Geri Dön

Dahili ve cerrahi bilimlerdeki araştırma görevlilerinin etkili iletişim becerileri açısından karşılaştırılması

A comparison of effective communication skills of resident physicians in internal and surgical medical disciplines

  1. Tez No: 947072
  2. Yazar: FAZİLET KARAPINAR YORGANCIOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HÜSEYİN CAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Manisa Celal Bayar Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu araştırma, dahili ve cerrahi bilimlerde görev yapan araştırma görevlisi hekimlerin etkili iletişim becerilerini alt boyutlarıyla birlikte değerlendirmek ve bu becerilerin cinsiyet, mesleki deneyim, nöbet sıklığı, ebeveynlik durumu, iletişim eğitimi alma geçmişi ve klinik stresörlerle olan ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, kesitsel ve tanımlayıcı türde tasarlanmış olup, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hafsa Sultan Hastanesi'nde görev yapan toplam 259 araştırma görevlisi hekimle yürütülmüştür. Araştırma verileri, Ekim 2023–Aralık 2023 tarihleri arasında toplanmıştır. Veri toplamak amacıyla uygulanan anket formu iki bölümden oluşmuştur: ilk bölümde 17 sorudan oluşan sosyodemografik bilgi formu, ikinci bölümde ise Sağlık Profesyonellerine Yönelik İletişim Becerileri Ölçeği – Türkçe Versiyonu (HP-CSS-TR) yer almıştır. Elde edilen veriler IBM SPSS 27.0 programında analiz edilmiş; Mann Whitney U, Kruskal Wallis, Ki-kare ve Spearman korelasyon testleri kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Dahili ve cerrahi branşlar arasında toplam iletişim becerisi puanlarında anlamlı bir fark bulunmamakla birlikte, empati ve sosyal beceri alt boyutlarında branşlara özgü anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Kadın hekimlerin empati skorları erkeklere göre daha yüksek bulunurken, bu farkın cinsiyet dağılımından bağımsız olarak dahili branşlarda da korunması, empati düzeyinin branş dinamikleriyle ilişkili olabileceğini düşündürmüştür. İletişim eğitimi alan katılımcıların empati ve saygı puanları daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca, çocuk sahibi olmak sosyal beceri skorlarını artırırken; nöbet sıklığının empati üzerinde olumsuz etkisi gözlenmiştir. Zor hasta etkileşimleri ve fiziksel şiddet maruziyeti gibi stresörlerin bazı alt boyutları olumsuz etkileyebildiği, ancak iletişim becerilerinin tümü üzerinde istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturmadığı saptanmıştır. Sonuç: Elde edilen bulgular, iletişim becerilerinin yalnızca bireysel ya da eğitsel faktörlerle değil; aynı zamanda klinik bağlam, çalışma koşulları, branşın uygulama özellikleri ve mesleki stresörlerle birlikte şekillendiğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle, iletişim becerilerinin sürdürülebilirliğini sağlamak için uzmanlık eğitimi sürecinde çok boyutlu, yapılandırılmış ve bağlama duyarlı müdahale programlarının yaygınlaştırılması gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to evaluate the effective communication skills of resident physicians working in internal and surgical medical sciences, along with the subdimensions of these skills, and to examine their relationship with gender, professional experience, on-call frequency, parental status, communication training history, and clinical stressors. Materials and Methods: Designed as a cross-sectional and descriptive study, the research was conducted with 259 resident physicians working at Manisa Celal Bayar University Faculty of Medicine Hafsa Sultan Hospital. Data were collected between October and December 2023 using a two-part questionnaire: the first part consisted of 17 sociodemographic questions, and the second part included the Turkish version of the Health Professionals Communication Skills Scale (HP-CSS-TR). Data were analyzed using IBM SPSS 27.0 with Mann Whitney U, Kruskal Wallis, Chi-square, and Spearman correlation tests. A significance level of p<0.05 was accepted. Results: No statistically significant difference was found between the internal and surgical branches in total communication scores; however, significant differences were observed in the empathy and social skills subdimensions. Female physicians scored significantly higher in empathy than their male colleagues. Although gender distribution was similar across specialties, this difference persisted within the internal medicine group, suggesting that empathy levels may be influenced not only by gender but also by the specific clinical dynamics of the specialty. Participants who had received communication training had significantly higher empathy and respect scores. Parental status positively affected social skills, while more frequent on-call shifts were associated with decreased empathy. Although stressors such as difficult patient interactions and exposure to physical violence negatively impacted certain subdimensions, no statistically significant differences were observed across overall communication skills. Conclusion: The findings suggest that communication skills are shaped not only by individual and educational factors but also by the nature of clinical practice, workload, and contextual dynamics of medical specialties. Therefore, it is recommended that residency training programs incorporate structured, multidimensional, and context-sensitive interventions to promote the development and sustainability of effective communication skills.

Benzer Tezler

  1. Dahili ve cerrahi bilimler araştırma görevlilerinde tükenmişlik sendromu oranlarının karşılaştırılması ve işyeri doyumuyla olan ilişkisinin gösterilmesi

    The comparison of burnout syndrome rates in medical and surgical residents and demonstration of their relationship with workplace satisfaction

    MUSA TOPEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    PsikiyatriHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞERİFE GÜL ÖZ

  2. Akdeniz Üniversitesi Hastanesinde çalışan araştırma görevlilerinin covid-19 pandemisi sürecinde akılcı ilaç kullanımına yönelik tutum ve davranışları

    Attitudes and behaviors of medical residents working at Akdeniz University Hospital towards rational use of drugs during the covid-19 pandemic process

    TUĞBA OKUMUŞ KAYAOĞULLARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiAkdeniz Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HASAN HÜSEYİN AVCI

  3. Bir üniversite hastanesinde çalışan araştırma görevlilerinin kaygı düzeyleri, nedenleri ve baş etme yöntemleri

    Anxiety levels, causes and coping methods of research staff working in a university hospital

    HASAN ÖZKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiAtatürk Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KENAN TAŞTAN

  4. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapmakta olan araştırma görevlilerinin bölümlere göre fiziksel aktivitelerinin pedometreyle değerlendirilmesi

    Evaluation of the physical activities with pedometer who work as a research assistant in The Health Sciences, Ankara Numune education and research hospital

    İREMGÜL GÜNGÖR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET AKİF KARAMERCAN

  5. Akdeniz Üniversitesi Hastanesinde çalışan araştırma görevlilerinin covid-19 pandemisinde tükenmişlik düzeylerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of burnout levels of research assistants working at Akdeniz University Hospital in the covid-19 pandemic

    ERSİN KARA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiAkdeniz Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MELAHAT AKDENİZ