Geri Dön

Temporomandibular eklem disfonksiyonuna sahip olan romatoid artritli bireylerde manuel tedavi uygulamalarının etkinliği

Effectiveness of manual therapy applications in individuals with romatoid arthritis who have temporomandibular joint dysfunction

  1. Tez No: 970238
  2. Yazar: KÜBRA AKTAŞ
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ HAKAN POLAT
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sanko Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma temporomandibular eklem disfonksiyonuna sahip olan romatoid artritli bireylerde manuel terapi uygulamalarının ağrı, eklem hareket açıklığı, eklem pozisyon hissi üzerindeki etkisini incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya dahil edilen 57 hasta basit rastgele yöntem ile 3 gruba ayrıldı. Grup 1'e çiğneme kaslarına yumuşak doku mobilizasyonu ve grup 2'ye temporomandibular eklem mobilizasyonu haftada 2 olmak üzere 6 hafta boyunca uygulandı. Kontrol grubuna tedavi yapılmadı. Gruplar tedavi öncesi ve tedavi sonrası olmak üzere 2 kez değerlendirildi. Kontrol grubuna ilk değerlendirmeden 6 hafta sonra ikinci değerlendirme yapıldı. Servikal bölge eklem hareket açıklığı ve eklem pozisyon hissini değerlendirmek için C-ROM, TME hareket açıklığını değerlendirmek için milimetrik cetvel, kasların basınç ağrı eşiğini değerlendirmek için Algometre, baş ağrısı için Baş Ağrısı Etki Testi- HIT-6, temporomandibular disfonksiyon şiddeti için Fonseca Anamnestik İndeksi(FAİ) ve Çene Fonksiyon Kısıtlanma Skalası-20(JFLS-20), emosyonel durum için Yaygın Anksiyete bozukluğu-7(GAD-7) kullanıldı. Servikal eklem hareket açıklığında, kontrol grubunda yalnızca sağ lateral fleksiyon açısı tedavi öncesi-sonrası artış göstermiştir (p<0.05). Yumuşak doku mobilizasyonu grubunda fleksiyon ve rotasyon açılarında artış; fleksiyon ve ekstansiyon dönüş sapma ölçümlerinde ise azalma gözlenmiştir (p<0.05). Eklem mobilizasyonu grubunda fleksiyon, ekstansiyon, lateral fleksiyon ve rotasyon açılarında artış; dönüş sapma ölçümlerinde ise azalma tespit edilmiştir (p<0.05). Gruplar arası karşılaştırmalarda, sol lateral fleksiyon ve sol lateral fleksiyon hareket sapma açısı yalnızca eklem mobilizasyon grubunda; sağ rotasyon açısı ise her iki tedavi grubunda farklılık göstermiştir (p<0.05). Yumuşak doku mobilizasyonu, sağ rotasyon açısındaki artışı eklem mobilizasyona göre daha belirgin şekilde artırmıştır. Basınç ağrı eşikleri ölçümünde yumuşak doku mobilizasyon grubunda tüm ölçümlerde tedavi sonrası artış saptandı (p<0.05). Eklem mobilizasyon grubunda da tüm ölçümlerde benzer şekilde artış gözlendi (p<0.05). Kontrol grubunda ise yalnızca sol TME laterali ölçümünde azalma görüldü (p<0.05). Gruplar arası karşılaştırmalarda, yumuşak doku mobilizasyonu ile kontrol grubu arasında sağ masseter, sol anterior temporalis ve sol masseter yumuşak doku mobilizasyonu lehine farklılık bulundu (p<0.05). Eklem mobilizasyonu ile kontrol grubu karşılaştırıldığında ise sağ TME laterali ve sol anterior temporalis değişkenlerinde eklem mobilizasyonu grubunda farklılık tespit edildi (p<0.05). Yumuşak doku ve eklem mobilizasyonu grupları arasında ise fark saptanmadı (p>0.05). Mandibular hareket açıklığı değerlendirmesinde yumuşak doku mobilizasyon grubunda tüm ölçümlerde tedavi sonrası artış saptandı (p<0.05). Eklem mobilizasyon grubunda da tüm ölçümlerde benzer şekilde artış görüldü (p<0.05). Kontrol grubunda ise yalnızca depresyon ve protrüzyon ölçümlerinde azalma tespit edildi (p<0.05). Gruplar arası karşılaştırmalarda, yumuşak doku mobilizasyonu ile kontrol grubu arasında yalnızca retrüzyon ölçümünde fark bulundu (p<0.05), diğer karşılaştırmalarda fark saptanmadı (p>0.05). GAD-7, FONSECA, JFLS-20 Çiğneme, JFLS-20 Mobilite ve JFLS-20 Total ölçümlerinde, yumuşak doku mobilizasyon grubunda tüm ölçümlerde tedavi sonrası azalma saptandı (p<0.05). Eklem mobilizasyon grubunda da tüm ölçümlerde benzer şekilde azalma görüldü (p<0.05). Kontrol grubunda ise GAD-7, Fonseca ve JFLS-20 alt ölçeklerinde artış izlendi (p<0.05). Gruplar arası karşılaştırmalarda, yumuşak doku mobilizasyonu ile kontrol grubu arasında Fonseca ve JFLS-20 çiğneme ile total skorlarında fark bulundu (p<0.05); azalma yalnızca mobilizasyon grubunda gözlenirken, kontrol grubunda artış tespit edildi. Eklem mobilizasyonu ile kontrol grubu karşılaştırıldığında ise HIT-6, Fonseca ve JFLS-20 alt ölçeklerinde fark bulundu (p<0.05); azalma mobilizasyon grubunda, artış kontrol grubunda ortaya çıktı. Romatoid artritli ve temporomandibular eklem disfonksiyonu olan bireylerde uygulanan yumuşak doku ve eklem mobilizasyonları, ağrı, fonksiyonel kısıtlılık,anksiyete ve eklem hareket açıklığı üzerindeki olumsuz etkileri azaltmada etkili sonuçlar vermiştir. Her iki tedavi yaklaşımı da semptomların hafiflemesine katkı sağlarken, kontrol grubunda bazı parametrelerde kötüleşme izlenmiştir. Bu bulgular, manuel terapi yöntemlerinin RA'lı hastalarda TME disfonksiyonuna yönelik etkili bir tedavi seçeneği olabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

This study was conducted to investigate the effect of manual therapy applications on pain, range of motion and joint position sense in individuals with rheumatoid arthritis who have temporomandibular joint dysfunction. The 57 patients included in the study were divided into 3 groups by simple randomization. Group 1 received myofascial mobilization of masticatory muscles and group 2 received temporomandibular joint mobilization twice a week for 6 weeks. The control group received no treatment. The groups were evaluated twice, before and after treatment. The control group underwent a second evaluation 6 weeks after the first evaluation. C-ROM was used to evaluate cervical range of motion and joint position sensation, millimeter ruler was used to evaluate TMJ range of motion, Algometer was used to evaluate pressure pain threshold of muscles, Headache Impact Test-HIT-6 was used for headache, Fonseca Anamnestic Index (FAI) and Jaw Function Limitation Scale-20 (JFLS-20) were used for temporomandibular dysfunction severity, Generalized Anxiety Disorder-7 (GAD-7) was used for emotional state. In the assessment of cervical range of motion, only the right lateral flexion angle demonstrated a significant pre–post increase in the control group (p<0.05). In the soft tissue mobilization group, significant increases were observed in flexion and rotation angles, while significant decreases were detected in flexion and extension deviation measures (p<0.05). In the joint mobilization group, flexion, extension, lateral flexion, and rotation angles significantly increased, whereas deviation measures significantly decreased (p<0.05). Between-group comparisons showed that left lateral flexion angle and left lateral flexion deviation were significantly improved only in the joint mobilization group, while right rotation angle significantly improved in both intervention groups (p<0.05). Notably, soft tissue mobilization yielded a greater increase in right rotation compared with joint mobilization. In pressure pain threshold (PPT) assessment, significant post-treatment increases were found across all sites in both soft tissue and joint mobilization groups (p<0.05), whereas the control group showed a significant decrease only in the left TMJ lateral measurement (p<0.05). Between-group analyses revealed significant differences in favor of soft tissue mobilization for the right masseter, left anterior temporalis, and left masseter (p<0.05), and in favor of joint mobilization for the right TMJ lateral and left anterior temporalis (p<0.05). No significant differences were observed between the two treatment groups (p>0.05). In mandibular range of motion, all measures improved significantly after treatment in both mobilization groups (p<0.05), whereas the control group showed significant decreases in depression and protrusion (p<0.05). Between-group comparisons indicated a significant difference only in retrusion between soft tissue mobilization and the control group (p<0.05). Regarding patient-reported outcomes, the soft tissue mobilization group demonstrated significant post-treatment reductions in GAD-7, Fonseca, JFLS-20 Chewing, JFLS-20 Mobility, and JFLS-20 Total scores (p<0.05). Similar improvements were observed in the joint mobilization group (p<0.05). In contrast, the control group showed significant increases in GAD-7, Fonseca, and JFLS-20 subscores (p<0.05). Between-group comparisons revealed significant differences between soft tissue mobilization and the control group for Fonseca, JFLS-20 Chewing, and JFLS-20 Total (p<0.05), with improvements in the intervention group and deterioration in controls. Comparisons of joint mobilization and control groups showed significant differences in HIT-6, Fonseca, and JFLS-20 subscores (p<0.05), again reflecting improvements in the intervention group and worsening in controls. Overall, in individuals with rheumatoid arthritis and temporomandibular joint dysfunction, both soft tissue and joint mobilization significantly reduced pain, functional limitations, anxiety, and improved joint mobility. While both interventions contributed to symptom relief, several parameters deteriorated in the control group. These findings suggest that manual therapy techniques may represent an effective treatment option for TMJ dysfunction in RA patients.

Benzer Tezler

  1. Temporomandibular eklem disfonksiyonlu bireylerde kondile ait kemik değişikliklerinin dental volümetrik tomografi ile değerlendirilmesi

    The evaluation of condylar bone changes in the individuals with temporomandibular joint dysfunctions using dental volumetric tomography

    DOĞAN DURNA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Diş HekimliğiAtatürk Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET BERHAN YILMAZ

  2. Temporomandibular eklem disfonksiyonuna özel tampa kinezyofobi ölçeğinin Türkçe geçerliliği ve güvenilirliği

    Turkish validity and reliability of the tampa scale for kinesiophobia for temporomandibular disorders

    EYLEM KÜÇÜK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Fizyoterapi ve RehabilitasyonOkan Üniversitesi

    Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EDA TONGA

  3. Değişik temporomandibuler eklem hastalıklarında splint tedavisiyle elde edilen sonuçların karşılaştırılması

    A comparison of the treatment results obtained by means of the splint therapy in different temporomandibular disorders

    HAZEM MELAD

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Diş HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERDAL ERDEM

  4. Temporomandibular eklem disfonksiyonu olan kadınlarda ağrı şiddetinin fonksiyonel ve ruhsal durum parametreleri ile ilişkisinin incelenmesi

    Investigation of the relationship of pain intensity with functional and mental state parameters in women with temporomandibular joint dysfunction

    AYŞE ECE GÖKCE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Fizyoterapi ve RehabilitasyonPamukkale Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMİNE ASLAN TELCİ