 cm; body mass: 61,07±7,98 kg; training age: 5,11±0,89 years), all of whom had been training regularly and had a minimum of four years of sports experience, voluntarily participated in the study. The research employed a randomized crossover experimental design, in which each participant was exposed to both resisted and unresisted PAPE protocols in randomised order. Before and after each protocol, participants underwent 10-m acceleration (S10m), 20-m sprint (S20m), vertical jump, and horizontal jump tests. The PAPE protocol consisted of 3 sets of 10 vertical jumps, 30 seconds of rest between sets, and a 5-minute passive recovery period. Results: The findings indicated that the resisted PAPE protocol led to statistically significant and small improvements in S10m (p= 0,026, %Δ= -2,48, g= -0,432), S20m (p= 0,030, %Δ= -1,36, g= -0,278), and vertical jump performance (p= 0,002, %Δ= 6,17, g= 0,439). Both protocols yielded significant improvements in horizontal jump performance, with the resisted protocol producing a greater effect size (p<0,001, %Δ= 6,68, g= 0,672) compared to the unresisted protocol. However, the effect of the unresisted protocol on vertical jump height was not statistically significant (p= 0,706, %Δ= 0,72, g= 0,047). Conclusion: The resisted PAPE protocol involving vertical jump exercises with resistance bands has the potential to acutely enhance 10-meter acceleration, 20-meter sprint, and both vertical and horizontal jump performances in adolescent football players. These findings suggest that resisted PAPE strategies are an effective and practical ergogenic approach in training programs aiming for short-term performance enhancement.

Benzer Tezler

  1. Amatör futbolcularda aktivasyon sonrası potansiyelin farklı dinlenme sürelerindeki etkisinin incelenmesi

    Investigation of the effect of post-activation potential at different recovery periods in amateur soccer players

    DÜRDANE İNCİ ALPAYAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    SporSivas Cumhuriyet Üniversitesi

    Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜRKAN DİKER

  2. Futbolcularda tüm vücut titreşimiyle yapılan dinamik skuat sonrası farklı dinlenme sürelerine bağlı olarak dikey sıçrama ve top hızında meydana gelen aktivasyon sonrası performans artışı etkisinin karşılaştırılması

    Comparison to the post-activation performance enhancement (PAPE) in vertical jumping and ball velocity (BV) depending on different rest periods after dynamic squat with whole-body vibration in football players

    SEMİH AKARÇAY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    SporEskişehir Teknik Üniversitesi

    Hareket ve Antrenman Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET KALE

  3. Farklı aktivasyon sonrası potansiyel uygulamalarının tekrarlı sprint yeteneği sonrası kan laktat konsantrasyonu ve topa vuruş hızı performansına etkilerinin karşılaştırılması

    Comparison of the effects of different post-activation potential applications on blood lactate concentration and kicking ball velocity performance after repetitive sprinting ability

    DENİZHAN ÇALIŞKAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    SporMarmara Üniversitesi

    Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TUBA KIZILET

  4. Futbolcuların farklı vuruş tekniklerindeki kassal aktivasyonu ile top hızı arasındaki ilişkinin incelenmesi

    Analysis of relationship between the ball speed and soccer players? muscular activation within different kicking techniques

    HÜSEYİN ÇAYIR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    SporOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M.YALÇIN TAŞMEKTEPLİGİL

  5. Futbolcularda nörodinamik mobilizasyon ve dinamik esneklik egzersizlerinin kas aktivasyonu üzerindeki akut etkisi

    The acute effect of neurodynamic mobilization and dynamic stretching exercises on muscle activation in football players

    İSA ERDEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    SporMarmara Üniversitesi

    Hareket ve Antrenman Bilim Dalı

    PROF. DR. SELDA UZUN