Tip 1 DM' li 9-18 yaş aralığındaki bireylerin beslenme durumunun ve diyabulimia riskinin antropometrik ölçümlere ve glisemik kontrole etkisinin araştırılması
The effect on nutritional status and risk of diabulimia on anthropometric measurements and glycemic control in individuals aged 9–18 years with Type 1 DM
- Tez No: 957581
- Danışmanlar: PROF. DR. SUPHİYE MİNE YURTTAGÜL
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hasan Kalyoncu Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, T1DM'li bireylerin beslenme durumunun ve diyabulimia riskinin antropometrik ölçümler ve glisemik kontrol üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikteki bu araştırma, Ocak 2025-Mayıs 2025 tarihleri arasında İnönü Üniversitesi'ne bağlı Turgut Özal Tıp Merkezi Çocuk Endokrinoloji ve Diyabet birimine kayıtlı 9- 18 yaş aralığındaki 93 bireyle (53 erkek, 40 kız) yürütülmüştür. Araştırmada veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu, Diyabette Yeme Sorunları Anketi-Revize (DEPS-R), Akdeniz Diyet Kalitesi Ölçeği (KIDMED), Çocuklarda (9-14 yaş) Fiziksel Aktivite Anketi (PAQ-C), Adolesanlarda (14-18 yaş) Fiziksel Aktivite Anketi (PAQ-A) ve 24 Saatli Geriye Dönük Besin Tüketim Kaydı Formu aracılığıyla toplanmıştır. Biyokimyasal veriler (HbA1c (%) ve Plazma Glukozu) kaydedilmiş ve antropometrik ölçümleri (Boy uzunluğu, vücut ağırlığı, bel çevresi, kalça çevresi, boyun çevresi, üst orta kol çevresi) alınmıştır. Katılımcıların %26,9'unda diyabulimia riski tespit edilmiştir. Diyabulimia riski, Beden Kütle İndeksi (BKİ) göre fazla kilolu olan bireylerde, normal BKİ değerine sahip bireylere göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Lise düzeyinde eğitim alan bireylerin yeme davranış bozukluğu puanlarının, ilköğretim düzeyindeki bireylere kıyasla anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Erkek katılımcılar günlük enerji gereksinmesinin %94,7'sini, kız katılımcılar ise %78,1'ini karşılamaktadır. Öğün atlayan bireylerde, atlamayanlara göre daha yüksek diyabulimia riski görülmüştür (p<0,05). Egzersiz yapan bireylerin Akdeniz diyetine uyum düzeylerinin, yapmayanlara göre daha yüksek olduğu ve benzer şekilde HbA1c değeri düşük olan grubun Akdeniz diyetine uyumunun daha iyi olduğu belirlenmiştir (p<0,05). DEPS-R skoru ile KIDMED puanı arasında negatif; yaş, günlük insülin dozu, vücut ağırlığı, BKİ ve bel çevresi ile pozitif korelasyon saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca fiziksel aktivite düzeyi ile KIDMED puanı arasında pozitif, günlük insülin dozu, vücut ağırlığı, BKİ ve bel çevresiyle negatif ilişki bulunmuştur (p<0,05). Normal yeme davranışı sergileyen bireylerin fiziksel aktivite düzeyleri de daha yüksek olarak belirlenmiştir (p<0,05). Sonuç olarak, diyabetli bireylerde beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite düzeyi ve yeme davranışları diyabulimia riski ile yakından ilişkilidir. Bu nedenle T1DM'li çocuk ve ergenlerin çok yönlü bir yaklaşımla değerlendirilmesi önem arz etmektedir.
Özet (Çeviri)
This study was conducted to investigate the effects of nutritional status and diabulimia risk on anthropometric measurements and glycemic control in individuals with T1DM. This descriptive and cross-sectional study was conducted between January 2025 and May 2025 with 93 individuals (53 boys, 40 girls) between the ages of 9 and 18 years who were enrolled in the Pediatric Endocrinology and Diabetes Unit of Turgut Özal Medical Center of Inönü University. Data were collected using the Descriptive Information Form, Eating Problems in Diabetes Questionnaire-Revised (DEPS-R), Mediterranean Diet Quality Scale (KIDMED), Physical Activity Questionnaire for Children (9-14 years) (PAQ-C), Physical Activity Questionnaire for Adolescents (14-18 years) (PAQ-A) and 24-Hour Retrospective Food Consumption Record Form. Biochemical data (HbA1c (%) and Plasma Glucose) were recorded and anthropometric measurements (Height, body weight, waist circumference, hip circumference, neck circumference, upper middle arm circumference) were taken. Diabulimia risk was detected in 26.9% of the participants. The risk of diabulimia was found to be higher in individuals who were overweight according to Body Mass Index (BMI) than in individuals with normal BMI (p<0.05). It was determined that the eating behavior disorder scores of individuals with high school education were significantly higher than those of individuals with primary education (p<0.05). Male participants met 94.7% and female participants met 78.1% of their daily energy requirements. Individuals who skipped meals had a higher risk of diabulimia than those who did not skip meals (p<0.05). It was determined that the level of compliance with the Mediterranean diet was higher in individuals who exercised than in those who did not exercise, and similarly, the group with lower HbA1c values had better compliance with the Mediterranean diet (p<0.05). There was a negative correlation between DEPS-R score and KIDMED score and a positive correlation with age, daily insulin dose, body weight, BMI and waist circumference (p<0.05). In addition, there was a positive correlation between physical activity level and KIDMED score and a negative correlation with daily insulin dose, body weight, BMI and waist circumference (p<0.05). Physical activity levels of individuals with normal eating behavior were also found to be higher (p<0.05). In conclusion, dietary habits, physical activity level and eating behaviors are closely related to the risk of diabulimia in individuals with diabetes. Therefore, it is important to evaluate children and adolescents with T1DM with a multidimensional approach.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabetli adölesanların yeme davranış tutumu ve öz-bakım gücü ilişkisinin incelenmesi
Examining the relationship between eating behavior attitudes and self-care ability of adolescents with type 1 di̇abetes
EDİBE PELİN KARACIK
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
Beslenme ve Diyetetikİstanbul Medipol ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. INDRANİ KALKAN
- Ankara ilindeki üç ilköğretim okulu öğrencilerinin epilepsiye yaklaşımı ve hastalık hakkındaki bilgi düzeyleri
Knowledge of epilepsy and attitudes towards the condition among three elementary schools students in Ankara
İKBAL OK BOZKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE SERDAROĞLU
- Tip 2 diyabetli hastalarda beslenme durumu, biyokimyasal bulgular ve sezgisel yeme arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between nutrition status, biochemical parameters and intuitive eating in patients with Type 2 diabetes
MERVE PAZAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
Beslenme ve DiyetetikHaliç ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HASAN HÜSREV HATEMİ
- Derin öğrenme ve büyük veri analitiği yöntemleriKullanarak Covid-19 yayılımının ileriye dönük tahmini
Forecasting the spread of covid-19 using deep learning and big data analytics methods
CYLAS KIGANDA
Yüksek Lisans
İngilizce
2023
Bilgisayar Mühendisliği Bilimleri-Bilgisayar ve KontrolGazi ÜniversitesiBilgisayar Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUHAMMET ALİ AKCAYOL
- Acil serviste akut koroner sendrom (AKS) tanısı konulan hastalarda serum ferritin düzeyinin değerlendirilmesi
Evaluation of serum ferritin level in patients diagnosed with acute coronary syndrome (ACS) in emergency department
EYÜP ÇAKAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Acil TıpSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SONGÜL ARAÇ