Tip 1 diyabetli çocuk ve ergenlerin ebeveyn tutumlarının çocuğun öz bakım gücü ve hastalığa yönelik tutumlarına etkisi
The effects of parental attitudes of children and adolescents with Type 1 diabetes on the child's the power of self-care and its effect on attitudes towards illness
- Tez No: 935669
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM AVCI
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Hastaneler, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Hospitals, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Ebeveyn Tutumları, Hastalığa Yönelik Tutum, Öz Bakım Gücü, Tip 1 Diyabet, Attitude towards the disease, Parental attitudes, Self-care ability, Type 1 diabetes
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Biruni Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Hemşirelik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Hemşirelik Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu araştırma Tip 1 diyabetli çocuk ve ergenlerin ebeveyn tutumlarının çocuğun öz bakım gücü ve hastalığa yönelik tutumlarına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma Tanımlayıcı, kesitsel, ilişki arayıcı türde bir çalışmadır. Çalışmaya başlamadan önce etik kurul izni, çalışmanın yapılacağı hastanelerden de kurum izinleri alınmıştır. Araştırma Ocak-Mart 2024 tarihleri arasında iki farklı kamu hastanesinde toplam 135 ebeveyn ve çocukları ile yapılmıştır. Verilerin toplanmasında, Çocuk ve Ebeveyn Tanıtım Formu, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği, Öz- Bakım Gücü Ölçeği, Çocuğun Kendi Hastalığına Yönelik Tutumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada, çocukların %57,0'ının diyabet tanısı aldıktan sonra akademik başarısının olumsuz etkilendiği, çalışmaya katılan çocukların öz bakım gücü ölçeği toplam puan ortalamasının 94.59±14.42 ve hastalığa yönelik tutum ölçeği toplam puan ortalamasının 2.74±0.74 olduğu saptanmıştır. Çekirdek ailede yaşayan ve geliri giderini karşılayan ebeveynlerin aşırı koruyucu annelik alt ölçeği puan ortalamalarının daha düşük ve gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak önemli olduğu saptanmıştır (sırasıyla; P = 0.026, P = 0.004). Hba1c değerleri ile Öz Bakım Gücü Ölçeği puanları arasında düşük düzeyde negatif yönde ilişki olduğu (P = 0.004) saptanmıştır. Çocuğun Kendi Hastalığına Yönelik Tutumu Ölçeği ile Öz Bakım Gücü Ölçeği puanları arasında orta düzeyde pozitif yönde ilişki olduğu belirlenmiştir (P ≤ 0.001). Tip 1 Diyabeti olan çocukların ebeveyn tutumları çocukların hastalığına ilişkin tutumlarını ve öz bakım gücünü olumlu yönde etkilemektedir. Çocuk ve anne babaların birlikte olduğu düzenli ve sürekli eğitim programları planlanması ve izlenmesi önerilebilir.
Özet (Çeviri)
This study was conducted to determine the effect of parental attitudes of children and adolescents with Type 1 diabetes on the child's self-care ability and attitudes towards the disease. The study is a descriptive, cross-sectional, relationship-seeking type of study. Before starting the study, ethics committee permission and institutional permissions were obtained from the hospitals where the study would be conducted. The research was conducted with a total of 135 parents and their children in two different public hospitals between January and March 2024. In collecting data Child And Parent İntroduction Form, Family Life And Child-Rearing Attitude Scale, Self Care Power Scale, Child's Attitude Towards Her/His Own İllness Scale were used. In the study, it was determined that the academic success of 57.0% of the children was negatively affected after being diagnosed with diabetes, the total score average of self care ability was 94.59±14.42 and the average total score of the attitude scale towards the disease was 2.74±0.74. It was determined that the mean scores of the overprotective motherhood subscale of parents living in a nuclear family and whose income covered their expenses were lower and the difference between the groups was statistically significant (P = 0.026, P = 0.004, respectively). There was a low level negative relationship between Hba1c values and Self-Care Strength Scale scores (P = 0.004). There was a moderate positive relationship between the Child's Attitude Towards His Own Illness Scale and the Self-Care Power Scale scores (P ≤ TEZ0.001). Parental attitudes of children with Type 1 Diabetes positively affect their attitudes towards the disease and their self-care ability. It may be recommended to plan and monitor regular and continuous education programs that involve children and parents together.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabetes mellitus tanılı ergenlerde psikopatoloji, yaşam kalitesi ve ebeveyn tutumlarının değerlendirilmesi
Assessment of psychopathology, quality of life and parental attitudes in adolescents with type 1 diabetes mellitus
NİLFER ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
PsikiyatriErciyes ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. DİDEM BEHİCE ÖZTOP
- Ebeveyn tutumlarının tip 1 diyabetes mellitus'lu ergenlerin yaşam kalitesine etkisi
The effect of parental attitudes on quality of life of adolescents with TYPE 1 diabetes mellitus
SÜMEYRA MELEK
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
HemşirelikErciyes ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. EMİNE ERDEM
- Tip 1 diyabetli ergenlerde algılanan helikopter ebeveynlik ile diyabet yönetim ve öz yeterlilik, ilaç uyumu, psikolojik sağlamlık ve anksiyete/depresyon arasındaki ilişki
The relationship between perceived helicopter parenting and diabetes management and self-efficacy, medication adherence, psychological resilience, and anxiety/depression in adolescents with Type 1 diabetes
MUSTAFA ERHAN DEMİRKIRAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
PsikiyatriDicle ÜniversitesiÇocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ FATMA SUBAŞI TURGUT
DR. ÖĞR. ÜYESİ MASUM ÖZTÜRK
- Tip 1 diyabetli çocuk ve ergenlerde uyku düzeni, diyabet olmayan kontrol akranlarıyla karşılaştıran vaka-kontrol çalışması
Sleep patterns among children and adolescents with type 1 diabetes mellitus compared to case-control peers without diabetes
NECLA İPAR
Doktora
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMarmara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. PERRAN BORAN
- 10-12 yaş arası tip 1 diyabetli çocuklarda artırılmış gerçeklik gözlüğü ile yapılan egzersizin metabolik parametreler, antropometrik ölçüm değerleri ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
The effect of exercise with augmented reality glasses on metabolic parameters, anthropometric measurement values and quality of life in children aged 10-12 with type 1 diabetes
HARUN ÖZBEY