Omalizumab veya mepolizumab tedavisi alan ağır astımlı olgularda, eşlik eden bronşektazi varlığının biyolojik ajan tedavi yanıtına etkisi
The effect of coexisting bronchiectasis on the response to biological agent therapy in patients with severe asthma receiving omalizumab or mepolizumab treatment
- Tez No: 971332
- Danışmanlar: DOÇ. DR. NİDA ÖZTOP UZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Allerji ve İmmünoloji, Internal diseases, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Astım, Astım kontrolü, Bronşektazi, Mepolizumab, Omalizumab, Asthma, Asthma control, Bronchiectasis, Mepolizumab, Omalizumab
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Astım ve bronşektazi, sıklıkla birlikte görülen obstrüktif hava yolu hastalıklarıdır. Bu çalışmanın amacı, bronşektazinin eşlik ettiği ağır astımlı hastalarda biyolojik ajanlar mepolizumab ve omalizumabın tedavi yanıtlarını karşılaştırmak ve bronşektazinin tedavi etkinliği üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Bu çalışma, bronşektazinin biyolojik tedaviye yanıtı nasıl etkilediğine ilişkin klinik karar sürecine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, 2022–2025 yılları arasında Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi Erişkin Alerji ve İmmünoloji Kliniği'nde mepolizumab veya omalizumab tedavisi alan 80 hastanın retrospektif dosya incelemesine dayanmaktadır. Hastaların 30'unda bronşektazi saptanmış olup, demografik veriler, eozinofil ve immunoglobulin E (IgE) düzeyleri, deri prick testi, solunum fonksiyonları, radyolojik bulgular ve astım kontrol test skorları değerlendirilmiştir. Çalışma retrospektif, tek merkezli ve tanımlayıcı olarak tasarlanmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 80 hastanın 24'ü erkek, 56'sı kadın olup 30'unda bronşektazi saptandı. Hastaların 42'si omalizumab, 38'i mepolizumab tedavisi almaktaydı. Başlangıçta bronşektazi olmayan ve olan gruplarda Bronşektazi varlığına göre Astım Kontrol Testi (AKT) skorları karşılaştırıldığında; başlangıçta (0. hafta) bronşektazi olmayan grupta ortalama±SS AKT skoru 13,1±3,2 iken, bronşektazi olan grupta ortalama±SS 12±3,4 (p=0,1341) bulundu. Biyolojik ajan tedavisi sürecinde 16. haftada bronşektazi olmayan grupta AKT ortalama±SS 19,4±3,1, bronşektazi olan grupta ise ortalama±SS 19±3,3 (p=0,7211), 24. haftada bronşektazi olmayan hastalarda ortalama±SS AKT 21,9±2,6, bronşektazi olanlarda ortalama±SS 21,3±2,9 (p=0,3891) ve 52. haftada bronşektazi olmayan grupta ortalama±SS AKT 22,9±2,5, bronşektazi olan grupta ise ortalama±SS 22,5±2,8 idi. Tüm kontrol haftaların iki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bronşektazi olan ve olmayan hastalarda başlangıç ve son solunum fonksiyon testlerinde (SFT) FEV1/ FVC yüzdesinin karşılaştırılmasında bronşektazi olmayan grupta ortalama±SS değer 76,2±12,7, bronşektazi olan grupta ise ortalama±SS 70,5±10,3 olarak saptandı. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,0361). 52. haftanın sonunda ölçülen FEV1/ FVC yüzdesi, bronşektazi olmayanlarda ortalama±SS 75,5±9,1 , bronşektazi olanlarda ise ortalama±SS 72,3±8,2 idi ve iki grup arasında anlamlı farklılık gözlenmedi (p=0,2041). Mepolizumab ve omalizumab grupları arasında AKT skorları karşılaştırıldığında; başlangıçta (0. hafta) mepolizumab grubunda ortalama±SS AKT skoru 12,8±3,4 , omalizumab grubunda ise ortalama±SS 12,6±3,2 (p=0,8161), tedavinin 16. haftasında mepolizumab grubunda ortalama±SS AKT 18,9±3,2 , omalizumab grubunda ise AKT ortalama±SS 19,5±3,1 (p=0,5041), 24. haftada mepolizumab grubunda ortalama±SS AKT 21,9±2,8 omalizumab grubunda ortalama±SS AKT 21,5±2,6 (p=0,2701), 52. haftada ise mepolizumab grubunda ortalama±SS AKT 23±2,6, omalizumab grubunda ortalama±SS AKT 24±2,5 bulundu. Yine gruplar arasında anlamlı fark görülmedi (p=0,4541). Sonuç: Çalışmamız sonucunda bronşektazi varlığının hastaların biyolojik ajan tedavilerine verdiği yanıtı etkilemediğini ve bronşektazi eşlik etse de hastalarda AKT artışı ile birlikte astım açısından yanıt alınabildiğini göstermiştir. Bronşektazinin klinik tabloyu ağırlaştırabileceğini kabul etmekle birlikte, kullanılan biyolojik tedavilerin etkinliğini ve sağladığı iyileşmeyi kesinlikle azaltmadığını net bir şekilde ortaya koymaktadır. Başka bir deyişle, bronşektazi, biyolojik ajanlardan fayda görmenin önünde bir engel teşkil etmediği ve bronşektazi eşlik etse de hastalarda AKT artışı ile astım açısından iyi yanıt alınabildiğini göstermiştir.
Özet (Çeviri)
Aim: Asthma and bronchiectasis are obstructive airway diseases that frequently coexist. The aim of this study is to compare the treatment responses to the biological agents mepolizumab and omalizumab in patients diagnosed with allergic asthma accompanied by bronchiectasis, and to evaluate the impact of bronchiectasis on treatment efficacy. This study seeks to contribute to clinical decision-making regarding the influence of bronchiectasis on the response to biological therapy. Materials and Methods: This retrospective, single-center, descriptive study was conducted between 2022 and 2025 at the Adult Allergy and Immunology Clinic of Başakşehir Çam and Sakura City Hospital. It included 80 patients who received mepolizumab or omalizumab for at least 16 weeks, of whom 30 had bronchiectasis. Demographic data, eosinophil and immunoglobulin (IgE) levels, skin prick tests, lung function parameters, radiological findings, and asthma control test scores were evaluated from patients' records retrospectively. Results: Among the 80 patients included in the study, 24 were male and 56 were female, and bronchiectasis was detected in 30 patients. Forty-two patients were receiving omalizumab, while 38 were receiving mepolizumab treatment. When Asthma Control Test (ACT) scores were compared according to the presence of bronchiectasis, the mean ACT score at baseline (week 0) was mean±SD 13.1±3.2 in the non-bronchiectasis group and mean±SD 12±3.4 in the bronchiectasis group (p=0.1341). During treatment follow-up, the mean±SD ACT score at week 16 was 19.4±3.1 in patients without bronchiectasis and 19±3.3 in those with bronchiectasis (p=0.7211). At week 24, the mean±SD ACT score was 21.9±2.6 in the non-bronchiectasis group and 21.3±2.9 in the bronchiectasis group (p=0.3891). At week 52, the mean±SD ACT score was 22.9±2.5 in patients without bronchiectasis and 22.5±2.8 in those with bronchiectasis (p=0.3901). At all follow-up time points, the differences between the two groups were not statistically significant. In the comparison of baseline and final spirometry (FEV₁/FVC%) values according to the presence of bronchiectasis, the mean±SD baseline value was 76.2±12.7 in the non-bronchiectasis group and 70.5±10.3 in the bronchiectasis group, with a statistically significant difference (p=0.0361). At the end of week 52, the mean±SD %FEV1/FVC value was 75.5±9.1 in the non-bronchiectasis group and 72.3±8.2 in the bronchiectasis group. No significant difference was observed between the groups (p=0.2041). When ACT scores were compared between the mepolizumab and omalizumab groups, the baseline (week 0) mean±SD ACT score was 12.8±3.4 in the mepolizumab group and 12.6±3.2 in the omalizumab group (p=0.8161). At week 16, the mean±SD ACT was 18.9±3.2 in the mepolizumab group and 19.5±3.1 in the omalizumab group (p=0.5041). At week 24, the mean±SD ACT was 21.9±2.8 in the mepolizumab group and 21.5±2.6 in the omalizumab group (p=0.2701). At week 52, the mean±SD ACT was 23±2.6 in the mepolizumab group and 24±2,5 in the omalizumab group. Again, no significant difference was found between the groups (p=0.4541). Conclusion: The presence of bronchiectasis did not negatively affect the therapeutic response to biological agents. Significant improvement in Asthma Control Test scores was achieved in both groups, regardless of the presence of bronchiectasis. These findings indicate that bronchiectasis is not a barrier to achieving benefit from biological therapy in appropriately selected asthma patients.
Benzer Tezler
- Ağır astım hastalarında biyolojik ajan tedavisinin anksiyete ve depresyon skorları üzerine etkisi
Effect of biological agent therapy on anxiety and depression scores in severe asthma patients
ESRA ÇÖL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Göğüs HastalıklarıAydın Adnan Menderes ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ŞULE TAŞ GÜLEN
- Ağır astıma nazal polipin eşlik etmesi biyolojik tedavi yanıtını etkiler mi? Nazal polip subgrup analizlerline göre omalizumab ve mepolizumab tedavi yanıtlarının karşılaştırılması
Does concomitant nasal polyp affect the efficacy of biologic therapy in severe asthma? Comparison of omalizumab mepolizumab treatment efficacy according to nasal polyp subgroup analyzes
FATMA KÜBRA KILIÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Göğüs HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATMA MERVE TEPETAM
- Tedavi başarısızlığı nedeniyle omalizumab tedavisinden mepolizumaba geçiş yapılan ağır eozinofilik astımlı hastalarda mepolizumabın etkinliği ve güvenirliği
Efficacy and safety of mepolizumab in patients with severe eosinophilic asthma switched from omalizumab due to treatment failure
NİHAT CEM ILGAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Göğüs HastalıklarıManisa Celal Bayar ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YAVUZ HAVLUCU
- Erişkin ağır astım hastalarında mononükleer hücrelerin proteomik profillerinin belirlenmesi ve tedavi duyarlılığı ile ilişkisi
Determination of proteomic profiles of mononuclear cells in adult severe asthma patients and their relationship with treatment sensitivity
BENGÜ ÇÜRÜK GÜRBÜZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Göğüs HastalıklarıÇukurova ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. YASEMİN SAYGIDEĞER
- Nazal polipin eşlik ettiği ağır astım hastalarında Omalizumab ve Mepolizumab'ın nazal polip semptomları üzerine etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of the efficacy of Omalizumab and Mepolizumab on nasal polypsymptoms in patients with asthma and nasal polyposis
HATİCE NUR ÖZDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NİDA ÖZTOP UZ