Geri Dön

Çocuk acil travma hastalarının klinik ve laboratuvar bulgularının hiperkoagülabilite açısından değerlendirilmesi

Evaluation of clinical and laboratory findings of child emergency trauma patients in terms of hypercoagulability

  1. Tez No: 966535
  2. Yazar: GÖZDENUR ÖZDEMİR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HALE ÖREN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Çocuk Hematolojisi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Giriş̧: Travmaya bağlı gelişen pıhtılaşma bozuklukları sık görülen, mortalite ve morbiditeyi arttıran patolojik süreçlerdir. Bir travma hastasında, kanama travmanın kendisinden veya travmatik olay sonucu gelişen koagülopatiden kaynaklanabilir. Travmaya bağlı koagülopatinin erken saatlerinde hipokoagülabilite ve buna bağlı kanama gelişirken, geç döneminde pıhtılaşma faktörlerinin sistemik olarak tüketilmesiyle çoklu organ yetmezliği ve arterial veya venöz tromboembolizm karşımıza çıkabilir. Hipokoagülopatiden hiperkoagülopatiye geçişle karakterize akut travmatik koagülopati (ATK) şiddetli travmalarda sık görülür; pediatrik travma hastalarında mortalitenin önemli bir nedenidir. Travma hastalarında akut koagülopatinin tanımlanması ve erken müdahalesi mortalite ve morbidite oranını azaltabilir. Amaç̧: Bu araştırmada DEÜ Çocuk Acil servisine travma ile başvuran pediatrik hastalarda izlemde gelişebilecek ATK insidansını, risk faktörlerini ve prognoza etki eden faktörleri ortaya koymayı, mortalite ve morbidite durumlarını saptamayı ve elde ettiğimiz prediktif değerleri dikkate alarak bu hastaların takip ve tedavilerinin planlanmasında ATK konusunda farkındalık yaratmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: DEÜ Çocuk Acil Servisine 1 Ocak 2015-1 Haziran 2023 tarihleri arasında başvuran ve yaşları 1 ay -18 yaş arası olan travma hastaları bu çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik verileri, travmaya ait bilgi ve değerlendirmeleri, klinik bilgileri, laboratuvar ve radyolojik tetkik sonuçları, tedavi ve izlemleri, prognozları, mortalite ve morbidite nedenlerine ait veriler hasta dosyalarından alınıp veri toplama formuna kaydedildi; bulgular retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Çalışmamızda 1071 hastanın verilerine ulaşıldı. Hastaların ortalama yaşı 8,8 ± 5,7; 758'i (%70,8) erkek, 313'ü (%29,2) kızdı. ATK görülme insidansı % 30,9 bulundu. Yaralanma Şiddeti Skoru (ISS) <15 olan hafif travma hastalarının % 21,5'inde, ISS 15-24 olan hastaların % 39,2'sinde, ISS ≥25 olan hastaların % 64,2'sinde ATK geliştiği saptandı. Hastaların bulguları istatistiksel olarak analiz edildiğinde Glaskow Koma Skoru'nun ≤8, ISTH DIK skorunun ≥ 5 olması, anormal vital bulgu (hipotansiyon, hipertansiyon, bradikardi, taşikardi) bulunması, anemi varlığı ve acil serviste transfüzyon ihtiyacı ATK gelişimini öngörmede en önemli bağımsız risk faktörleri olarak tespit edildi. ATK varlığında erken dönemde intrakranial kanama, geç dönemde hiperkoagülopatik olay daha sıktı (p=0,013, p=0,009). ATK görülen hastalarda görülmeyenlere göre ekstrakranial hiperkoagülopatik olay daha sık görüldü (p=0,005). ATK var olan hastalarda mortalite % 6,3 olarak saptandı; ATK varlığı mortaliteyi 8,1 kat arttırmıştı. Travma sonrası ilk görüntülemesi normal olup izlemde intrakranial kanama gelişen % 0,7 hastada trombositopeni varlığı, aPTT ve PT yüksekliği en önemli risk faktörlerini oluşturmaktaydı. İzlemde kranial kanama saptanma zamanı median 24,0 (0,5-48,0) saat idi. Travma sonrası hastaların % 2,6'sında hiperkoagülopatik olay gelişti. Tromboz saptanma zamanı ortalama 7,10±10,30 gün; median 3,5 (0,02-35) gün idi. Trombozların % 25'i 0-1 yaş, % 17,9'u 2-4 yaş, % 14,3'ü 5-9 yaş, % 10,7'si 10-12 yaş, %32,1'i 13 yaş ve üstünde görüldü. Trombüsler en sık serebral yerleşimliydi (%53,6). Trombüslerin % 42,9'u arteriyel, %57,1'i venöz idi. Venöz trombozların % 62,5'i ekstremite derin ven trombozu, % 18,8'i serebral, % 6,2'si splenik, % 6,2'si renal, % 6,2'si vena cava inferiorda lokalizeydi. Başvuruda anormal vital bulgu varlığı, travmatik beyin hasarı olması ve kronik hastalık zemininde gelişen ATK'nın hiperkoagülopatik olay gelişme riskini arttığı görüldü. Travma sonrası tromboz gelişen hastalarda mortalite oranı % 7,1 idi. Hiperkoagülopati gelişen hastalarda sekel oranı hiperkoagülopati gelişmeyen hastalara göre daha yüksekti. Sonuç: Pediatrik yaş grubundaki travma hastalarında travmaya bağlı kanama kadar ATK'ye bağlı kanamalar ve hiperkoagülabilite gelişebilmekte, hiperkoagülopati mortaliteye ve sekelli bir yaşama neden olabilmektedir. Özellikle 0-1 yaş arasında ve ergenlik döneminde olan hastalarda travma sonrası tromboz gelişiminin daha fazla görüldüğü, kafa travmasının da birlikte olduğu multitravma hastalarının ve kronik hastalığı bulunan çocukların hiperkoagülopati açısından yüksek risk taşıdığı akılda tutulmalı; ATK saptanan hastalar hiperkoagülabilite açısından dikkatli takip edilmeli, erken tanı ve etkin tedavileri sağlanarak mortalite ve morbidite oranlarının azaltılmasına çalışılmalıdır.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Introduction: Coagulation disorders that develop due to trauma are common pathological processes that increase mortality and morbidity. In a trauma patient, bleeding may result from the trauma itself or it can be due to the coagulapathy that develops as a result of the traumatic event. While hypocoagulability and associated bleeding develop in early hours of trauma related coagulopathy, multiple organ failure and arterial or venous thromboembolism may occur in the late stages due to systemic depletion of coagulation factors. Acute traumatic coagulopathy (ATC), characterized by the transition from hypocoagulopathy to hypercoagulopathy, is common in severe traumas and is an important cause of mortality in pediatric trauma patients. Identification and early intervention of coagulopathy in trauma patients may reduce mortality and morbidity rates. Objective: The aim of this study was to investigate the incidence of ATC that may develop during the follow-up of pediatric patients who presented to the Dokuz Eylul University Pediatric Emergency Department due to trauma, to identify the associated risk factors, and to evaluate the factors influencing prognosis. Additionally we aimed to determine the mortality and morbidity outcomes and, based on the predictive values obtained, to raise awareness regarding ATC in the planning of follow-up and treatment strategies for these patients. Materials and Methods: Trauma patients who applied to DEU Pediatric Emergency Department between January 1, 2015 and June 1, 2023 and were between the ages of 1 month and 18 years were included in this study. The patients demographic information, trauma-related details and assessments, clinical information, laboratory and radiological examination results, treatments and follow-ups, prognoses, mortality, and morbidity data were obtained from patient files into a data collection form; the findings were retrospectively analyzed. Results: In our study, data from 1071 patients were analyzed. The average age of the patients was 8.8 ± 5.7 years, with 758 (70.8%) being male and 313 (29.2%) female. The incidence of ATC was found to be 30.9%. ATC developed in 21.5% of patients with an Injury Severity Score (ISS) <15, 39.2% of patients with ISS 15-24 and 64.2% of patients with ISS ≥25. When the findings of the patients were statistically analyzed, Glasgow Coma Score ≤8, ISTH DIC score ≥5, abnormal vital signs (hypotension, hypertension, bradycardia, tachycardia), presence of anemia and need for transfusion in the emergency department were determined to be the most important independent risk factors in predicting the development of ATC. In patients with ATC, intracranial hemorrhage was more frequent in the early phase, while hypercoagulopathic events were more common in the later phase (p=0.013, p=0.009). Extracranial hypercoagulopathic events were observed more frequently in patients with ATC compared to those without (p=0.005). The mortality rate in patients with ATC was found to be 6.3%, with the presence of ATC leading to an 8.1-fold increase in mortality. In patients with normal initial imaging but who 0,7 % developed intracranial hemorrhage during follow-up, the most important risk factors were the presence of thrombocytopenia, aPTT and PT elevation. The median time to detection of cranial hemorrhage during follow-up was 24.0 (0.5-48.0) hours. Hypercoagulopathic events developed in 2.6% of the patients after trauma. The mean time to diagnosis of thrombosis was 7.10 ± 10.30 days, with a median of 3.5 (0.02-35) days. Thrombosis occurred in 25% of patients aged 0-1 years, 17.9% in 2-4 years, 14.3% in 5-9 years, 10.7% in 10-12 years, and 32.1% in patients aged 13 years and older. Thromboses were most commonly located in the cerebral region (53.6%). Of the thromboses, 42.9% were arterial, and 57.1% were venous. Among venous thromboses, 62.5% were deep venous thrombosis of the extremities, 18.8% were cerebral, 6.2% were splenic, 6.2% were renal, and 6.2% were located in the inferior vena cava. The presence of abnormal vital signs at presentation, traumatic brain injury and ATC developing on the basis of chronic disease were found to increase the risk of developing hypercoagulopathic events. The mortality rate in patients who developed posttraumatic thrombosis was 7.1%. The sequelae rate was higher in patients who developed hypercoagulopathy than in the patients who did not develop hypercoagulopathy. Conclusion: In pediatric trauma patients, bleeding and hypercoagulability due to ATC may develop as well as bleeding due to trauma. In addition, hypercoagulability may lead to mortality and sequelae. It should be noted that post-traumatic thrombosis is more common in patients between the aged 0-1 year and during adolescence. Moreover, multi-trauma patients with concomitant head trauma and children with chronic diseases are at high risk for hypercoagulopathy. Patients identified with ATC should be carefully monitored for hypercoagulability, and efforts should be made to reduce mortality and morbidity rates through early diagnosis and effective treatments.

Benzer Tezler

  1. Riskli travma nedeniyle çocuk acil servisine başvuran hastaların klinik, laboratuvar ve görüntüleme bulgularının değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical signs, laboratory test results and imaging modalities of risky trauma patients admitted to the pediatric emergency department

    MURAT TEKGÜÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Dahili Tıp Bilimleri Bölümü

    DOÇ. DR. ÖZLEM TEKŞAM

  2. Çocuk acil serviste kreatin kinaz (CK) yüksekliği saptanmış hastalarda klinik ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi

    “evaluation of clinical and laboratory findings in patients with elevated creatine kinase (CK) levels in the pediatric emergency department”

    ELİF YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FUNDA KURT

  3. Çocukluk çağı artritlerinin etiyolojik, klinik ve laboratuvar değerlendirilmesi

    Etiological, clinical and laboratory evaluation of childhood arthritis

    ZEHRA ÇİFTECİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    RomatolojiAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HİLAL KOYUNCU

  4. Akut inme nedeniyle başvuran çocuk olguların klinik, radyolojik ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical, radiological and laboratory fidings of children presenting with acute stroke

    AKIN ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. COŞKUN YARAR

  5. Evaluation of clinical, laboratory, and radiology findings in children with septic arthritis

    Septik artrit tanılı çocuklarda klinik, laboratuvar ve radyoloji bulguların değerlendirilmesi

    ELNUR HUSEYNOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NEVİN HATİPOĞLU