Geri Dön

Acil servise başvuran ve kardiyorenal sendrom tanısı alan hastaların BUN/Albümin oranının hasta sonlanımını öngörmedeki başarısının değerlendirilmesi

Evaluation of the predictive value of the blood urea nitrogen-to-albumin ratio (BAR) for patient outcomes in individuals diagnosed with cardiorenal syndrome presenting to the emergency department

  1. Tez No: 971964
  2. Yazar: MUHAMMED EMİN DUT
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HÜSEYİN ACAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Kardiyorenal Sendrom, Bun/Albümin Oranı, Prognoz, Cardiorenal Syndrome, BUN/Albumin Ratio (BAR), Prognosis
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Kardiyorenal sendrom (KRS) kalp ve böbrek etkileşiminin bozulmasına bağlı yüksek mortalite ve morbiditeyle seyreden kompleks bir tablodur. Mevcut kardiyak ve renal belirteçlerin sınırlılıkları göz önüne alındığında, kolay erişilebilir birleşik göstergelere ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın amacı, acil serviste KRS tanısı alan hastalarda BUN/Albümin oranının (BAR) yoğun bakım (YBÜ), inotrop ve hemodiyaliz ihtiyacını değerlendirmek ve mortalite ile ilişkisini incelemektir. Hipotezimiz, yüksek BAR değerlerinin kötü prognozu yansıtarak başlıca sonlanımları tahmin edebileceği yönündedir. Yöntem: Tek merkezli, retrospektif ve gözlemsel yapılan bu çalışmada 01.01.2020–03.08.2025 tarihleri arasında, İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Atatürk EAH acil servisine başvuran 18 yaş üstü ve KRS tanısı klinik, laboratuvar ve ekokardiyografik verilerle doğrulanan olgular incelendi (n=201). İki grup ortalaması karşılaştırılırken student-t test ile çoklu grup karşılaştırmaları ise one way ANOVA ile analiz edildi. Kategorik veriler karşılaştırılırken Ki-kare Test kullanıldı. Testin başarısını değerlendirmek için ROC analizi yapıldı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan 201 hastanın yaş ortalaması 73,3 yıl olup, yarıdan fazlası kadındı. En sık eşlik eden hastalıklar kalp yetmezliği (%86,6), hipertansiyon (%84,1), diyabetes mellitus(%61,2) ve kronik böbrek hastalığı (%50,7) idi. Ortalama BUN/Albümin oranı (BAR) 2,04 olarak bulundu. Mortalite gelişen hastalarda yaş daha ileri (75,9 ± 12,0 vs 71,9 ± 11,8 yıl, p=0.025), ortalama arter basıncı (MAP) (83,1 ± 15,7 vs 90,7 ± 19,5 mmHg, p=0.006), sistolik kan basıncı (115,0 ± 24,5 vs 129,2 ± 30,0 mmHg, p<0.001) ve albümin (32,9 ± 4,3 g/L, p=0.015) düzeyleri daha düşük, laktat değerleri (3,52 ± 3,18 vs 2,31 ± 2,17 mmol/L, p<0.001) ise belirgin şekilde daha yüksekti. Yoğun bakım desteği gerektiren olgularda da benzer şekilde düşük sistolik kan basıncı (118,2 ± 26,7 mmHg, p<0.05) ve yüksek laktat (3,29 ± 3,14 mmol/L, p<0.05) düzeyleri gözlendi. Hemodiyaliz ihtiyacı olanlarda SpO₂ (91,1 ± 5,1%, p=0.006) düşüklüğü ile birlikte BUN (84,8 ± 34,2 mg/dL, p<0.001), kreatinin (3,70 ± 1,56 mg/dL, p<0.001), laktat (3,28 ± 3,47 mmol/L, p=0.007) ve BAR (2,49 ± 1,02, p<0.001) değerleri anlamlı biçimde yüksek, GFR (16,3 ± 8,7 mL/dk, p<0.001) ise düşüktü. ROC analizi sonucunda BAR'ın hemodiyaliz gereksinimini öngörmedeki AUC değeri 0.694 (p<0.001) olarak bulundu. Kesim noktası 1.30 için duyarlılık %87,9 ve özgüllük %72,1 saptandı. Sonuçlar: Bu çalışma BUN/Albümin oranının (BAR) acil serviste kardiyorenal sendromlu hastalarda klinik seyri öngörmede anlamlı bir prognostik gösterge olabileceğini ortaya koymuştur. BAR değeri ≥ 1.30 olan hastalar hemodiyaliz ihtiyacı açısından yakın izlem gerektiren yüksek riskli grup olarak değerlendirilmelidir. Diğer sonlanımlar açısından baktığımızda BAR; mortalite, yoğun bakım ve inotrop ihtiyacını öngörmede yeterli bir parametre olmamıştır. Bununla birlikte, çalışmanın tek merkezli ve retrospektif tasarımı, örneklem büyüklüğünün sınırlı olması ve bazı klinik değişkenlerin standardize edilememesi sonuçların genellenebilirliğini kısıtlamaktadır. Gelecekte yapılacak çok merkezli, prospektif çalışmalar, BAR'ın prognostik gücünü doğrulayarak klinik karar algoritmalarına entegrasyonunu güçlendirebilir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Objective: Cardiorenal syndrome (CRS) is a complex clinical condition characterized by the deterioration of the interaction between the heart and kidneys, leading to high morbidity and mortality. Considering the limitations of existing cardiac and renal biomarkers, there is a need for easily accessible combined indicators. This study aimed to evaluate the relationship between the blood urea nitrogen/albumin ratio (BAR) and the need for intensive care unit (ICU) admission, inotropic support, hemodialysis, and mortality in patients diagnosed with CRS in the emergency department. Our hypothesis was that elevated BAR values could predict major outcomes by reflecting poor prognosis. Methods: This single-center, retrospective, observational study included adult patients (≥18 years) diagnosed with CRS, confirmed by clinical, laboratory, and echocardiographic findings, who presented to the Emergency Department of İzmir Kâtip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital between January 1, 2020, and August 3, 2025 (n = 201). Mean values between two groups were compared using the Student's t-test, while comparisons among multiple groups were made using one-way ANOVA. Categorical variables were analyzed using the Chi-square test. Receiver operating characteristic (ROC) analysis was performed to assess test performance. A p-value of <0.05 was considered statistically significant. Results: The mean age of the 201 included patients was 73.3 years, and more than half were female. The most common comorbidities were heart failure (86.6%), hypertension (84.1%), diabetes mellitus (61.2%), and chronic kidney disease (50.7%). The mean BAR value was 2.04. In patients who died, age was higher (75.9 ± 12.0 vs. 71.9 ± 11.8 years, p = 0.025), mean arterial pressure (83.1 ± 15.7 vs. 90.7 ± 19.5 mmHg, p = 0.006), systolic blood pressure (115.0 ± 24.5 vs. 129.2 ± 30.0 mmHg, p <0.001), and albumin levels (32.9 ± 4.3 g/L, p = 0.015) were lower, while lactate levels (3.52 ± 3.18 vs. 2.31 ± 2.17 mmol/L, p <0.001) were significantly higher. Similarly, patients requiring ICU support had lower systolic blood pressure (118.2 ± 26.7 mmHg, p <0.05) and higher lactate levels (3.29 ± 3.14 mmol/L, p <0.05). In those requiring hemodialysis, SpO₂ (91.1 ± 5.1%, p = 0.006) was lower, while BUN (84.8 ± 34.2 mg/dL, p <0.001), creatinine (3.70 ± 1.56 mg/dL, p <0.001), lactate (3.28 ± 3.47 mmol/L, p = 0.007), and BAR (2.49 ± 1.02, p <0.001) were significantly higher, and GFR (16.3 ± 8.7 mL/min, p <0.001) was lower. The ROC analysis revealed that BAR had an AUC of 0.694 (p <0.001) for predicting the need for hemodialysis, with a cutoff value of 1.30 yielding a sensitivity of 87.9% and specificity of 72.1%. Conclusion: This study demonstrated that the blood urea nitrogen/albumin ratio (BAR) may serve as a significant prognostic indicator for predicting clinical course in patients with cardiorenal syndrome presenting to the emergency department. Patients with BAR ≥ 1.30 should be considered a high-risk group requiring close monitoring for potential hemodialysis. However, BAR was not found to be a sufficient parameter for predicting mortality, ICU admission, or inotropic support needs. The study's single-center, retrospective design, limited sample size, and the lack of standardization of certain clinical variables restrict the generalizability of the findings. Future multicenter prospective studies are warranted to confirm the prognostic value of BAR and strengthen its integration into clinical decision-making algorithms.

Benzer Tezler

  1. Acil servise akut böbrek hasarı ile başvuran hastaların klinik özelliklerinin ve prognostik faktörlerinin retrospektifolarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of the clinical characteristics and prognostic factors of patients presenting to the emergency department with acute kidney injury

    KHAYALA HAJIZADA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NefrolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET ASI OKTAN

  2. Kardiyorenal sendromlu hastalarda serum osmolarite değişiminin hasta sonlanımı üzerine etkileri

    The impact of serum osmolarity changes on patient outcomes in patients with cardiorenal syndrome

    DAMLA ÖZDEMİR KURTULUŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Acil Tıpİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. OSMAN SEZER ÇINAROĞLU

  3. Toplum kaynaklı akut böbrek hasarı nedeniyle yatan hastalarda etiyoloji, hastane içi morbidite, mortalite ve erken dönem prognoz

    Etiology, in hospital morbidity, mortality and early prognosis in inpatients due to community-acquired acute kidney injury

    SEDA ŞENKARDEŞ KANDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NUMAN GÖRGÜLÜ

  4. Dekompanse kalp yetmezliği ile başvuran kardiyorenal sendromlu hastalarda ultrafiltrasyon ihtiyacını belirleyen faktörler

    Factors determining the need for ultrafiltration in patients with cardienal syndrome applying with decompansed heart failure

    MUHAMMED ALİ COŞKUNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYÇA İNCİ

  5. Hipervolemik hastalarda diüretik tedavisi ve ultrafiltrasyon tedavi yöntemlerinin oksidatif stres belirteçleri ve karotis intima media kalınlığı üzerindeki etkileri

    Patients hypervolemic ultrafiltration diuretic therapy, and carotid intima media thickness treatment methods and effects on oxidative stress markers

    FARUK ÇEÇEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    NefrolojiDüzce Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TANSU SAV