Geri Dön

Ratlarda deneysel olarak oluşturulan postoperatif barsak adezyonlarını önlemede eritropoietinin rolü

The role of erythropoietin in preventing experimentally induced postoperative intestinal adhesions in rats

PDF İndir

  1. Tez No: 970864
  2. Yazar: SEMİH METİN
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ONURSAL VARLIKLI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Cerrahisi, Pediatric Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Eritropoietin (EPO), postoperatif barsak adezyonu, deneysel rat modeli, Doku adezyonları, Hayvan deneyleri, Erythropoietin (EPO), postoperative intestinal adhesion, experimental rat model, Tissue adhesions, Animal experimentation
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Ratlarda cerrahi olarak oluşturulan postoperatif barsak adezyon modelinde, eritropoietin (EPO) uygulamasının ve farklı uygulama yollarının adezyon gelişimi üzerine etkisinin makroskobik ve histopatolojik açıdan değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada toplam 47 adet, 300-400 gram ağırlığında Wistar albino rat kullanıldı. Tüm deneklerde standart çekum abrazyon yöntemi ile adezyon modeli oluşturulduktan sonra hayvanlar yedi gruba ayrıldı. Kontrol grupları sham, intraperitoneal serum fizyolojik (SF), subkutan SF ve intraperitoneal+subkutan SF uygulananlar şeklinde dörde ayrıldı. Üç deney grubunda ise sırasıyla intraperitoneal EPO (3500 IU/kg, tek doz), subkutan EPO (500 IU/kg, günaşırı toplam 7 doz) ve kombine intraperitoneal+subkutan EPO (IP 3500 IU/kg, tek doz + SC 500 IU/kg, günaşırı 7 doz) uygulandı. Uygulamalardan 14 gün sonra tüm hayvanlar sakrifiye edilerek karın içi makroskobik adezyonlar (Nair ve Evans sınıflamaları) ile histopatolojik adezyon parametreleri (Zühlke sınıflaması ve Hooker fibrozis, vasküler proliferasyon ve enflamasyon şiddeti skorları) değerlendirildi. Bulgular: EPO uygulanan gruplarda makroskobik adezyon oluşumunun azaldığı gözlendi. Makroskobik adezyon sınıflamasında (Nair) ve yapışıklık skorlamasında (Evans) deney grupları lehine, kontrol gruplarına kıyasla anlamlı farklılık saptandı (p=0,063, p=0,042). Histopatolojik değerlendirmede, EPO verilen ratlarda vasküler proliferasyon skorları anlamlı düzeyde düşük bulundu (p=0,089), fibrozis ve enflamasyon skorlarında ise istatistiksel anlamlılık olmamakla birlikte azalma eğilimi görüldü. Farklı uygulama yolları arasında etkinlik açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark izlenmezken, subkutan EPO grubunda adezyonların önlenmesi yönünde en belirgin etki gözlendi. Sonuç: Deneysel bulgularımız, EPO'nun postoperatif barsak adezyonlarını histopatolojik olarak beklenen düzeyde azaltmadığını; ancak diğer sonuçlarla beraber değerlendirildiğinde gelecek vadeden bir ajan olduğunu göstermektedir. Bu yönüyle EPO uygulaması, yapılacak ileri çalışmalarla beraber, adezyon profilaksisi ve tedavisine yönelik mevcut stratejilere önemli bir alternatif veya ek katkı sağlayabilir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study sought to assess the macroscopic and histopathological impacts of erythropoietin (EPO) and its various administration routes on adhesion formation in a surgically induced postoperative intestinal adhesion rat model. Materials and Methods: A total of 47 Wistar albino rats, each weighing between 300 and 400 grams, were utilized in this study. A standardized cecal abrasion model was employed to induce adhesions in all subjects. The animals were randomly allocated into seven groups: four control groups (sham, intraperitoneal saline, subcutaneous saline, and combined intraperitoneal plus subcutaneous saline) and three experimental groups receiving EPO. The EPO groups were administered intraperitoneal EPO (3500 IU/kg, single dose), subcutaneous EPO (500 IU/kg, every other day for a total of seven doses), or a combination of both. Fourteen days post-intervention, all rats were sacrificed, and intra-abdominal adhesions were assessed both macroscopically (using the Nair and Evans classifications) and histopathologically (employing the Zühlke classification and Hooker's scores for fibrosis, vascular proliferation, and inflammation severity). Results: The groups treated with EPO demonstrated a reduction in macroscopic adhesion formation. The Nair and Evans scoring indicated significant differences favoring the experimental groups over the controls (p=0,063, p=0,042). Histopathological analysis revealed significantly lower vascular proliferation scores in the EPO-treated rats (p=0,089), while fibrosis and inflammation scores showed a decreasing trend, albeit without reaching statistical significance. Although no statistically significant differences were observed among the administration routes, the subcutaneous EPO group exhibited the most pronounced preventive effect. Conclusion: The results of our experiment indicate that EPO does not significantly diminish postoperative intestinal adhesions at the histopathological level. Nevertheless, when evaluated in conjunction with other outcomes, EPO has demonstrated potential as a promising therapeutic agent. With further investigation, EPO may serve as a valuable alternative or adjunct to current strategies for the prophylaxis and treatment of adhesions.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    652495

    Rapamisin'in ratlarda deneysel olarak oluşturulan intraabdominal adezyonların gelişimi üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    PELİN AKBABA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Genel CerrahiSağlık Bakanlığı

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DR. METİN ŞAHİN

    DOÇ. DR. OSMAN YÜCEL

  2. Tez No

    584163

    Ratlarda oluşturulan adeziv intestinal obstrüksiyonda farklı bakteri kontaminasyonunun etkisi ve postoperatif peritoneal adezyonları önlemede %50 dekstroz solüsyonu ve prp 'nin ('platelet rich plasma' trombositten zengin plazma) rolü

    The effect of different bacteria contamination in adhesive intestinal obstruction and the role of %50 dextroz solution and prp(platelet rich plasma) in preventing the postoperative peritoneal adhesions in rats

    GÖKHAN DEMİRTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk CerrahisiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN TUĞRUL TİRYAKİ

  3. Tez No

    479104

    Ratlarda deneysel olarak oluşturulan intraabdominal adezyonların önlenmesinde koenzim Q10' nin etkisinin incelenmesi

    The investigation of the effect of coenzyme Q10 in preventing experimental intraabdominal adhesions in rats

    MUZAFFER MUAZZEZ CANGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Genel CerrahiÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ŞÜKRÜ TAŞ

  4. Tez No

    165226

    Travmatize barsak modelinde intraperitoneal ve intravenöz uygulanan dexpanthenolün peritoneal adezyon gelişimi ve peritoneal fibrinolitik sistem üzerine etkileri

    The effects of dexpanthenol administered intravenous and intraperitoneal on peritoneal adhesion formation and peritoneal fibrinolytic system in a traumatized intestine model

    YUSUF AKDENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Genel CerrahiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. ÖMER RIDVAN TARHAN

  5. Tez No

    115466

    Deneysel tıkanma sarılığı oluşturulan ratlarda kalsitonin geni ile ilişkili peptidin barsak anastomozu iyileşmesi üzerine etkileri

    The Effect of CGRP on the healing of intestinal anastomosis in rats with experimental obstructive jaundice

    ÖKKEŞ SEZAİ LEVENTOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Genel CerrahiGazi Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ERHAN ONUK

Geri Dön