Geri Dön

Prematüre retinopatisi tanısı alıp spontan gerileyen, anti-VEGF uygulanan ve lazer fotokoagülasyon uygulanan çocuklarda mikroperimetri ile retinal hassasiyet değerlendirilmesi

Evaluation of retinal sensitivity obtained by microperimetry in children with rop-spontaneous regression, rop-treated with anti-VEGF and rop-treated with laser photocoagulation

PDF İndir

  1. Tez No: 969972
  2. Yazar: SÜMEYYE SELAY ERSOY ŞENEL
  3. Danışmanlar: DR. BENGİ DEMİRAYAK, DOÇ. DR. ASLI VURAL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Prematüre Retinopatisi, Mikroperimetri, Retinal Hassasiyet, Fiksasyon Stabilitesi, Anti-VEGF, Lazer Fotokoagülasyon, Spontan Regresyon, Retinopathy of Prematurity, Microperimetry, Retinal Sensitivity, Fixation Stability, Anti-VEGF, Laser Photocoagulation, Spontaneous Regression
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Amaç: Bu çalışmada, prematüre retinopatisi (PR) tanısı sonrası spontan gerileyen, anti-vasküler endotelyal büyüme faktörü (anti-VEGF) veya lazer fotokoagülasyon (LFK) tedavisi alan okul çağı çocuklarında, makula fonksiyonlarını ve fiksasyon özelliklerini mikroperimetri (MP) ile kantitatif olarak değerlendirmek ve bu grupları PR öyküsü olmayan preterm ve term doğumlu çocuklarla karşılaştırarak aralarındaki farkları ortaya koymak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Gözlemsel, karşılaştırmalı ve kohort tipindeki bu çalışmaya, T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Pediatrik Oftalmoloji biriminde takipli Temmuz 2024-Şubat 2025 tarihleri arasında PR tanısı alıp Anti-VEGF ya da LFK tedavisi ile gerileme sağlanan ya da spontan regresyon izlenen 6-16 yaş aralığındaki çocuklar dahil edildi. Aynı tarihlerde polikliniğe başvuran term ve preterm doğumlu 6-16 yaş aralığında çocuklar kontrol grubu için eklendi. LFK (n=53 göz), anti-VEGF (n=53 göz), spontan gerileyen PR (n=57 göz), PR öyküsü olmayan preterm kontrol (n=59 göz) ve term kontrol (n=59 göz) olmak üzere beş gruba ayrılan 158 çocuğun 281 gözü dahil edildi. Tüm katılımcılara en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), biyomikroskopik muayene, dilate fundus muayenesi ve sikloplejinli refraksiyonu içeren tam oftalmolojik muayene yapıldı. MP-1 mikroperimetri cihazı kullanılarak retinal hassasiyet (desibel, dB), fiksasyon stabilitesi (BCEA, Bivariate Contour Ellipse Area) ve fiksasyon lokasyonu parametrelerine bakıldı ve gruplar arasında istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalamalarının anti-vegf grubunda 8,94±0,98 yıl, LFK grubunda 9,31±1,38 yıl, spontan regresyon grubunda 8,98±2,14 yıl, preterm kontrol grubunda 9,1±1,55 yıl ve term kontrol grubunda 9,41±1,67 yıldır. Çalışmaya 67 kadın ve 91 erkek hasta katılmıştır. Hastaların EİDGK (logMAR) ortalamaları anti-vegf grubunda 0,02±0,05; LFK grubunda 0,03±0,04; spontan regresyon grubunda 0,02±0,05; preterm kontrol grubunda 0,02±0,05 ve term kontrol grubunda 0±0,01 olduğu görülmektedir. Anti-VEGF grubunda anlamlı derecede daha fazla posterior (zon 1 ve posterior zon 2) hastalık varlığı olduğu görüldü (p<0,001). Hastaların mean sensitivity (dB) ortalamaları anti-vegf grubunda 18,56±1,67; LFK grubunda 18,03±1,44; spontan regresyon grubunda 18,95±1,26; preterm kontrol grubunda 19,21±0,95 ve term kontrol grubunda 19,66±0,54 olduğu görülmektedir. Hastaların 1SD BCEA ortalamalarının anti-VEGF grubunda 1,16±0,87; LFK grubunda 0,86±0,86; spontan regresyon grubunda 1,07±0,79; preterm kontrol grubunda 0,55±0,4 ve term kontrol grubunda 0,25±0,2 olduğu görülmektedir. Yaş ve cinsiyet açısından çalışma gruplarında istatistiksel anlamlı fark saptanmamıştır. PR grupları ve preterm kontrol grubu arasında EİDGK açısından anlamlı bir fark saptanmazken (p=0,603), MP bulguları gruplar arasında belirgin şekilde farklıydı. Ortalama retinal hassasiyet, LFK grubunda (18,03±1,44 dB), anti-VEGF (18,56±1,67 dB; p=0,002) ve spontan regresyon (18,95±1,26 dB; p=0,001) gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşüktü. Buna karşın, fiksasyon stabilitesi (BCEA 1SD) LFK grubunda (0,86±0,86) anti-VEGF grubuna (1,16±0,87) göre anlamlı olarak daha iyiydi (p=0,011). Sonuç: PR sonrası uzun dönem makula fonksiyonu, uygulanan tedavinin ablatif/non-ablatif doğası ve daha da önemlisi altta yatan hastalığın başlangıçtaki anatomik konumu gibi faktörlerin karmaşık bir etkileşiminin sonucudur. Anti-VEGF tedavisi alan grupta retinal hassasiyet daha iyi saptanmıştır. Anti-VEGF'nin genellikle daha posterior ve şiddetli hastalıkta kullanılması fiksasyon stabilitesinin daha zayıf olmasına neden olabilmektedir. MP, standart görme testlerinin gözden kaçırabileceği fonksiyonel kayıpları tespit ederek PR'li çocukların takibinde değerli ve objektif bir araçtır.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Purpose: The aim of this study was to quantitatively evaluate macular function and fixation characteristics using microperimetry (MP) in school-aged children with a history of retinopathy of prematurity (ROP) that had spontaneously regressed or regressed following treatment with anti-vascular endothelial growth factor (anti-VEGF) or laser photocoagulation (LPC), and to compare these findings with preterm and term children without ROP. Methods: This cross-sectional, observational, and comparative study included children aged 6–16 years who were followed at the Pediatric Ophthalmology Unit of the University of Health Sciences Bakırköy Dr. Sadi Konuk Training and Research Hospital between July 2024 and February 2025. Participants consisted of children with a history of ROP treated with anti-VEGF or LPC, or with spontaneous regression, as well as preterm and term children without ROP serving as controls. A total of 281 eyes of 158 children were examined, distributed into five groups: LPC (n=53 eyes), anti-VEGF (n=53 eyes), spontaneous regression (n=57 eyes), preterm controls without ROP (n=59 eyes), and term controls (n=59 eyes). All participants underwent a comprehensive ophthalmological examination including best-corrected visual acuity (BCVA), slit-lamp biomicroscopy, dilated fundus examination, and cycloplegic refraction. Using the MP-1 microperimeter, retinal sensitivity (decibels, dB), fixation stability (BCEA, Bivariate Contour Ellipse Area), and fixation location were assessed and compared among groups. Results: The mean ages were 8.94±0.98 years in the anti-VEGF group, 9.31±1.38 years in the LPC group, 8.98±2.14 years in the spontaneous regression group, 9.1±1.55 years in the preterm control group, and 9.41±1.67 years in the term control group. The study included 67 females and 91 males. The mean BCVA (logMAR) was 0.02±0.05 in the anti-VEGF group, 0.03±0.04 in the LPC group, 0.02±0.05 in the spontaneous regression group, 0.02±0.05 in the preterm control group, and 0±0.01 in the term control group. Posterior disease (zone 1 and posterior zone 2) was significantly more prevalent in the anti-VEGF group (p<0.001). The mean retinal sensitivity was 18.56±1.67 dB in the anti-VEGF group, 18.03±1.44 dB in the LPC group, 18.95±1.26 dB in the spontaneous regression group, 19.21±0.95 dB in the preterm control group, and 19.66±0.54 dB in the term control group. The mean 1SD BCEA was 1.16±0.87 in the anti-VEGF group, 0.86±0.86 in the LPC group, 1.07±0.79 in the spontaneous regression group, 0.55±0.40 in the preterm control group, and 0.25±0.20 in the term control group. No statistically significant differences were observed among groups with respect to age and sex. While no significant difference in BCVA was found among ROP groups and the preterm control group (p=0.603), MP findings showed significant intergroup differences. Mean retinal sensitivity was significantly lower in the LPC group (18.03±1.44 dB) compared to the anti-VEGF (18.56±1.67 dB; p=0.002) and spontaneous regression groups (18.95±1.26 dB; p=0.001). Conversely, fixation stability (BCEA 1SD) was significantly better in the LPC group (0.86±0.86) compared to the anti-VEGF group (1.16±0.87; p=0.011). Conclusion: Long-term macular function after ROP is influenced by a complex interaction of factors, including the ablative versus non-ablative nature of the treatment and, more importantly, the initial anatomical location of the disease. Retinal sensitivity was better in the anti-VEGF group; however, since anti-VEGF is often used in more posterior and severe cases, fixation stability tended to be poorer in this group. Microperimetry provides valuable and objective information by detecting functional losses that may be overlooked by standard visual tests, and thus represents a useful tool in the follow-up of children with ROP.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    462619

    Prematüre retinopatisi olan hastalarda vitamin d reseptör gen polimorfizmi

    Vitamin d receptor gene polymorphism in patients with premature retinopathy

    NİHAL GÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÜMİT ÇELİK

  2. Tez No

    464032

    Prematüre retinopatisi tanılı hastalarda vasküler endotelyal büyüme faktör(VEGF) gen polimorfizmi

    Vascular endothelial growth factor (VEGF) gene polymorphism in patients with premature retinopathy (ROP)

    ERAY YURTÇU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÜMİT ÇELİK

  3. Tez No

    464034

    Prematüre retinopatisi olan hastalarda endotelyal nitrik oksit sentaz gen polimorfizmi

    Endothelial nitric oxide synthase gene polymorphism in patients with premature retinopathy

    SALİM REŞİTOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÜMİT ÇELİK

  4. Tez No

    651784

    Yenidoğanlarda patent duktus arteriyozusun agresif tedavi ile veya tedavisiz takibinin etkilerinin incelenmesi

    Investigation of the effects of aggressive treatment with or without treatment of patent ductus arteriosus in newborns

    SUNA ADEVİYE DİNÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HANİFİ SOYLU

  5. Tez No

    782753

    Çok küçük preterm bebeklerde farklı tedavi yaklaşımlarının patent duktus arteriozus kapanması ve prematürite ı̇lişkili morbiditeler üzerine etkisi

    The effect of different therapy approaches on patent ductus arteriosus closure and prematurity related morbidities in very small preterm babies

    SENA KALKAN BULUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FUNDA TÜZÜN

Geri Dön