Sol dal uyarımı ya da biventriküler uyarım ile kardiyak resenkronizasyon tedavisi yapılan düşük ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği hastalarının uzun dönem sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of long-term outcomes of patients with heart failure with reduced ejection fraction undergoing cardiac resynchronization therapy with left bundle pacing or biventricular pacing
- Tez No: 956094
- Danışmanlar: PROF. DR. UĞUR CANPOLAT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Kardiyak resenkronizasyon tedavisi, sol dal alanı uyarımı, biventriküler uyarım, kalp yetersizliği, Cardiac resynchronization therapy, left bundle branch area pacing, biventricular pacing, heart failure
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (KRT), düşük ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği (DEFKY) olan uygun hastalarda morbidite ve mortaliteyi azaltan kanıtlanmış bir tedavi yöntemidir. Geleneksel biventriküler uyarım (BiVP) yönteminin yanıtsızlık oranlarının yüksekliği ve elektrot ilişkili komplikasyonları, fizyolojik ileti sistemi uyarımı yöntemlerine olan ilgiyi artırmıştır. Sol dal alanı uyarımı (LBBaP), bu yöntemlerden biri olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, DEFKY tanısıyla KRT uygulanan hastalarda LBBaP ve BiVP yöntemlerinin uzun dönem klinik, elektrokardiyografik ve ekokardiyografik sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu retrospektif, tek merkezli çalışmaya, Ocak 2017-Temmuz 2024 tarihleri arasında KRT implantasyonu yapılan 271 DEFKY hastası (203 BiVP, 68 LBBaP) dahil edildi. Hastaların demografik verileri, klinik özellikleri, işlem detayları, komplikasyonları ve takip verileri hastane kayıt sisteminden elde edildi. Gruplar, bazal özellikler, işlem sonrası elektriksel parametreler, 6. ay ve uzun dönem ekokardiyografik yanıt, hastaneye yatış ve tüm nedenlere bağlı mortalite açısından karşılaştırıldı. Sağkalım analizi için Kaplan-Meier yöntemi ve prognostik faktörlerin belirlenmesi için Cox regresyon analizi kullanıldı. LBBaP grubunda işlem sonrası QRS süresi (144±18 ms vs. 153±22 ms; p=0,005) ve X-ray dozu (124 vs. 244 Gr; p<0,001) BiVP grubuna göre anlamlı olarak daha düşüktü. Altı aylık takipte, LBBaP grubunda NYHA fonksiyonel sınıfında daha belirgin iyileşme (p=0,006), daha yüksek sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) (37,7±10,8% vs. 33±10,6%; p=0,005), daha az orta ve ciddi mitral yetmezliği (p=0,005), daha düşük hastaneye yatış oranı (%22,6 vs. %36,7; p=0,042) ve daha düşük tüm nedenlere bağlı ölüm oranı (%2,9 vs. %10,8; p=0,047) saptandı. Ortanca 41 aylık takip süresinde, iki grup arasında uzun dönem genel sağkalım açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p=0,289). Çok değişkenli Cox regresyon analizinde, tüm nedenlere bağlı mortalitenin bağımsız öngördürücüleri olarak bazal eGFR'nin <60 ml/dk/1.73 m² olması (HR: 2,495; p<0,001) ve ilk 6 ay içinde hastaneye yatış (HR: 1,915; p=0,010) belirlenirken, KRT uygulama yönteminin (LBBaP vs. BiVP) sağkalım üzerinde bağımsız bir etkisi saptanmadı. Çalışmamız, LBBaP'nin BiVP'ye kıyasla daha üstün kısa dönem elektriksel ve ekokardiyografik iyileşme sağladığını ve ilk 6 aydaki hastaneye yatış ve ölüm oranlarını düşürdüğünü göstermiştir. Ancak bu kısa dönemdeki üstünlük, uzun dönem genel sağkalım avantajına dönüşmemiştir. Uzun dönem prognozu belirleyen temel faktörlerin, KRT yönteminden ziyade hastanın bazal böbrek fonksiyonları ve erken dönemdeki klinik stabilitesi gibi hasta ilişkili özellikler olduğu görülmüştür.
Özet (Çeviri)
Cardiac resynchronization therapy (CRT) is a proven treatment for reducing morbidity and mortality in eligible patients with heart failure with reduced ejection fraction (HFrEF). The high non-response rates and lead-related complications of conventional biventricular pacing (BiVP) have increased interest in physiological conduction system pacing methods. Left bundle branch area pacing (LBBaP) has emerged as a prominent alternative. This study aimed to compare the long-term clinical, electrocardiographic, and echocardiographic outcomes of LBBaP versus BiVP in patients undergoing CRT for HFrEF. This retrospective, single-center study included 271 patients with HFrEF (203 BiVP, 68 LBBaP) who underwent CRT implantation between January 2017 and July 2024. Patient demographic data, clinical characteristics, procedural details, complications, and follow-up data were obtained from the hospital's database. The groups were compared in terms of baseline characteristics, post-procedural electrical parameters, 6-month and long-term echocardiographic response, hospitalizations, and all-cause mortality. Kaplan-Meier analysis was used for survival analysis, and Cox regression analysis was employed to identify prognostic factors. The LBBaP group had a significantly narrower post-procedural QRS duration (144±18 ms vs. 153±22 ms; p = 0.005) and a lower X-ray dose (124 vs. 244 Gy; p < 0.001) compared to the BiVP group. At the 6-month follow-up, the LBBaP group showed more significant improvement in NYHA functional class (p=0.006), higher left ventricular ejection fraction (LVEF) (37.7±10.8% vs. 33±10.6%; p=0.005), less moderate-to-severe mitral regurgitation (p=0.005), a lower rate of hospitalization (22.6% vs. 36.7%; p=0.042), and a lower rate of all-cause mortality (2.9% vs. 10.8%; p=0.047). Over a median follow-up of 41 months, there was no statistically significant difference in long-term overall survival between the two groups (p = 0.289). In multivariate Cox regression analysis, baseline eGFR <60 ml/min/1.73 m² (HR: 2.495; p<0.001) and hospitalization within the first 6 months (HR: 1.915; p=0.010) were identified as independent predictors of all-cause mortality, whereas the CRT method (LBBaP vs. BiVP) did not have an independent effect on survival. Our study demonstrates that LBBaP provides superior short-term electrical and echocardiographic improvements compared to BiVP, and is associated with lower rates of hospitalization and mortality within the first 6 months. However, this short-term superiority did not translate into a long-term overall survival advantage. The main determinants of long-term prognosis appear to be patient-related factors, such as baseline renal function and early clinical stability, rather than the CRT pacing modality itself.
Benzer Tezler
- İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı
The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys
SERDAR SEZGİN
- Fabella görülme oranının radyolojik olarak araştırılması
The Incidence of the fabella in radiological evaluation
AYMELEK YALIN
Yüksek Lisans
Türkçe
1984
MorfolojiCumhuriyet ÜniversitesiMorfoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ORHAN CEYHAN
- Sivas yöresinde os trigonum oranının radyolojik olarak araştırılması
An Investigation about the incidence of os trigonumin Sivas
MEHMET ÇİMEN
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Radyoloji ve Nükleer TıpCumhuriyet ÜniversitesiMorfoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ORHAN CEYHAN
- Çukurova bölgesinde biyoklimatik veriler kullanılarak açık ve yeşil alan sistemlerinin belirlenmesi ilkeleri üzerinde bir araştırma
A research on the determination of the principles in open and green spaces systems by using the bioclimatic data in Çukurova region
MEHMET FARUK ALTUNKASA
Doktora
Türkçe
1987
Çevre MühendisliğiÇukurova ÜniversitesiPeyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERDOĞAN GÜLTEKİN