Geri Dön

Anxiety levels among doctors working in a psychiatric hospital in response to artificial intelligence applications

Bir psikiyatri dal hastanesi'nde çalışan hekimlerin yapay zekâ uygulamaları karşısında oluşan kaygı düzeyleri

  1. Tez No: 960361
  2. Yazar: ŞABAN HANER
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MURAT ALTUNTAŞ, DOÇ. DR. MUSTAFA NURAY NAMLI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Makine Öğrenimi, Psikiyatri Dal Hastanesi, Yapay Zekâ, Yapay Zekâ Kaygısı, Artificial Intelligence, Artificial Intelligence Anxiety, Machine Learning, Psychiatric Hospital
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Bir psikiyatri dal hastanesinde çalışmakta olan hekimlerde oluşan olası yapay zekâ kaygısını ortaya koymaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma Aralık 2024'te İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde %62,1'i (n=139) kadın, %37,9'u (n=85) erkek olmak üzere toplam 224 olguyla yapılmıştır. Yüz yüze yapılan anket çalışması yoluyla sosyodemografik form ve Yapay Zekâ Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen tüm veriler, sosyodemografik özellikler ve ölçeğin alt boyutları dikkate alınarak istatistiksel yöntemlerle karşılaştırılmıştır. BULGULAR: Çalışmamızda katılımcıların YZKÖ soru başına genel puan ortalaması 3,33±0,88 olarak saptanmıştır. Bu değer soru başına yedi puanlık bir ölçekte orta düzeyde bir kaygıya işaret etmektedir. Katılımcıların en yüksek kaygı bildirdiği alan sosyoteknik körlük alt boyutu (ortalama 4,52±1,14) olurken, en düşük kaygı öğrenme (ortalama 2,52±0,96) alt boyutunda gözlenmiştir. Kadın katılımcıların yapay zekâ yapılandırması alt boyutunda erkeklere göre anlamlı düzeyde daha yüksek puan aldığı (p=0,002) görülmüştür. Çalışmamızda yaş, medeni durum, meslekte geçen süre ve uzmanlık branşı gibi faktörlerin YZ kaygısı üzerinde dikkate değer etkilerinin olmadığı görülmüştür. YZ uygulamalarını daha önce duymuş olan hekimlerin, duymamış olanlara kıyasla sosyoteknik körlük ve yapay zekâ yapılandırması alt boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük kaygıya sahip olduğu (p<0,05) saptanmıştır. YZ'yi yılda birkaç defa gibi çok nadir kullanan hekimlerin iş değişimi kaygılarının, günde birkaç defa gibi sık kullananlara göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu (p=0,027) görülmüştür. SONUÇ: Bu çalışma, bir psikiyatri dal hastanesindeki hekimlerin YZ teknolojilerine yönelik orta düzeyde bir kaygı yaşadığını ve bu kaygının temelinde öğrenme güçlüğünden ziyade etik, kontrol ve mesleğin geleceğine dair endişelerin yattığını ortaya koymuştur. Hekimlerin YZ'ye dair bilgi ve kullanım deneyimi arttıkça, kaygı düzeylerinin belirli boyutlarda azaldığı görülmüştür. YZ'nin tıp pratiğine entegrasyonu önlenemez bir süreçtir. Bu süreçte hekimleri pasif alıcılar olarak görmek yerine onları sürecin aktif paydaşları haline getirmek, endişelerini anlamak ve bu endişelere yönelik proaktif çözümler geliştirmek, teknolojinin sağlık hizmetlerine güvenli, etkin ve insan odaklı bir şekilde entegre edilmesinin temel anahtarıdır.

Özet (Çeviri)

AIM: To reveal the potential concerns about artificial intelligence among physicians working in a psychiatric hospital. MATERIAL AND METHOD: The study was conducted in December 2024 at the Istanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Mental Health and Neurological Diseases Training and Research Hospital with a total of 224 participants, 62.1% (n=139) of whom were female and 37.9% (n=85) of whom were male. A face-to-face survey was conducted using a sociodemographic form and the Artificial Intelligence Anxiety Scale. All data obtained were compared using statistical methods, taking into account sociodemographic characteristics and the subscales of the scale. RESULTS: In our study, the overall mean score per question on the AIAS for participants was found to be 3.33±0.88. This value indicates a moderate level of anxiety on a seven-point scale per question. The area where participants reported the highest anxiety was“Sociotechnical Blindness”(mean 4.52±1.14), while the lowest anxiety was observed in the“Learning”dimension (mean 2.52±0.96). Female participants scored significantly higher than males in the“Artificial Intelligence Configuration”sub-dimension (p=0.002). In our study, factors such as age, marital status, years of experience in the profession, and specialty field were found to have no significant effect on AI anxiety. Physicians who had previously heard of AI applications were found to have statistically significantly lower anxiety in the“Sociotechnical Blindness”and“Artificial Intelligence Construction”sub-dimensions (p<0.05) compared to those who had not heard of them. Physicians who used AI very rarely, such as a few times a year, had significantly higher“Job Replacement”anxiety than those who used it frequently, such as several times a day (p=0.027). CONCLUSION: This study revealed that physicians at a psychiatric hospital experience moderate anxiety toward AI technologies, and that this anxiety is rooted in concerns about ethics, control, and the future of the profession rather than learning difficulties. As physicians' knowledge and experience with AI increased, their anxiety levels decreased in certain dimensions. The integration of AI into medical practice is an inevitable process. Rather than viewing physicians as passive recipients in this process, it is essential to make them active participants, understand their concerns, and develop proactive solutions to address these concerns. This is the key to ensuring that technology is integrated into healthcare services in a safe, effective, and human-centered manner.

Benzer Tezler

  1. Epileptik nöbet geçiren-sağlıklı çocuğu olan annelerin tükenmişlik düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi

    Studying of burnt out levels of mothers of with children having epileptic seizures and healthy children with respect to different variables

    SEVİL AKMAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    PsikolojiAnkara Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NİLHAN SEZGİN

  2. Ev ventilasyonu ile izlenen çocuk hastaların demografik özellikleri ve uzun dönem izlemlerinin retrospektif değerlendirilmesi

    A retrospectıve evaluatıon of demographıcal characterıstıcs and long- term trackıng of pediatrıc patıents wıth home ventılatıon

    ZEYNEP CERİT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BÜLENT KARAPINAR

  3. COVID-19 pandemisinin Kafkas Üniversitesi sağlık çalışanlarının anksiyete düzeyine etkileri

    The effects of COVID-19 pandemic on the anxiety level of healthcare workers in the Kafkas University Hospital

    ÖZGE YANGÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiKafkas Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜLYA ÇAKMUR

  4. COVID-19 pandemi sürecinde mavi koda giden sağlık ekiplerinin kaygı düzeyi

    Anxiety level of healthcare teams going to code blue during the COVID-19 pandemic process

    HAZAL KARAASLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Anestezi ve ReanimasyonManisa Celal Bayar Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖNÜL TEZCAN KELEŞ

  5. Ameliyat öncesi hastaların ameliyata ilişkin duyguları, düşünceleri ve bilgi istekleri

    The Pre-operative patiensts feelings throughts and information requirements concerning their surgical operations

    KADRİYE BULDUKOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    HemşirelikCumhuriyet Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. MELİHA ATALAY